Sparen en besparen met oog op de toekomst

Statistiekjes

2012-01-27T14:21:00.001+01:00

Ongemerkt ben ik opeens aan het bijhouden hoe lang ik met bepaalde dingen doe. Het zijn er nu nog maar een paar, maar ik merk dat ik het best leuk vind om te doen, want ik hou wel van statistiekjes. Wat weet ik tot nu toe?

Ik doe er een week over om een vuilniszak vol te krijgen. Dat kan ongetwijfeld beter, daar ga ik dus eens wat meer op letten.
Ik doe ruim een maand met een kilo (ruwe riet-)suiker. Dat valt me niet tegen, maar ik moet er wel bij zeggen dat ik de afgelopen maand niets zoets heb gebakken. In gerechten waar (naast zout en zuur) zoet bij moet, gebruik ik nu agavesiroop, dat meer zoetkracht heeft en gezonder is.
Ik deed drie weken met een kilo kaas. Nu heb ik de afgelopen maand op een onsje leverworst na niets anders op brood gegeten, dus dan gaat het hard. Ook tussen een krentenbol gaat een plak kaas, een oude gewoonte. Misschien toch eens afwisselen met ander broodbeleg dat minder vet en goedkoper is.

Van boter bijvoorbeeld heb ik nog geen duidelijk beeld, maar ook dat hou ik opeens scherp in de gaten. Ik heb een kuipje margarine staan, maar dat gebruik ik zelf nauwelijks, op mijn brood gaat alleen beleg, maar mijn vriend houdt wel van zo'n vet likje op zijn brood. Wat ik dan wel weer af en toe heerlijk vind, is een vers knapperig broodje met alleen wat boter/margarine en een heel klein beetje zout. Om te bakken gebruik ik zo veel mogelijk olijfolie en soms bakboter, omdat olijfolie niet overal geschikt voor is. Ik lees nu overal dat roomboter toch beter is doordat er geen toevoegingen in zitten, dus ik denk dat ik de bakboter en de margarine daardoor ga vervangen als deze pakjes op zijn.

Hmm, eigenlijk een blogje van niets, maar ach, het kan niet altijd super interessant zijn, toch?

Humor voor taalliefhebbers

2012-01-21T14:46:00.002+01:00

Waar ik nou echt hardop om moet grinniken? Nou, bijvoorbeeld om de taalkronkels achter op de Onze Taal. Ik hoop dat jullie ze net zo kunnen waarderen als ik.

APP ZORGT DAT LEZERS LATER EEN LEESBRIL NODIG HEBBEN
Een nieuwe app voor smartphones zou ervoor kunnen zorgen dat mensen die de app gebruiken, later een leesbril nodig hebben dan wanneer ze dat niet zouden doen. (bron: volkskrant)

HONDENTRAPVELDJE
Als het aan Will Rausch ligt, komt er een hondenspeelweide in de Dichterswijk. (bron: ad)

MAN BIJT HOND OP PIETERPAD
Het tv-programma Man bijt hond wandelde het Pieterpad. (bron: wandelnet)

REGELMATIG DAGELIJKS TRAPLOPEN REDUCEERT DE KANS OP OVERLIJDEN MET 15% (bron: website traploopweek)

SARAH (51) HOORDE OP HAAR VEERTIGSTE DAT ZE NIET DOOR HAAR BIOLOGISCHE VADER WAS VERWEKT (bron: RED)

TWEE HUWELIJKEN OP DRIE STRANDEN
Twee op de drie huwelijken die vandaag in het Brusselse gewest gesloten worden, lopen uit op een scheiding. (bron: brussel deze week)

ALLEEN BEATRIX, WILLEM-ALEXANDER EN MAXIMA MOGEN VLIEGEN OP KOSTEN VAN DE BELASTINGBETALER, DE LAATSTE TWEE TOT OP ZEKERE HOOGTE (bron: het financiële dagblad)

BIJL IN BASISPAKKET ZORGPOLIS (bron: leeuwarder courant)

VITESSE-COACH JOHN VAN DEN BROM KAN ZATERDAG THUIS TEGEN FC UTRECHT BESCHIKKEN OVER DE BRAZILIAANSE TWEELING ALEX (19 JAAR) EN ANDERSON (21 JAAR) (bron: metro)

TAFELTENNISSTERS KOMEN NET TEKORT (bron: nos teletekst)

DE SCHIMMEL VAN DE SINT HAD EVEN VRIJAF IN HEINEKENZAND. HIJ ZAT IN EEN RIJTUIG, BEGELEID DOOR DE MUZIEKVERENIGING (bron: provinciale zeeuwse courant)

Geld achter de hand

2012-01-20T12:30:00.000+01:00

Gisteren kreeg ik voor het invullen van enquetes een VVV-bon van 10 euro thuisgestuurd. Die ging in het laatje bij de bon van 7,50 euro van de slager om de hoek (had mijn vriend gewonnen met klaverjassen), de AH-bon van 10 euro (kerstpakket vriend), de ANWB-bon van 10 euro (5 euro voor betaald met rentepunten van de ING) en de vijfjes staatsloten waar 6 euro op is gevallen. Daar komt binnenkort nog bij een bon van 25 euro van bol.com die ik krijg omdat ik ben overgestapt op een andere zorgverzekering, en bij Money Miljonair heb ik inmiddels een leuk bedrag van ruim 70 euro staan (ook mede dankzij die nieuwe zorgverzekering). Dat is alles bij elkaar toch mooi bijna 140 euro aan geld achter de hand. Je zult het maar een keer nodig hebben!

Van de week werd ik gebeld door een oude opdrachtgever waar ik vroeger veel voor werkte. Ze hebben een grote vertaalopdracht waar ze vijf vertalers voor benaderen, of ik wilde meedoen. Twijfel, twijfel, want de deadline is begin april, en dat is ook de deadline van het best pittige boek dat ik nu aan het vertalen ben. Bovendien hanteert deze opdrachtgever een vrij lage woordprijs (zij zijn zelf tussenpersoon, dus op zich begrijpelijk), een van de redenen waarom ik nog weinig voor ze doe. Maarrrr, bedacht ik toen, als ik twee maanden stevig doorbuffel, zijn die inkomsten wel extra, want ze komen bovenop de verwachte inkomsten voor de komende maanden. Opdracht dus toch aangenomen, wat wel inhoudt dat alle sociale contacten tijdelijk op een laag pitje zullen komen te staan, want o jee, dat wordt weer nachtwerk. Toch zie ik er niet zo heel erg tegenop, ik ben niet bang voor hard werken, en het brengt me waarschijnlijk weer wat sneller bij mijn streefbuffer van 10.000 euro aan het eind van dit jaar. En zeg nu zelf, wat kun je met dit weer beter doen dan lekker binnen aan je computertje extra inkomen genereren met iets wat je leuk vindt? En dus zat ik vanochtend om 7 uur al lekker met een kop thee te werken, en heb ik halverwege de dag mijn doel van 3000 woorden per dag al gehaald. Daar komen er vandaan dus nog met gemak 2000 bij.

Ondertussen is het weer even extra opletten met geld uitgeven. Ik wacht weer op de veel te late betaling van een factuur, en weiger om geld over te maken van mijn spaarrekening, tenzij het natuurlijk echt niet anders kan. Ik eet al bijna een week uit voorraad. Begin van de week had ik veel groenten gehaald en heb daar heerlijk van gegeten. In de vriezer lag nog wat vlees. Dus at ik maandag zelfgemaakte saté met spitskoolsalade, gebakken aardappeltjes en broccoli; dinsdag Chinees gemarineerd vlees met zelfgemaakte zoetzure saus met paprika, ui en ananas, en wat mie erbij; woensdag een gehaktbal met spitskoolsalade en witlof, gisteren spitskoolstamppot met de rest van de gekookte aardappelen en spekjes, en vanavond een stukje zalm (ook vriezer) met de rest van de broccoli en een zelfgemaakt kaassausje, en waarschijnlijk weer een spitskool-rucolasalade erbij, gewoon omdat dat zo ontzettend lekker en snel klaar is.

Verder bezuinig ik vrolijk op de oude voet verder door onder andere:

's avonds de houtkachel te stoken
de cv overdag maximaal op 19 graden te zetten ('s ochtends zelfs op 18, totdat mijn handen te koud worden om lekker te kunnen typen, dan gaat ie een graadje hoger)
wattenschijfjes in 6 stukjes te knippen (groot zat)
gele dweiltjes en schuursponsjes doormidden te knippen (werkt echt net zo goed)
vaatwasblokjes doormidden te breken
goed op aanbiedingen in de supermarkten te letten
niets te kopen wat ik niet nodig heb (geen behoefte aan ook)
lekker twee, of drie, koppen thee te zetten van 1 eenpersoonszakje (ik hou toch al niet van sterke thee)
's avonds als ik trek krijg popcorn te maken van een klein handje mais
om de dag te douchen (en om de dag aan de wasbak met een washandje, echt wel voldoende als je de hele dag bijna alleen maar je vingers beweegt)
geen etenswaren weg te gooien

Ik moest echt heel hard nadenken om bovenstaand lijstje op te hoesten, want ik doe die dingen allemaal al zo automatisch dat ik het niet eens meer als consuminderen zie. Goed teken, toch?

Oplossing raadplaatje.

2012-01-12T14:10:00.000+01:00

Een aantal van jullie had het goed, het is inderdaad een ouderwets krulijzer. Het is minstens 75 jaar oud, en mijn moeder vertelde hoe zij en haar zusjes het ding op de kachel legden om warm te laten worden en hun haren er dan mee golfden. Ze had zo'n lieve nostalgische blik op haar gezicht toen ze het vertelde...

Maar wat ga ik ermee doen? Nee, niet gebruiken, ik kijk wel link uit! En ook niet in een la leggen omdat het in nostalgisch opzicht leuk is, als zou ik dat het liefste doen. Maar nee, de nieuwe ik stopt geen nutteloze dingen meer in laden! Nee, ik ga van de week aan mijn benedenbuurman de kapper vragen of hij interesse heeft en een plek om het ding ergens uit te stallen. En anders zet ik het in overleg met mijn moeder op Marktplaats. Het is nu eenmaal leuker als zo'n ding terechtkomt bij iemand die er echt iets mee heeft en doet.

Vanochtend het schadeformulier ingevuld met de oudere meneer wiens auto ik van de week een deuk bezorgde. Ik had een appelslofje bij me als schrale troost, wat zeer gewaardeerd werd. De verzekering vergoedt de kosten natuurlijk wel, maar hij moet toch naar de garage. Helaas heb ik een eigen risico van 140 euro bij mijn verzekering (dat staat althans op mijn vrij oude polis, kan best inmiddels flink verhoogd zijn), en daar baal ik natuurlijk flink van. Weggegooid geld, maar zo snel mogelijk vergeten.

Raadplaatje

2012-01-11T20:16:00.001+01:00

Het is van ijzer, het is behoorlijk oud, maar.... wat is het? Ik weet het, jullie ook??

(Tip: Het is NIET voor in de tuin)

Onvoorziene vrekkenactie

2012-01-10T22:53:00.000+01:00

Vanmiddag was ik bij mijn moeder. Ze is mijn vaders werkkamertje aan het opruimen en alles wat weg mag komt beneden in een krat te staan zodat wij kunnen kijken of er nog iets van onze gading bij is. En hoewel ik me heb voorgenomen om dit jaar minder mijn hol in te slepen, kon ik de mooie teken- en schilderboeken van mijn vader niet laten liggen. Blij mee! Wat ik ook zag liggen, was een oude kunstagenda met een ringbandje, met repro's van schilderijen van oude schilders, uit het jaar 1984 (!). Ik ben altijd op zoek naar een agenda met een ringband, omdat ik graag wil kunnen terugbladeren, maar had er dit jaar nog geen gekregen of gekocht. Je weet maar nooit, dacht ik, en ik sloeg de agenda open op 10 januari. Dinsdag! Dat is het vandaag ook. Doorbladeren naar eind februari. Schrikkeljaar, is het dit jaar ook. Ik heb dus nu een hartstikke mooie agenda mét ringband uit het jaar 1984 die ik dit jaar gewoon kan gebruiken. Het lijkt niks, maar ik zit er nog om te gniffelen. Ook blij mee dus!

Ook de decoupeerzaag van mijn vader mocht ik meenemen. Ik zat al maanden te dubben om er eentje te kopen om aanmaakhoutjes mee te zagen, maar vond ze toch steeds te prijzig. Soms vraag ik me af of ik een aanschaf (agenda, decoupeerzaag) onbewust uitstel omdat er toch wel een oplossing voor komt. Vaak is dat namelijk zo!

Dan nog iets vandaag. Ik draaide van de parkeerplaats achter mijn huis af om naar mijn moeder te gaan en zat kaboem tegen een andere auto aan. Nog steeds geen idee waar die vandaan is gekomen, want ik let daar altijd extra goed op. Vrij nieuwe auto, aardige oudere meneer. Adressen uitgewisseld, morgenmiddag ga ik naar hem toe om de schade met hem af te handelen. Bah, 30 jaar schadevrij en dan zo'n stomme actie. Vond het heel erg voor die meneer en heb me wel tien keer verontschuldigd, maar gelukkig nam hij het vrij laconiek op. En toen... kwam ik bij de oprit naar de snelweg, die met veel politie en ambulances afgesloten was. De auto die net werd opgetakeld zag er behoorlijk verkreukeld uit. Later hoorde ik dat het om een aanrijding tussen een politiemotor en een personenwagen ging. En toen dacht ik opeens: Ik moest dat botsinkje met de auto van die meneer maken, zodat ik tien minuten later bij de snelweg was. Die verkreukelde auto... dat had ík kunnen zijn! Geloof me, ik ben niet zo van de zweverige en geloof niet in voorbestemming (hoewel stiekem wel een beetje in het lot), maar ik zat bij die gedachte met kippenvel op mijn armen in de auto toen ik de snelweg aan de andere kant opdraaide.

Weggevertje

2012-01-09T13:17:00.000+01:00

Vorige week ontving ik twee gratis toegangskaarten voor De Nationale Gezondheidsbeurs in Utrecht op 20, 21 en 22 januari. Ik was eerst van plan om zelf te gaan, want ik vind dat soort dingen altijd best wel leuk en interessant, maar ik kan beter verstandig zijn en het niet doen, om niet in de verleiding te komen om onnodige dingen te kopen, want ach, ik ben zo gevoelig voor nieuwigheden en mooie beloftes, zeker op het gebied van gezondheid. Bovendien ben ik van mijn woonplaats naar de Jaarbeurs in Utrecht al snel behoorlijk wat geld kwijt voor vervoer erheen. Ik ga dus zo verstandig zijn om niet te gaan.

En dus bied ik de twee toegangskaarten hier met alle plezier gratis aan. Wat je op deze gezondheidsbeurs allemaal kunt vinden, lees je hier. Zijn er meerdere liefhebbers, dan ga ik a.s. woensdagavond lootjes trekken.

Energie

2012-01-08T21:08:00.002+01:00

Ik heb opeens energie te over, maar loop als een kip zonder kop heen en weer omdat ik niet weet wat ik als eerste wil doen. Dat schiet natuurlijk niet echt op. In ieder geval een paar uurtjes gewerkt aan mijn nieuwe vertaling, en toen toch maar de laden in mijn kledingkast eruit gehaald (tien lange laden) en uitgemest. Sokkenla, slipjes-la, beha-la, kousen/panty/maillot-la, sportla, lingeriela (jaha, dat is heel iets anders dan een ondergoedla...), rommeltjesla, la voor de weinige dingetjes die hier standaard van mijn vriend liggen (onderbroek, sokken, trainingsbroek), accessoires-la en nu dus één lege la. Daar kan dan weer wat klein spul in dat nu op een plank ligt, zoals kussenslopen of zomertopjes. Even over nadenken. De helft van de lades is overigens maar half vol, dus ga ik op zoek naar een manier om ze in de lengte in tweeën te verdelen, scheelt zo weer twee hele laden. En... er staat een doos vol met spullen die weg kunnen, ongelofelijk. Eenzame sokken, uitgelubberde ex-lievelingsbeha's, hold-upkousen waarvan de plakrand niet meer plakt, van die dingen. Ruimt toch aardig op. Stukje bij beetje wordt het hier nog wel eens wat. Ik hoef niet veel weg te gooien, want ik heb meer dan genoeg ruimte, maar ik wil graag dat alles netjes en geordend op zijn eigen plekje komt te liggen.

Ik ben nog veel meer van plan, zoals mijn ladenkastje beneden verven en de drie houten, door mijn vader gemaakte kandelaars zodanig verven dat de verschillende houtsoorten er nog doorheen komen. Iemand een idee waar ik dat het beste mee kan doen?

Van de week heb ik een Indiase kipcurry gemaakt geheel op gevoel vanaf de basis, zonder recept. Gewoon een kwestie van steeds proeven en dan een beetje van dit en een beetje van dat erbij. En hij was werkelijk overheerlijk! Nadeel van deze manier van werken is dat ik deze curry met geen mogelijkheid kan reproduceren, dat is dan wel weer jammer. Ik weet het nog wel zo ongeveer, dus misschien volgende week nog maar eens een poging wagen met pen en papier erbij.

Ik heb mijn 52 doelen (zie tabblad hierboven) weer wat bijgewerkt. Het gaat nog niet hard, maar het jaar duurt nog lang.

Bijhouden doelen

2012-01-02T13:55:00.002+01:00

Ik hoop dat jullie de jaarwisseling allemaal goed hebben doorstaan, het nieuwe jaar is een feit!

Voor mijn 52 doelen heb ik boven de berichtteksten een aparte pagina aangemaakt. Op die pagina hou ik jullie op de hoogte van de vorderingen met betrekking tot mijn doelen, en in mijn blog zal ik aangeven wanneer daar wezenlijke veranderingen in hebben plaatsgevonden.

Vanochtend was er opeens enige financiële schrik. De zorgverzekering had de jaarbijdrage al afgeschreven, maar de bank waar ik mijn spaarrekening heb heeft mijn overschrijving nog niet verwerkt en er waren nog wat rekeningen erg vroeg afgeschreven. Stond ik dus zomaar opeens 75 euro rood op mijn betaalrekening, en morgen worden de hypotheek en mijn opstalverzekering afgeschreven. Twee bedragen die onderweg zouden moeten zijn, waren ook nog niet bijgeschreven, en mijn laatste factuur was helaas ook nog niet betaald. Licht gevalletje oeps dus, zo aan het begin van het nieuwe jaar. Maar als het spaargeld dan morgen netjes wordt bijgeschreven, komt alles wel weer op zijn pootjes terecht.

52 doelen voor 2012

2011-12-31T18:48:00.005+01:00

Nou dacht ik toch echt dat ik dit niet ging doen in navolging van LLMM en nog een paar andere bloggers! En opeens zat ik te schrijven.... Viel nog niet mee om er 52 te bedenken, alles moet natuurlijk wel haalbaar zijn. Nou, hier zijn ze dan:

1. Buffertje opbouwen van 10.000 euro
2. Gezonder eten
3. Meer biologisch vlees eten
4. Minder vlees eten
5. Overbodige spullen op Marktplaats zetten of weggeven
6. 50 dingen wegdoen
7. Meer aandacht voor familie en vrienden
8. Minder denken, meer doen
9. 50 teksten vertalen voor Wakibi
10. Meer lopen met behulp van mijn Nintendo DS stappenteller (minimaal 3000 stappen per dag)
11. Vaker een reactie achterlaten bij medebloggers
12. Rommelkamer opruimen
13. Regelmatig op de cross-trainer stappen
14. Mezelf minimaal 2 keer verwennen met een dagje sauna of schoonheidsspecialist
15. Mammogram laten maken (oproep bevolkingsonderzoek gekregen)
16. Nog meer manieren verzinnen om te bezuinigen
17. Nog minder eten weggooien, restjes opmaken
18. 4 nieuwe microkredieten verstrekken bij KIVA
19. Vaker een weggevertje op mijn blog zetten
20. Er vaker bij stilstaan hoe goed ik het heb
21. 2011 vergeten
22. Dagje uit met mijn moeder
23. Een van de boeken lezen die ik jaren geleden zelf heb vertaald
24. Ladenkastje schilderen
25. Naar het strand fietsen
26. Picknicken in het park
27. Kledingkast drastisch uitmesten
28. Kerstkaarten versturen
29. Een wandeling door de duinen maken
30. Zomaar iemand een cadeautje geven
31. Zelf aanmaakhoutjes zagen (niet wachten tot B het doet)
32. Positief denken
33. Tuinkers zaaien
34. Popcorn maken
35. Hartige muffins bakken
36. Zelf pizza’s maken, inclusief bodem
37. Een etappe van het Pieterpad lopen
38. Mijn grijze uitgroei zelf bijkleuren
39. Schilderworkshop volgen met mijn vriendinnen
40. Zomaar een last-minute weekendje weg
41. Zelf jam of compote maken
42. Een online pokertoernooi winnen
43. Minder koffie drinken en meer groene thee
44. “Ik hou van je” zeggen tegen de mensen die me lief zijn
45. Aparte spaarrekening aanleggen om de zorgverzekering volgend jaar weer in 1 keer van te kunnen betalen
46. Minder vaak mijn mail checken
47. Ruwe rietsuiker gebruiken in plaats van witte suiker
48. Geen sausjes uit pakjes meer gebruiken
49. Abonnement Delicious opzeggen
50. Zakelijk telefoonabonnement opzeggen
51. De slappe lach krijgen
52. Oud papier, flessen en vuilniszakken niet meer laten ophopen

Nu moet ik alleen nog gaan bedenken hoe ik jullie op de hoogte ga houden van mijn vorderingen.

Allemaal een fijne jaarwisseling gewenst en de allerbeste wensen voor 2012!

Overgestapt

2011-12-29T09:19:00.003+01:00

Ik zat er al weken op te broeden, maar het kwam er maar niet van, het overstappen naar een nieuwe zorgverzekering. Moest ik me laten leiden door optimisme, ervan uitgaan dat ik na jaren geen noemenswaardige medische kosten te hebben gehad ook 2012 wel zonder kleerscheuren zal doorkomen? Of moest ik toegeven aan de onderhuidse angst dat er toch zomaar opeens wél iets zou kunnen gebeuren waardoor ik opeens veel kosten moet maken. Gisteren kreeg het optimisme plotseling de overhand en was ik na een kwartiertje puzzelen zomaar opeens overgestapt.

Ik heb gekozen voor alleen een basisverzekering met een vrijwillig eigen risico van 100 euro. De aanvullende tandartsverzekering die ik had keerde vorig jaar voor twee tandartscontroles en twee keer naar de mondhygiënist ongeveer honderd euro uit. Geen tandartsverzekering nemen scheelt me ongeveer 150 euro per jaar aan premie.

Ik stapte over via Moneymiljonair en krijg daarvoor 22,50 euro uitgekeerd. Daarbij krijg ik nog een bon van 25 euro van bol.com.

Ik betaal mijn premie per jaar, wat weer bijna 35 euro korting oplevert.

Omgerekend per maand ben ik dan 25 euro goedkoper uit dan bij mijn huidige zorgverzekeraar. Die 25 euro gaat maandelijks in een apart spaarpotje met 3% rente.

De jaarpremie betaal ik in januari van mijn spaargeld, de rest van het jaar heb ik dan 113 euro minder vaste lasten per maand vergeleken met afgelopen jaar, waarvan ik maandelijks een deel wil terugstorten naar het spaargeld.

Mocht ik komend jaar onverhoopt toch meer medische kosten moeten maken dan verwacht, dan kan dat me 320 euro eigen risico kosten, wat grotendeels kan worden bekostigd uit het aparte spaarpotje. Mooie stok achter de deur om er een extra gezond jaar van te maken. Nog meer stimulans tot meer bewegen en gezonder eten.

Het jaar 2011 was het rotste jaar van mijn hele 52-jarige leven. Wie al langer meeleest weet wat onze familie dit jaar allemaal voor de kiezen heeft gekregen. Heel voorzichtig aan begin ik weer wat positiever in het leven te staan. Ik kan zelfs wel zeggen dat ik het nieuwe jaar met frisse moed tegemoet zie.

Ik heb zin in 2012!

Knutselavondje

2011-12-22T12:41:00.004+01:00

Een vriendin stelde van de week voor om bij haar thuis een boterhamzakjeskerstkrans te maken.... Ehhh, een wát?? Jawel! Men neme zo'n strokrans van een halve euro (Action), twee pakjes boterhamzakjes, een snoertje led-lampjes en anderhalf uur tijd. En dan... knopen maar, natuurlijk onder het genot van een wijntje en het fijne gezelschap van twee vriendinnen. De volgende dag op aanraden van de vriendin naar Zeeman, waar alle kerstversiering voor de helft van de prijs werd verkocht, en ik wel 8 euro uitgaf voor een tas vol met de leukste metalen hangers en stoffen bloemetjes. Daar kan ik jaren mee voort, en nu heb ik eindelijk eens wat kerstversiering in huis. Op de foto komt de krans niet goed tot zijn recht, maar hij is leuk! En multifunctioneel, want met pasen kunnen er eitjes en veertjes in, bijvoorbeeld. Een foto maken die de krans eer aandoet gaat me niet lukken, ben ik bang, en eigenlijk hoort hij ook voor een raam te hangen voor het mooiste effect, maar misschien krijgen jullie zo toch een beetje een idee:

En met de lichtjes aan:Na in geen twintig jaar een kerstboom te hebben gehad, kocht ik vorige week zomaar in een gekke bui dit miniboompje voor 5 euro. Na enig speurwerk (leve mijn niets-weggooien-tic) dook ik ergens in huis een setje rieten kransjes, hartjes en engeltjes, en een lichtsnoertje op. Rood papier om de pot, klaar. Sober, maar ik had nu eenmaal niet meer kerstversiering. Nu proberen om het boompje in leven te houden tot volgend jaar!

Nieuwjaarswensen

2011-12-15T11:58:00.003+01:00

Gisteren stond de eerste weekbladbezorger aan de deur met een nieuwjaarskaartje. Omdat ik alleen de buurtbladen ontvang, zijn dat er per jaar maar twee. Deze was wel heel vroeg, merkte ik onmiddellijk verbaasd op toen ik de deur had geopend, waarachter een vader met zoon stond. Ze hadden geen best moment uitgekozen, want het hagelde en stormde net vreselijk. Toch stonden ze daar beiden breed grijnzend en met glinsterende ogen, en stak het joch me vrolijk het krantje en nieuwjaarskaartje toe met de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar. En natuurlijk had ik nu net geen kleingeld in het kleingeldlaatje liggen. Dus moesten ze nog even in de hagel blijven staan terwijl ik naar binnen vloog om een munt van twee euro uit mijn spaarpotje te halen. Normaal gesproken geef ik een euro, dus deze had mazzel. Maar het was me die extra euro wel waard, want die twee vrolijke gezichten in dat noodweer staan nog steeds op mijn netvlies. Nou ja, vooral dat van pa dan.... mán, wat een leuke vent! Gek hoe zo'n vluchtig contact je hart even kan doen opvlammen. Ik verheug me nu al op volgend jaar..... ha! En dat voor iemand die zich enorm kan ergeren aan vreemden aan de deur die met allerhande onzin en kletspraat langskomen en zich ongevraagd van mijn tijd denken te kunnen bedienen. Volgend jaar naast de sticker met "Géén religieuze boodschappen of huis- aan huisverkoop" misschien maar een sticker bij plakken op de deur: "Leuke vaders van weekbladbezorgers welkom."

Vriendinnen

2011-12-11T13:52:00.004+01:00

Of het nu de tijd van het jaar is of omdat het kwade tij eindelijk lijkt te zijn gekeerd (heel hard afkloppen) en ik weer positief gestemd ben, ik heb "last" van mijmeringen. Ik ben vorige week een weekend met drie vriendinnen weggeweest, en dat was wonderbaarlijk leuk. Dat ik het nog eens drie hele dagen met vier vrouwen in een huisje zou uithouden, en achteraf ook nog eens zou roepen dat we het "snel nog een keer moeten doen!" zou ik een aantal jaren geleden niet voor mogelijk hebben gehouden. Hoe verschillend we alle vier ook zijn, we kunnen respect opbrengen voor elkaars manier van leven en, voor mij een groot punt, ik erger me minder aan kleinigheden dan vroeger. Ik haal makkelijker mijn schouders op met de gedachte: "Waar gaat het nou eigenlijk helemaal om, live and let live." Wat een rust geeft dat. Vroeger, in mijn vorige leven, had ik eigenlijk geen eigen vriendinnen, op een jeugdvriendin na, die ik nu overigens niet meer zie. Wel aardige vrouwen die de helft vormden van de stellen die we te eten of op bezoek kregen. Ik kon er goed mee opschieten, maar daar is het dan ook wel mee gezegd. Je zit dan in een viertal-constructie waar ik toentertijd prima in paste. Met mijn ex-man had ik een zodanige relatie dat we elkaars beste vriend waren, en dan doe je al snel veel dingen samen en niet met anderen. Maar sinds ik mijn leven heb omgegooid, blijken er tal van aardige vrouwen los te lopen die ik inmiddels mijn vriendin noem (en ik smijt niet snel met die term, ik heb ook nog veel aardige kennissen). Het vrolijke viertal van de schilderclub. Vriendin M die uit een van de eerder genoemde stellen opdook en ook "los" een harstikke leuke meid blijkt te zijn om dingen mee te ondernemen of om zomaar bij langs te gaan of in geval van nood bij aan te kloppen. Vriendin L, collega en supervriendin, al spreken wij elkaar een groot deel van het jaar alleen via e-mail, maar de sporadische live ontmoetingen zijn altijd reuze gezellig. Vriendin K, die heel toevallig (yeah right...) naast me kwam wonen en met wie ik lief en het nodige leed deel. Met haar ging ik eerder dit jaar ook een weekje naar Kreta, wat ook voor herhaling vatbaar bleek te zijn. Vriendin L2, die eerst vreemd genoeg meer een vriendin van mijn ex-man dan van mij was, maar met wie ik na mijn scheiding zoveel gemeen bleek te hebben dat ze inmiddels een van mijn beste vriendinnen is geworden. Het kan raar lopen in het leven. En dan is er nog mijn zus L, met wie het vroeger thuis altijd hommeles was (zoals het zusjes blijkbaar betaamt), maar die ik nu ook een van mijn beste vriendinnen mag noemen. Dat ze de helft van het jaar in Griekenland woont, is jammer -niet voor haar natuurlijk - maar we hebben bijna dagelijks contact via Skype en volgende week komt ze gelukkig weer voor een paar maandjes thuis.

Opgeteld zijn dat negen echte vriendinnen, ik vind het een duizelingwekkend aantal. Hoe is dat zo gekomen binnen een paar jaar? En als ik ze zo allemaal de revue eens laat passeren, zie ik dat het allemaal zelfstandige vrouwen met ballen zijn! We lopen de deur niet bij elkaar plat, dat zou ook niets voor mij zijn, maar ik zou ze stuk voor stuk midden in de nacht kunnen bellen als ik ze nodig had, en ik weet zeker dat ze allemaal klaar zouden staan. Dat geldt andersom natuurlijk ook. Ik voel me toch echt wel gezegend met dat bonte stel.

Hoe is dat bij jullie? Hebben jullie hartsvriendinnen, stapvriendinnen, uithuilvriendinnen, slappe-lachvriendinnen, e-mailvriendinnen?

Aangestoken

2011-11-28T11:58:00.004+01:00

Het virus heeft ook mij in zijn greep. En daarmee bedoel ik het opruimvirus dat in blogland lijkt rond te waren. Gisteren ben ik aan de slag gegaan met een kast die uit drie delen bestaat. Het linkerdeel wordt gebruikt als opslag voor haardhout met daarboven nog twee planken waarop mijn zakelijke en persoonlijke administratie staat en een aantal postbakjes. De andere twee kastdelen bestaan elk uit zes planken, die overvol stonden en lagen. Na een uurtje opruimen staarde mij opeens een lege plank aan. Na nog een uurtje waren dat er twee. Nu heb ik tweeënhalve lege plank in de kast. De losse troep op het plankje boven mijn hoofd is vervangen door drie dezelfde archiefdozen, waarvan er eentje nog leeg is, en de losse kranten naast de houtkachel zitten nu in een mooie doos met deksel. Helaas is de opbrengst van weggooien nog geen kwart vuilniszak, maar dat is voor mij als notoire bewaarder al heel wat. Straks is het kastje onder de gootsteen aan de beurt, want vanmiddag komt mijn gekregen vaatwasser, en om die aan te sluiten moet de onderste plank van het gootsteenkastje eruit. Een mooie reden dus om daar meteen eens met de bezem doorheen te gaan. Ik hoop op een sneeuwbaleffect dat nog even doorwerkt.

Van de week begaf de wasmachine van mijn vriend het na twintig jaar trouwe dienst. Balen natuurlijk, want hij zit nog steeds vreselijk krap. Van het geldcadeautje van mijn moeder had ik ook wat geld voor hem apart gezet, waarvan na het kopen van onder andere een nieuw bankje, een tv-tafeltje en een salontafeltje nog 125 euro over is. Dat scheelt dan weer, maar je hebt er natuurlijk geen wasmachine voor. Op internet gesnuffeld, en het wordt de goedkoopste wasmachine die ik kon vinden, voor 230 euro inclusief bezorgkosten en afvoer van zijn oude wasmachine. Deze zal geen twintig jaar meegaan, maar dan kan hij voorlopig in ieder geval weer wassen. Het is niet anders, apparaten gaan nu eenmaal wel eens kapot.

Goed bezig

2011-11-26T15:13:00.002+01:00

Gisteren stond ik bij de Dekamarkt bij het biovlees, op zoek naar twee kipfiletjes. Naast de bekende groene verpakkingen zag ik iets nieuws: Deka Bewust/Duurzaam boerenscharrelkipfilet. Ze hebben daar een hele lijn van. Hier kun je een boekje in pdf-formaat downloaden met alles wat ze doen. Zo te zien zijn ze aardig goed bezig.

Dat brengt me op een gesprek dat ik een tijdje geleden met mijn broer had. Wanneer je op zoek bent naar biologische producten, zoek je je een ongeluk in alle schappen. Bovendien vind ik het toch altijd weer even slikken als ik een kiloknaller kipfilet voor een paar euro zie liggen en daarnaast de bio-kipfilet voor bijna 5 euro per twee filetjes. Kan me voorstellen dat dit mensen ertoe verleidt om dan toch die voordeelverpakking te nemen, wat dat betreft ben ik zelf ook niet heiliger dan de paus. Met mijn broer verzon ik een concept dat ik voor het gemak maar even de bio-hoek noem. Waarom niet een hele afdeling van de supermarkt bio inrichten, alles bij elkaar. Maak het aantrekkelijk door bijvoorbeeld groene schappen, ander licht (ik noem maar wat), voorlichtingsmateriaal, een mooie presentatie en leuke aanbiedingen. Zodra mensen eenmaal op die afdeling staan, zullen ze veel eerder geneigd zijn om ook andere producten biologisch te kopen, en zit je niet tegen overduidelijke prijsverschillen aan te hikken. Bovendien heb je dan volgens mij meer het gevoel goed bezig te zijn, en stimuleert het mensen die nog nooit over bio hebben nagedacht wellicht ook om daar eens een kijkje te gaan nemen, wat de bewustwording ten goede komt. Goed idee??

Ontroering

2011-11-25T11:23:00.002+01:00

Gisteren ging ik met mijn moeder naar haar wekelijkse fysiotherapie in het revalidatiehuis waar ze begin dit jaar een paar maanden heeft doorgebracht. Ook had ik meteen een afspraak voor haar bij de kapper daar gemaakt, zodat ze meteen door kon. Toen we het kapperswinkeltje binnenkwamen, werden we begroet met gezang. In de hoek zat een oude mevrouw onder de droogkap, ernaast haar man met haar hand in de zijne. Samen zongen ze oud-hollandse liedjes. De kapster die mijn moeders haar aan het wassen was, zei zacht: "Afleiding. Als hij stopt met zingen, wil ze onder de kap vandaan." De mevrouw bleek dement te zijn en haar man leidde haar af door liedjes met haar te zingen. Ze kenden alle liedjes van voor naar achter. De man had zo'n lieve blik in zijn ogen en al zijn aandacht zo op zijn vrouw gericht dat ik met tranen in mijn ogen van ontroering heb zitten toekijken en luisteren. Wat moet het afgrijselijk zijn om te moeten toezien hoe je partner dement wordt, maar wat hield die man vreselijk veel van zijn vrouw. Hij liet haar hand geen seconde los en bleef haar voortdurend aankijken. Eigenlijk was het prachtig mooi.

Vragenuurtje

2011-11-19T19:38:00.003+01:00

Mijn vorige blogje lokte wat reacties en vragen uit die ik denk ik beter hier kan beantwoorden dan in een reactie.

Hoe ik freelancer ben geworden, was Daantjes vraag. Nou, dat ging eigenlijk bijna helemaal vanzelf, het is niet zo dat ik het van de ene dag op de andere was. Dertien jaar geleden verveelde ik me al een tijdje in mijn toenmalige baan van administratief medewerkster op een overigens heel leuke school, dus was ik in mijn vrije tijd de verkorte HBO-opleiding voor vertaler van de LOI gaan volgen. Na het behalen van de twee belangrijkste deelcertificaten ging ik eens op internet snuffelen om te kijken of ik ergens ervaring kon opdoen. Ik kreeg al snel een opdracht aangeboden van iemand die het risico wel wilde nemen om met een onervaren vertaler in zee te gaan. En zo begon ik parttime met het vertalen van computerboeken. Omdat dat bijna niet met mijn baan te combineren was, heb ik een half jaar onbetaald verlof aangevraagd (dat kon toen omdat mijn ex-man fulltime werkte). Omdat mijn baas me liever niet zag vertrekken, bood hij me de garantie dat ik na die periode terug kon komen. Ideaal natuurlijk, daar kan een mens alleen maar van dromen. Na drie maanden had ik echter al zoveel vertaalwerk dat ik mijn ontslag op school heb genomen zodat ze daar tijdig naar een vaste vervanger konden gaan zoeken. En vanaf die tijd heb ik geen maand zonder werk gezeten.

Of ik niet af en toe kon gaan tolken of dvd's inspreken, opperde Pien. Wat het eerste betreft: ik denk dat ik een bijzonder slechte tolk zou zijn. Tolken en boeken vertalen hebben namelijk zo goed als niets met elkaar te maken, en ik heb echt de tijd nodig om mooie zinnen te brouwen en me in te leven in de schrijfstijl en hoofdpersonen in een boek. Het inspreken van dvd's lijkt me trouwens wel ontzettend leuk, dat is een wereld waar ik me eigenlijk nooit in heb verdiept. Ik heb geloof ik wel een prettige stem, het is het onderzoeken waard, al zou ik niet weten waar ik daarvoor terecht kan. Maar zolang elke vertaalopdracht nog gevolgd wordt door een nieuwe, heb ik eigenlijk niet echt tijd voor iets erbij. Maar bedankt voor de tip, Pien. En leuk dat je dochter de opleiding vertaler Frans wil gaan doen. Als je hart bij taal ligt, is er geen leuker beroep (behalve schrijver worden natuurlijk, maar ja, dat is wéér een heel ander verhaal).

Of ik acht uur per dag werk, vroeg LZV zich af. Dat wisselt heel sterk. Sommige boeken zijn zo ingewikkeld dat uren achtereen vertalen gewoon onmogelijk is. Het vergt namelijk nogal wat van je hoofd en kan dodelijk vermoeiend zijn. Dan verdeel ik mijn werktijd over een dag, wat kan betekenen dat ik om 8 uur 's ochtends begin en 's avonds om 12 uur stop, maar dat houdt dan niet in dat ik 16 uur heb gewerkt. Ik werk over het algemeen wel zeven dagen per week, maar ben natuurlijk vrij om eens een halve of hele dag andere leuke dingen te doen of doordeweeks naar mijn moeder te gaan als ze bijvoorbeeld ergens heen moet. Die vrijheid maakt het allemaal zo leuk. En het maakt me ook niet uit om ook zaterdag en zondag te werken. Voor mij zijn alle dagen gelijk.

Nog even iets heel anders: Vandaag kreeg ik van Centraal Beheer een mailtje dat de rente op mijn spaarrekening weer verhoogd is, naar 3%. Vrij opneembaar en de rente wordt iedere maand bijgeschreven, dus rente op rente. Ik heb geen aandelen, hoor, maar misschien heeft iemand iets aan deze informatie.

Werken als freelancer

2011-11-18T16:33:00.005+01:00

Hoe heerlijk het ook is om als freelancer te werken, er zitten toch wat haken en ogen aan dit vrije bestaan. Over een vertaalopdracht doe ik twee tot drie maanden, soms zelfs vier als ik een ontzettend dikke pil onder handen heb, en mijn opdrachtgevers betalen in het gunstigste geval een week of drie na het versturen van de factuur. Dat betekent dat ik met mijn inkomsten van een vorig opdracht moet doen tot en met de betaling van de volgende factuur. Het lijkt heel wat als zo'n bedrag wordt gestort, maar het slinkt natuurlijk ook behoorlijk snel door alle vaste lasten en overige uitgaven. Het blijft dus altijd vooruitdenken en -rekenen. Gelukkig heb ik al mijn uitgaven vrij goed op papier staan en kom dus zelden voor verrassingen te staan.

Als ik met een opdracht bezig ben, kan ik in die tijd geen nieuwe opdracht aannemen, wat heel frustrerend kan zijn als een opdrachtgever contact met me opneemt voor een boek dat ik dolgraag zou willen doen, maar niet kan aannemen omdat ik volop met een ander boek bezig ben. En de deadlines liggen meestal al vast, want uitgevers willen een boek vaak in hun voorjaars- of najaarsbrochure opnemen.

Dan kan het ook nog gebeuren dat ik bijna klaar ben met een boek, maar nog niet ben benaderd voor een nieuwe opdracht. Dat geeft onrust, de laatste tijd meer dan anders door de negatieve berichten over boekhandels en bibliotheken. Wat als ik geen nieuwe opdracht meer krijg? Het is nog niet voorgekomen, maar het idee gaat me steeds meer benauwen. Hoe lang kan ik het dan uitzingen met het geld dat ik nog heb? Het was voor mij de reden om een aantal jaren geleden te gaan consuminderen, en zo zoetjesaan begint dat zoden aan de dijk te zetten. Mijn buffertje krijgt vorm. Ik wil een buffer voor minimaal zes maanden hebben, want ik zou tenslotte ook tijdelijk arbeidsongeschikt kunnen worden, en dan komt er gewoon geen cent binnen. Een arbeidsongeschiktheidsverzekering is voor een ZZP'er helaas nauwelijks op te hoesten.

Van de week begon ik weer wat onrust in mijn lijf te krijgen. Over een maandje is mijn huidige opdracht af, en o jee, ik heb nog geen nieuwe! Maar zoals de afgelopen twaalf jaar eigenlijk steeds is gebeurd, maar waar ik nooit automatisch rekening mee mag houden, kreeg ik gisteren een e-mail met als verlossend onderwerp: 'Nieuwe vertaling', van mijn favoriete uitgever. Ik kreeg onmiddellijk weer lucht, en besefte toen pas weer hoe het me ongemerkt toch dwars had gezeten. Als alles loopt zoals het moet lopen, zit ik het komende halfjaar dus weer gebakken. En het mooiste is dat het ernaar uitziet dat ik mijn buffertje dit keer zal kunnen spekken in plaats van eruit te putten. Ik kan in noodgevallen nu vier maanden uitzingen, wat een heerlijk gevoel. En met een beetje mazzel zijn dat er binnenkort vijf. Op naar de zes...

Weggevertje voor schaatsliefhebbers

2011-11-17T08:53:00.004+01:00

Ben ik toch zomaar ineens in het bezit van vier schaatsbonnen, twee voor volwassenen en twee voor kinderen t/m 12 jaar. Een aangezien schaatsen niet op mijn lijstje van leuke dingen staat, bied ik ze hier graag aan als weggevertje. Elke bon is geldig voor één maal entree bij deze kunstschaatsbanen door heel Nederland tot en met april 2012. Laat een reactie achter en zet erbij hoeveel bonnen je zou willen hebben.

UPDATE: Nog 1 bon voor volwassenen en 1 bon voor kinderen beschikbaar.

Geduld beloond

2011-11-16T13:20:00.002+01:00

Iets langer dan een jaar geleden begaf mijn vaatwasser het. Sindsdien zit er dus een groot gapend gat in mijn keuken. En ik wilde zo graag een nieuwe, want een tijdje met de hand afwassen vond ik geen probleem, maar o, wat miste ik mijn afwashulpje soms. Had ik net afgewassen en stond het spul nog te drogen op het aanrecht, stond de linkerkant alweer vol met nieuwe vuile vaat. En ik heb zo'n hekel aan een rommelig aanrecht. Maar een nieuwe vaatwasser vond ik toch een hele uitgave, dus modderde ik onverdroten voort, mezelf voorhoudend dat hele volksstammen met de hand afwasten en dat ik voor het geld voor een nieuwe vaatwasser heel wat handafwasjes kon doen.

Gisteren at ik met mijn neef bij mijn broer. Tijdens het praten kwam het - vraag niet hoe in het gezelschap van twee single mannen - op afwassen. 'Ik word een beetje moedeloos van elke keer weer die afwas,' verzuchtte ik. 'O, ik heb wel een vaatwasser voor je, hoor,' antwoordde neeflief doodleuk. Bleek hij een goedwerkende afwasmachine te hebben die hij niet gebruikt, want hij kookt minimaal en heeft het ding nog nooit gebruikt. En hij wil er niets voor hebben, want 'ik krijg van jou ook zo vaak iets'. Nadat ik was uitgejubeld en we hadden afgesproken dat hij hem binnenkort komt brengen en dan en passant nog voor me gaat koken ook, ging het gesprek verder. Hij wil zijn huis opknappen, maar heeft geen cent te makken (het is de neef met de erfelijke hersenaandoening waar ik het in een eerder blogje over had en die nu dus een arbeidsongeschiktheidsuitkering heeft). En nu blijkt dat hij mijn grote leren leunstoel, die al weken gratis aangeboden staat op een aantal websites, maar waar geen hond op reageert, eigenlijk wel heel graag wil hebben, dan gooit hij een van zijn spuuglelijke krijgertjes van banken eruit. Hij blij, ik blij.

Mijn broer, helemaal geen kookmiep, had zijn "specialiteit" knoflookzuurkool gemaakt. Er ging heel wat knoflook in, maar man, wat was dat lekker. Enige nadeel was dat ik de rest van de avond alleen nog knoflook proefde en verging van de dorst, het was denk ik maar goed dat mijn vriend in zijn eigen huis sliep, want ik denk dat hij het bed uit zou zijn gewalmd.

Een gezellige en nuttige avond dus!

Hoe zuinigheid in de soep kan lopen

2011-11-14T10:25:00.004+01:00

Zoals ik in mijn vorige blogje schreef, heb ik een voorraadje soep in zak aangelegd, ze waren toevallig een paar keer in de aanbieding de afgelopen weken, 3 voor de prijs van 2. En omdat ik een aantal van die soepen echt lekker en wel eens handig vind, en er soorten tussen zitten die ik niet snel zelf zou maken, vond ik dat wel een fijn bezit. Er stond nu ook een groentensoep van Unox tussen, "nieuw" volgens de verpakking, dus die ging gisteravond bij gebrek aan kookzin in de pan. Wat een domper. Niet meer dan bouillon met een paar harde nepgehaktballetjes, wat vermicelli en sporadisch een aan gort gekookt plakje wortel en nog iets wat prei of bleekselderij zou kunnen zijn, maar als zodanig niet eens meer herkenbaar was. Groentensoep? Ammehoela. Dat was dus eens, maar nooit weer. Als ik zelf een bouillonblokje oplos en daar een lading vers gesneden soepgroenten in mik, heb ik net zo snel een veel lekkerdere en gezondere soep.

En er ging gisteren nog iets mis door verkeerde zuinigheid. Mijn brood was op, maar ik had al heel lang nog een pak broodmix in de kast staan, dus mocht de broodmachine weer eens een keer aan het werk. Helaas was de gist in het pak waarschijnlijk niet werkzaam meer, want het resultaat was een nauwelijks gerezen klomp brood waar je iemand de hersenen mee kon inslaan. Flinke verspilling van electriciteit dus en nog geen brood voor bij de watersoep.

Kijk, het kost allemaal geen bergen geld, maar het ging me toch aan het hart... Kant-en-klare broodmixen en groentensoep uit een zak komen er hier dus niet meer in!

Hamsteren

2011-11-12T15:26:00.003+01:00

Of het nu de tijd van het jaar is, de berichten over een strenge winter of het feit dat ik weer even wat beter in mijn slappe was zit, maar ik heb hamsterneigingen. Ik struin alle aanbiedingen af en sleep van alles aan houdbaars mijn hol binnen. Alsof volgende week alle winkels dicht zijn gevroren of ik opeens geen cent meer te makken zal hebben. Ik vind het heerlijk om zo'n volle voorraadkast te hebben, kan er genietend naar staan kijken. Het verbaast me nog steeds dat mijn moeder van 87, die toch oorlogstijden heeft meegemaakt waarin er echt geen hap eten meer in huis was, die hamsterneiging totaal niet heeft. Ik zorg er wel voor dat ze wat voorraad heeft, maar zelf is ze daar totaal niet mee bezig, terwijl ze zelf toch niet in staat is om boodschappen te doen maar van anderen afhankelijk is.

Donderdag ben ik met mijn vriend, die zijn salaris binnen had gehad en niets eetbaars meer in huis had, weer eens naar de Lidl gegaan. Ik had drie tassen stampvol boodschappen en was 35 euro kwijt. Daar zat zelfs een flesje advocaat voor mijn moeder en een fles wijn bij. Bij mijn gewone supermarkt zou ik waarschijnlijk het dubbele kwijt zijn geweest.

Wat staat en ligt er inmiddels in mijn voorraadkast en vriezer:

Een paar pakken pasta
Een paar blikken tomatenblokjes en tomatenpuree
Mie
Rijst
Bloemtortilla's
Blik kidneybonen
Blikjes mais en doperwtjes
Blikjes ananas
Blikken ham
Zakken soep (aanbieding 3=2 bij mijn eigen super)
Rookworsten (aanbieding 3=2)
Blikjes tonijn
Blikjes haringfilets in tomatensaus
Blikjes leverpastei
Kuipjes smeerkaas
Tartaartjes, per 2 ingevroren (aanbieding Lidl)
Rundergehakt (per 350 gram ingevroren)
Geraspte kaas (koelkast plus porties ingevroren)
Bloem en bakpoeder
Afbakbroodjes
Knäckebrot
Suiker
Bladerdeeg
Spinazie (diepvries)
Wc-papier
Keukenrollen
Kattenvoer

Eigenlijk ben ik gewoon weer winkeltje aan het spelen...
Wat ik wel merk, is dat ik niet meer in valkuilen van vroeger trap:

- Ik koop geen dingen die ik nooit gebruik alleen maar omdat het in de reclame is.
- Ook als ik met honger boodschappen doe, kan ik de verleiding van te veel kopen weerstaan.
- Ik doe alleen nog boodschappen met een mandje (behalve van de week bij de Lidl natuurlijk), en dan bedoel ik niet zo'n groot ding dat je achter je aan trekt, maar zo'n klein mandje voor aan je hand. Vol is vol! Zo neem ik alleen het allernodigste mee en zijn verleidingen makkelijker te weerstaan. Dat ik daardoor wel eens loop te jongleren met pakken keukenrollen of ander groot spul beschouw ik dan maar als een sport.
-Ik trap niet meer in aanbiedingen van kant-en-klaarmaaltijden (heb ik overigens nooit veel gedaan) of veelbelovende pakjes en zakjes, want ze vallen bijna altijd tegen en vaak maak je het net zo makkelijk en altijd lekkerder zelf.

Wat me nog niet lukt, is wat vaker zelf basisdingen maken, zoals brood, tortilla's, pizza's. Daarvoor heb ik voor mijn gevoel te weinig tijd. Een uur bezig zijn met zelf tortilla's maken alleen omdat ik vind dat het moet en goedkoper is, betekent een uur niet met mijn werk bezig zijn, en voor een uur aan één stuk door werken kan ik heel wat pakken tortilla's kopen. Soms vind ik het vreselijk leuk om dingen vanaf scratch zelf te maken, maar nu gewoon even niet.

Vlees koop ik tegenwoordig steeds vaker bio, al moet ik nog wel eens flink slikken als ik de prijsverschillen met het "gewone" vlees zie. Gelukkig eet ik geen kilo's vlees per week. Maar eerlijk is eerlijk, de smaak van bijvoorbeeld een biologische kipfilet is vele malen beter dan de gebruikelijke waterige plofkippen. Ik koop bio voor het welzijn van het dier, maar lekkerder vlees is mooi meegenomen.

Ik ben ook maar weer eens op zoek naar een nieuwe zorgverzekering. Ik overweeg om alleen een basisverzekering te nemen. Tot nu toe had ik de laagste aanvullende verzekering en tandartsverzekering, en het voelt een beetje als het lot tarten, maar ik maak er zo weinig gebruik van dat ik denk dat ik daar beter zelf geld voor apart kan zetten. Dan zou ik ook nog het liefst de premie in 1x voor een jaar betalen, wat zo'n 3% korting oplevert, wat ik dan weer van het in een eerder blogje genoemde sinterklaascadeautje van de stichting leengeld betaal. Maar daar kauw ik nog even rustig op.

Weinig energie!

2011-11-09T13:47:00.003+01:00

Weinig energie! Ja, met een uitroepteken! Het is namelijk een positief gebrek aan energie. Gisteren kreeg ik de jaarnota van het energiebedrijf en ik krijg ruim 500 euro terug! En dat voelt heerlijk, niet alleen om het geld, maar het is fijn om te weten dat ik niet voor niets zo zuinig probeer te doen en zo veel mogelijk mijn houtkachel gebruik als hoofdverwarming, en dat mijn vriend niet voor niets hout blijft aanslepen om dat mogelijk te maken. Dat ik niet voor niets niet elke dag douche als ik de hele dag alleen maar aan mijn computer heb zitten werken, maar me af en toe aan de wastafel was. Dat ik niet voor niets trouw alle lichten achter me uit doe en de kraan niet onnodig laat lopen. En het stimuleert enorm om op dezelfde voet verder te gaan. Ik ga niet proberen nog zuiniger te doen, want het moet ook weer niet armoedig worden. Ik vind het precies goed zo.

Mijn verbruik het afgelopen jaar:
Gas: 681 m3
Electriciteit: 2017 kWh

Electriciteit moet naar mijn gevoel nog omlaag kunnen, want ik ben wat laks geworden met het uitzetten van mijn computer 's nachts. Vaak ga ik zo laat naar bed en heb ik mijn werk en allerlei hulpprogramma's openstaan dat ik net geen zin meer heb om alles uit te zetten en de volgende dag opnieuw te moeten opstarten. Alleen mijn monitor en de boxjes gaan standaard uit, de computer gaat vanzelf in de spaarstand. Onzin natuurlijk, vanaf vanavond gaat ie weer helemaal uit!

Na het overstappen op een nieuwe energiemaatschappij eind vorig jaar ging mijn maandbedrag omlaag naar 97 euro. Voor de zekerheid heb ik dat verhoogd naar 100 euro, nog steeds minder dan ik daarvoor betaalde. Nu gaat mijn maandbedrag naar 75 euro, maar dat ga ik ook iets verhogen, ik denk naar 85 euro. Liever weer iets terugkrijgen dan volgend jaar opeens te moeten bijbetalen. Scheelt me al met al toch 15 euro vaste lasten per maand. En dat zijn heel wat halfjes brood!

En dan kreeg ik gisteren nog een leuk bericht. Elk jaar krijg ik als vertaler de leenrechten uitgekeerd van door mij vertaalde boeken die in bibliotheken zijn uitgeleend. Van de verkoop van boeken in de boekwinkel krijg ik helemaal niets, die rechten zijn in de meeste gevallen afgekocht door de uitgever. Van mij mag dus iedereen lid van de bibliotheek worden, zoals jullie begrijpen. Hoewel andere vertalers klagen dat het leenrechtbedrag dit jaar zo tegenvalt, kom ik op ongeveer hetzelfde bedrag uit als vorig jaar, iets meer dan 2000 euro. Dit moet ik wel als inkomsten opgeven aan de belasting, maar alles wat erover blijft, zie ik maar als een fijn extraatje. Mijn sinterklaascadeautje, noem ik het altijd, want het wordt meestal begin december gestort.

Ik kan mijn buffertje dus weer een beetje spekken. En dat stimuleert tot nog meer zuinigheid met vlijt, want het geeft zo'n rust in mijn hoofd om te weten dat ik iets achter de hand heb voor het geval ik onverhoopt een paar maanden niet zou kunnen werken. Als alles goed gaat, hoef ik mijn buffertje voorlopig niet aan te spreken. En dat geeft lucht!

Dorcas Voedselactie

2011-11-06T15:57:00.002+01:00

Gisteren kreeg ik bij mijn supermarkt een foldertje uitgereikt van Dorcas Hulp in verband met hun voedselactie. Er stond een lijstje met levensmiddelen op die samen een voedselpakket van ongeveer 25 euro vormden die vervolgens naar de allerarmsten in Oost-Europa. Van een pakket kan een gemiddeld gezin volgens het foldertje een week eten.

In mijn supermarkt stonden alle levensmiddelen van het lijstje keurig op aparte tafels uitgestald, sommige producten waren zelfs afgeprijsd. Kijk, dan is het echt een kleine moeite om een pak havermout en een pak macaroni in je mandje te gooien en achter de kassa af te geven, waar alles keurig in dozen werd gesorteerd.

Doet jullie supermarkt ook aan deze actie mee?

Taalperikelen

2011-11-03T15:30:00.005+01:00

Sinds een paar dagen doe ik aan liefdadigheidswerk. En het leuke is dat ik daarvoor de deur niet uit hoef, maar lekker mijn eigen vak mag uitoefenen. Ik vertaal namelijk teksten voor de nieuw opgerichte Nederlandse zusterorganisatie van KIVA. Daar voel ik me echt in thuis, en fijn dat ik ook iets concreets op dit gebied kan betekenen, naast het verstrekken van micro-kredieten. Zoals jullie op rechts op mijn blog kunnen lezen, gaan advertentie-inkomsten, hoe minimaal ook, naar dit goede doel. De Nederlandse versie van KIVA is nog niet operationeel, maar zodra het zover is, zal ik het jullie laten weten. Super dat dan ook mensen die moeite met de Engelse taal hebben micro-kredieten kunnen verstrekken aan kleine ondernemers in ontwikkelingslanden. Vooralsnog ben ik teksten aan het vertalen van de organisaties die zijn aangesloten en die hun missie en doelstellingen uiteenzetten. Droge kost, maar het moet gebeuren. En straks moeten natuurlijk ook alle leningen worden vertaald, dat zal wat minder tijdrovend zijn.

Het boek dat ik onder handen heb, is een boek voor jongeren. De hoofdpersoon is een 16-jarig meisje en al haar vrienden en vriendinnen zijn ook van die leeftijd. Dat houdt natuurlijk in dat ik ook het tienerjargon zou moeten beheersen, maar daar ben ik dus totaal niet in thuis. Ik ben dan ook van plan om mijn ruwe vertaling straks te laten proeflezen door één of meer jongeren van die leeftijd, om me om mijn oren te slaan met mijn stomme, oubollige vertalingen, want "dat zeggen wij helemaal niet zo". Helaas heb ik geen leesgrage tieners in mijn kennissenkring. Jullie misschien? Er staat uiteraard een kleine vergoeding tegenover, want het moet wel serieus gebeuren. Een van de dingen die ik onder andere graag zou willen weten, is of de term "roofie" bij deze leeftijdsgroep een belletje doet rinkelen. Ik had er uiteraard nog nooit van gehoord.

Taal kan leuk zijn. In de supermarkt liep ik langs een mevrouw die een gesprek voerde. Ze deed nogal interessant en iedereen moest het horen, dus was het extra leuk om haar op hoge toon te horen zeggen: 'Ja, alles goed en wél, maar ik kan ook geen handen met ijzer breken!' En toen ik net terugliep naar huis, hoorde ik een oudere mevrouw tegen een andere zeggen: 'Ja, en ze hep natuurlijk diabetici, hè?'

Kneuterdrang

2011-10-30T12:15:00.009+01:00

Naarmate de dagen korter worden, neemt de drang toe om het gezellig in huis te maken. Om me voor te bereiden op lange, donkere avonden, lekker kneuterig in mijn eigen huisje. Vorige week heb ik toch nog alle meubels verplaatst. Wat een klus, ik was kapot (en natuurlijk niet wachten tot vriendlief even kan komen helpen, nee, dan moet het ook meteen gebeuren). Of de nieuwe situatie me bevalt, daar twijfel ik over, maar ik moet het ook even de tijd geven om te wennen. Doordat mijn hele woonkamer er opeens anders uitzag, werden dingen waar ik me al een tijdje aan ergerde alleen maar duidelijker. Zo heb ik een heerlijke zwarte leren fauteuil die in de oude situatie net acceptabel was, maar in de nieuwe situatie veel te groot is. En hij is zwart, wat ik nooit echt mooi heb gevonden bij mijn bruine bank. Maar heel lang kon ik daar voorbij kijken en kon het me weinig schelen. Ik had hem gratis gehad van een vriendin, en eerlijk is eerlijk, hij zit heerlijk. Dat vonden ook mijn katten, zodat een van de leuningen inmiddels aardig bekrabbeld is.

Ik wilde dus eindelijk wel eens een nieuw fauteuiltje. Ik had al helemaal in mijn hoofd hoe die eruit moest zien. Dus ging ik postordershoppen. Ik vond dé ideale stoel, voor 99 euro. Bijna haakte ik af omdat er 30 euro bezorgkosten werden gerekend, maar het was wel echt precies het stoeltje wat ik wilde, in precies dezelfde kleur en dezelfde stof als mijn bank. Toch besteld, samen met een paar afgeprijsde kussenhoesjes waardoor mijn kamer een totaal ander aanzien zou krijgen. Helaas bleek het stoeltje in nalevering te zijn, levertijd onbekend. Aangezien mijn vriend dringend aan een nieuw tweezitsbankje toe is, na een paar tweedehandsbankjes die er niet uitzagen, maar weinig tot niets kostten, hebben we vrijdag een dagje meubelzaken en kringloopwinkels afgestruind. Van het geldcadeau van mijn moeder had ik 500 euro apart gezet voor mijn vriend, bestemd voor dingen die hij door zijn nog wankele financiële situatie niet zo snel zelf zou kopen, maar wel nodig heeft. De eerste kringloop leverde niets op, maar bij een goedkope meubelzaak vond hij precies het bankje dat hij wilde hebben, voor 175 euro. En... ik rende al op het bruine fauteuiltje af waar mijn oog onmiddellijk op viel. Het was 'm! Precies de juiste kleur, afmeting en stof. Alsof ie bij mijn bankstel hoorde. Afgeprijsd van 150 voor 100 euro, en zonder bezorgkosten, want we namen hem meteen mee. Was ik nog goedkoper uit ook! Dit is 'm geworden (hij is in het echt donkerder dan op het plaatje):

Mijn tweede doel was een salontafeltje, ook die moest aan strenge eisen voldoen. Ik had al weken op Marktplaats gekeken, maar niet gevonden wat ik zocht. Eigenlijk wilden we na het kopen van de bank en het stoeltje naar huis, maar ik moest voor mijn gevoel toch nog even naar een andere kringloopwinkel. Ik liep doelbewust naar de afdeling meubels, linea recta op een vierkant tafeltje af met precies de juiste afmetingen, een houten randje en een glasplaat in het midden, exact wat ik in mijn hoofd had. Tientje! Mijn vriend blij omdat ie eindelijk eens geen afgeleefd tweedehands bank had, maar voor het eerst in jaren iets nieuws, ik helemaal gelukkig met mijn fauteuiltje en tafeltje. Kan zomaar weer jaren duren voordat ik weer iets koop, maar nu moest het gewoon even. Soms moet je jezelf een beetje kietelen, nietwaar?

Omdat ik het zonde vind om de zwarte leren fauteuil weg te gooien, heb ik hem op een gratis af te halen website gezet. Hoop dat hij nog een goed tehuis vindt bij iemand die meer geeft om lekker zitten dan om perfectie. Een studentenhuis misschien? Als hij over een week niet is opgehaald, zal ie toch echt naar de stort moeten.

Lentegevoel

2011-10-24T13:40:00.004+02:00

Er klopt iets niet in mijn hoofd. Ik heb een lentegevoel! Dat is niet best als de winter voor de deur staat. Gisteren kreeg ik opeens de geest. Vriendlief heeft de ramen buiten gelapt, want daar moet je voor op een richeltje staan en daar draait hij als steigerbouwer zijn hand natuurlijk niet voor om, en ik heb binnen alles gelapt. En van het een komt het ander. Keuken poetsen, vitrage gewassen, en een bijna onbedwingbare neiging om de meubels om te gooien. Van dat laatste komt gelukkig waarschijnlijk niks, want eigenlijk kan alles alleen maar staan zoals het nu staat. Hoewel.... ik heb iets in mijn hoofd, maar dat zou inhouden dat de televisie vol in beeld komt, en dat heb ik altijd proberen te vermijden, want ik vind het lelijke dingen. Toch kriebelt het, zou zomaar kunnen dat ik straks met een loei van een hoekbank loop te slepen, als ik dat ding in mijn eentje tenminste van zijn plaats krijg.

Gisteravond heb ik de boekenkast opnieuw ingedeeld, want mijn ex was vrijdag op bezoek en die nam stapels boeken met reisverslagen en Capitoolgidsen mee. Boven staat een grote krat vol boeken die weg mogen. Boeken weggooien doe ik niet, dus ik hoop er nog anderen blij mee te maken. Voor Marktplaats zijn ze veelal niet geschikt, want dikker dan drie centimeter en dus pakketpost. Dat schiet dus niet op. Dan zitten er nog heel wat presentexemplaren bij van boeken die ik zelf heb vertaald, en die mag ik niet verkopen.

Voordeel van al dat gepoets en gesleep is trouwens dat ik gisteren en vandaag zowel de houtkachel als de cv niet aan hoefde te doen.

De natuur is trouwens al net zo van slag als ik, want mijn kersenboompje zit vol knoppen en de hortensia doet weer een poging tot bloeien.

Vanochtend zeventig euro verdiend met een telefoontje. Van Centerparcs kreeg ik een speciale aanbieding: 50% korting op mijn volgende verblijf. En laat die brief nu precies gedateerd zijn op de dag waarop ik het vriendinnenweekendje heb geboekt! Had ik dus een dag later geboekt, dan had ik 50% korting gehad. Ik moet er wel bij zeggen dat ik nu al met 30% korting had geboekt dankzij een andere aanbieding. Maar ja, scheelt toch weer 20%. En dat liet ik me natuurlijk niet zomaar ontgaan. Vanochtend meteen gebeld, en na wat uitleg en gematigd verbolgen doen over het kruisen van boeking en brief werd mijn oude boeking kosteloos geannuleerd en een nieuwe boeking gemaakt. Het verschil: 70 euro! Da's toch wel serieus geld. Ik heb het een van de vriendinnen verteld en we hebben besloten het nog even voor de anderen geheim te houden en het in het betreffende weekend te gebruiken boodschappen en/of pannenkoeken eten of zoiets. Op een of andere manier voelt het dan meer aan als een cadeautje, en het oorspronkelijke bedrag was toch al betaald.

Ik merk dat ik wat onrustig word van alle berichten over de onzekere positie van spaargeld. Laat ik me gek maken? Ik heb geen tijd en zin om me er zover in te verdiepen dat ik een gedegen besluit kan nemen, maar ik hoor van steeds meer mensen dat ze hun geld juist opnemen. Mij lijkt het dat het niet zo'n vaart zal lopen, ik ben niet zo van de doemscenario's, maar ik merk toch dat ik erover ga lopen nadenken. Misschien toch verstandig om er eens wat meer over te gaan lezen. Krijg ondertussen wel 2,95% rente op mijn spaarrekening (royaal vergeleken met een jaartje geleen), en dat gaat nog verder omhoog als ik de berichten mag geloven. Maar heeft het nog wel zin om te proberen een buffertje op te bouwen voor mijn pensioen of tijdelijke arbeidsongeschiktheid? Onder het matras dan misschien? In een oude sok? Het zal toch niet echt?

En dan schijnt er ook nog eens een heel strenge winter aan te komen. Misschien sla ik twee vliegen in één klap wanneer ik in de loop van de komende weken aan de hand van alle aanbiedingen een flinke wintervoorraad van van alles ga aanleggen. Minder spaargeld dat kan verdampen en goed de winter door. En daarna zien we wel weer welke kant de wind op waait.

Maken jullie je zorgen over de strenge winter en je spaargeld?

Twijfel

2011-10-20T14:58:00.003+02:00

Ik zit hier met ijskoude vingers te werken en te twijfelen of ik de c.v. nu eindelijk eens aan zal doen. Het houtkacheltje heeft al een week lang flink staan loeien, heerlijk, maar die verwarmt alleen mijn woonkamer en de rest van het huis begint wat kil en klammig aan te voelen. Verder heb ik het nog niet koud, dikke sloffen en een trui zijn voldoende, maar die vingers altijd... Ik merk dat ze gaan haperen, en dat is in mijn werk natuurlijk niet handig. Ik kan de houtkachel wel weer aansteken, maar dat is best arbeidsintensief met het gratis waaibomenhout dat ik erin verstook. Ik twijfel nog een uurtje door, maar grote kans dat ik straks de thermostaat toch maar een klein slingertje geef.

Afgelopen zondag was eindelijk de opdracht af waar ik zo tegenaan heb zitten hikken, maar die ik dankzij de hulp van een lieve vriendin toch nog ruim voor de deadline af heb gekregen. Zondagavond kreeg ik acuut een migraineaanval. Lang niet gehad, maar niet onbegrijpelijk gezien de situatie de laatste tijd. Hopelijk is de stress er daardoor een beetje uit. En hoewel iedereen me voor gek verklaart, heb ik maandag fluitend een beginnetje met mijn nieuwe opdracht gemaakt. Deadline begin januari, dus geen haast, maar ik vind het fijn om te weten waar ik aan toe ben met een nieuw boek. Valt het mee of tegen, is het moeilijk of goed te doen? En het lijkt erop dat het meevalt. Het is een boek voor jongvolwassenen, tieners dus, een erg leuke afwisseling. Ik voorzie dus geen ernstige problemen bij deze vertaling. En ik weet ook weer waarom ik dit werk zo ontzettend leuk vind.

Begin december ga ik een weekendje weg met het schildervriendinnenclubje. We gaan met zijn vieren naar een huisje en hebben er erg veel zin in. Spelletjes, eten, drinken en DVD's mee, gaat helemaal leuk worden. Voor mij best bijzonder, want ik ben nooit zo'n vrouwenmens geweest. Mannen vond ik nu eenmaal altijd makkelijker om mee om te gaan. Ze zeggen over het algemeen wat ze denken zonder dat je overal iets achter moet zoeken of je moet afvragen of ze iets soms anders bedoelen dan ze zeggen. Ik hou niet van dubbele bodems. Maar met dit clubje is het anders, of komt het misschien doordat ik zelf ouder en toleranter word? Dat zou dan een van de weinige voordelen van ouder worden zijn. En misschien ben ik na dat weekend meteen wel helemaal genezen en doe ik het nooit meer, maar ik denk dat dat wel losloopt.

Zo, genoeg getwijfeld, het wordt toch de houtkachel, al is het maar om de knusse uitstraling bij dit sombere weer. En een warme kop thee voor mijn arme koude vingertjes. Het leven hoeft niet moeilijk te zijn.

In de herfststand

2011-10-08T16:30:00.003+02:00

Wat was dat een onverwachts cadeautje, het mooie weer van vorige week! Ik merkte dat iedereen zich er eigenlijk al schoorvoetend bij had neergelegd dat de herfst was aangebroken, maar wel met het ontevreden gevoel dat we eigenlijk nog iets tegoed hadden. En dat hebben we gekregen. Ik vind het nu veel minder erg dat de wind rond het huis giert en de buitenramen vanzelf schoon kletteren. Het is nu nog 20 graden in huis, dus de cv is nog niet aangeweest, maar vanavond gaat de eerste fik in de houtkachel, en daar heb ik echt zin in. Overal staan weer waxinelichthoudertjes en vanavond eet ik andijviestamppot met worst. Het zomerdekbed wordt verruild voor het winterexemplaar, want de slaapkamer boven is 's avonds al flink fris. Ik heb me erbij neergelegd dat er een nieuw seizoen is aangebroken, en ik vind het niet eens erg. Het knopje in mijn hoofd is om.

De woonbeurskaarten zijn naar Regina gegaan, en ze mailde me al dat ze een leuke dag heeft gehad. En tot mijn verrassing bracht de postbode van de week een verrassingspakketje dat Regina me als dank had gestuurd. Het was niet nodig, Regina, dat had ik je al verteld, maar ik vind het superlief van je, dank je wel!

Donderdag heb ik met een vriendin een fotoshoot gedaan in Amsterdam, met vouchers van Groupon, een verlaat cadeautje voor haar verjaardag. Ontzettend leuk gehad, en er zijn zowaar echt mooie foto's uitgekomen! Het is dat ik liever redelijk anoniem blijf op dit blog, anders zou ik er met trots een paar plaatsen.

Vanaf maandag gaat de hand weer op de knip. Na een nonchalante periode van waar doe ik het eigenlijk voor, is ook dit knop gelukkig weer om. Hopelijk blijft het wie-dan-leeft-wie-dan-zorgt duiveltje even in winterslaap, want ik heb zin om te sparen!

En nu ga ik mijn toffels uit de mottenballen halen, want ik begin voor het eerst koude voeten te krijgen op de plavuizenvloer. Welkom herfst, we gaan proberen er wat moois van te maken.

Last minute weggevertje

2011-09-26T17:50:00.003+02:00

Ik heb hier twee vrijkaarten liggen voor de woonbeurs in de RAI in Amsterdam, die tot en met aanstaande zondag wordt gehouden. Zelf lukt het me niet om te gaan, dus vind ik het leuk om ze weg te geven aan een van mijn bloglezers. Laat maar horen of er interesse is!

Terug op aarde

2011-09-22T13:53:00.002+02:00

Zo zoetjesaan maken de verdrietige beelden in mijn hoofd plaats voor de mooie herinneringen. Het ergste missen gaat over in melancholieke momenten van "kon ik je nog maar even knuffelen" en "was je nog maar hier". Elke ochtend opent mijn computer met een mooie foto van Droopy als bureaublad en wens ik hem goedemorgen. Ik heb mezelf even goed door elkaar moeten schudden, want ik begon te zwelgen in het gestapelde verdriet van alles wat er dit jaar is gebeurd, en daar heeft niemand iets aan. Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende reacties!

Gisteren heb ik mijn hele weblog als Word-document opgeslagen, plotseling bang dat het opeens kon zijn verdwenen. Twee jaar aan mijmeringen, ontboezemingen, boosheid, blijdschap, verdriet, lijstjes, voornemens en concrete gebeurtenissen. Al teruglezend besefte ik hoe waardevol dat document is, een verslag van twee jaar van mijn leven. Volgende week bestaat mijn weblog precies twee jaar, en in die tijd heb ik 250 Word-pagina's gevuld. Nooit gedacht dat ik het zo lang zou volhouden, al is het tegenwoordig niet meer met dezelfde regelmaat als in het begin. Ik hoop het nog een flink tijdje te kunnen volhouden.

Vanochtend een weekendje geboekt voor mijn vriend en mij, even lekker eruit naar een vakantiepark, daar zijn we allebei ernstig aan toe.

Straks met mijn moeder naar fysio. Het gaat goed met haar, ze is heel opgewekt en positief, daar ben ik zo ontzettend blij om. Het enige wat me zorgen baart is dat ze weer is afgevallen, ondanks dat ze goed eet. Ze weegt nu 51 kilo, en dat is toch echt wel te weinig. Eergisteren zijn we na haar fysio uit eten geweest, en ze eet gewoon net zo veel als ik, met nog koffie met slagroom toe ook. Ze heeft een verwijzing naar een diëtist gekregen en het advies om even bloed te laten prikken. Aanstaande dinsdag ga ik met haar naar de oogarts, in de hoop dat er snel een afspraak gemaakt kan worden voor een staaroperatie, want ze heeft nog maar 5% zicht, dus lezen en tv kijken is er niet meer bij, en ze is zo gek op lezen. Er gaat na die operatie vast weer een wereld voor haar open. Dan ga ik ook draadloos internet voor haar aansluiten, hopelijk gaat ze zich ook daar in interesseren, want ze is van nature een nieuwsgierig en leergierig mens, en het is leuke afleiding.

Nu boodschappen doen voor mijn mamsje en richting Amsterdam.

Afscheid

2011-09-16T11:43:00.004+02:00

Gisteren hebben we de strijd dan toch moeten opgeven.

Dag lieve ouwe man, ik mis je verschrikkelijk.

Droopy

juni 1997 - 15 september 2011

Negen levens

2011-09-09T21:10:00.005+02:00

Na een slopende week van een rollercoaster aan emoties gloort er nu, hoewel misschien tijdelijk, een glimpje hoop aan de kattenhorizon. Na een week helemaal niets meer te hebben gegeten, waardoor kattenkind inmiddels broodmager is, bood de dierenarts een laatste optie. Een injectie met corticosteroiden zou, als Droopy de soort kanker heeft die hij vermoedt, verlichting en verbetering kunnen geven. Ik had weinig hoop, maar wilde hem die laatste kans geven. Vrijdagmiddag kreeg hij de injectie, en zondagavond... liep meneer doodleuk naar zijn bakje en nam zomaar eens een hapje. Hoewel, hapje... hij lijkt moeite te hebben met iets oppakken, dus blijft het bij een likje. Maar daar liet ik me niet door uit het lood slaan. Waar heeft een mens anders een blender voor? Dus werd zijn menu pap van gekookte kip, runderpuree en met water aangemaakt krachtvoer van de dierenarts (á 2,70 euro voor een klein blikje, maar dat zal me even een zorg zijn). Langzaam maar zeker kreeg mijn zieke kattenkind weer wat oog voor zijn omgeving, en zelfs voor mij, na me een week totaal te hebben genegeerd (ik was per slot van rekening dat nare mens dat steeds een pilletje en een pijnstiller bij hem naar binnen werkte terwijl hij zich zo ziek voelde). Afgelopen maandag was er weer even paniek, want hij liep maar in en uit de bak, maar er kwam niets. Verstopte blaas of darmen? Het voelde niet goed. Met spoed en weer in tranen terug naar de dierenarts, er eigenlijk van overtuigd dat er iets goed mis was en dat ik hem dit keer niet mee terug zou krijgen. Gelukkig leek er niet echt iets ernstigs aan de hand, misschien had hij wat kramp in zijn darmen omdat die na een week nietsdoen opeens weer aan het werk moesten. Hij eet nog steeds niet veel, maar wel de hele dag door kleine beetjes, en lijkt zich redelijk oké te voelen. Laatste opleving of gestaag herstel? Ik hou rekening met het eerste en geniet zo intens mogelijk van hem zolang het nog kan.

Eindelijk klaarde mijn hoofd ook weer een beetje op. Ik ben een emomuts wat mijn dieren betreft, dat weet ik, en veel mensen zullen dat overdreven vinden, maar machteloosheid en het gevoel dat je helemaal niets kunt doen, is voor mij nu eenmaal zo'n beetje het ergste wat er bestaat.

Gelukkig zijn er ook positieve dingen te melden (zal een keer tijd worden, hè?). Mijn lieve vriendin/collega beval me letterlijk het boek dat ik aan het vertalen was, of liever gezegd níét aan het vertalen was, per ommegaande naar haar toe te sturen. Zij had vlak voor haar vakantie even geen werk en verveelde zich naar eigen zeggen te pletter. Dan kan jij je even bezighouden met de dingen die ertoe doen, zei ze. En hoewel het heel vreemd voelde, heb ik haar aanbod met beide handen aangenomen. Wat een opluchting was dat! Ik kon me volop met mijn moeder (met wie het goed gaat!) en de patiënt bezighouden en mocht me overgeven aan dat lamgeslagen gevoel. Hele middagen heb ik op de bank voor de tv gehangen, er kwam werkelijk niets uit mijn handen. Maar die weggevallen werkdruk was een verademing. Ben mijn lieve vriendin superdankbaar.

De financiën zijn een puinhoop, hoewel ik me daar gelukkig nog niet echt zorgen over hoef te maken. Ik heb heel wat euro's naar de dierenarts gebracht, maar daar kijk ik maar niet eens meer naar. Van mijn spaarbank kreeg ik wel bericht dat de rente opnieuw omhoog is gegaan, naar 2,8% "maar liefst". Nou ja, alle beetjes zijn meegenomen.

Het voorgenomen weekje vakantie in het najaar als goedmakertje voor de verregende en veel te korte Tsjechië-vakantie ligt even in de koelkast. Volgend voorjaar maar eens kijken hoe de zaken ervoor staan.

Wat een onverwachte zomerdag vandaag! Maar waarom nou weer maar één dag? Voor alle mensen met een doordeweekse baan wel heel fijn dat dit oplevinkje op een zaterdag valt. Misschien pik ik vanmiddag zelfs wel een terrasje, dat heb ik in geen eeuwen gedaan, en het geeft altijd zo'n vakantiegevoel.

Ik wens jullie allen een heerlijke zomerdag en een fijn weekend!

Lamgeslagen

2011-08-30T11:01:00.003+02:00

Mijn neef heeft dus inderdaad de erfelijke hersenaandoening. Het is geen verrassing, want waarom krijgt iemand van 36 anders onverklaarbare infarcten wanneer er zoiets in de familie zit? Maar toch hoop je op een wondertje... die het laatste half jaar bedroevend weinig gebeuren. Het kan nog heel lang goed gaan met hem en hij neemt het leven nu zoals het komt, maar hij loopt wel met een tijdbommetje in zijn hoofd.

En dan de druppel die voor mij de toch al tot de rand toe gevulde emmer deed overlopen. Een van mijn ouwe kattenmannen was vorige week opeens duidelijk zichzelf niet. Lusteloos, weinig eten. Dus naar de dierenarts die onmiddellijk zei dat er veel mis was met mijn kattenkind, want hij voelde van alles in zijn buik. Vrijdag een buikecho laten maken en het is goed mis. Zolang hij zich redelijk lijkt te voelen zag zowel de dierenarts als de radioloog geen directe noodzaak om hem nu al te laten inslapen, maar mij vreet het weg van binnen. Ik heb gejankt en gevloekt, slaap al een week op de bank om bij hem in de buurt te zijn, en weet dat ik voor die vreselijke beslissing sta waar ieder liefhebbend baasje helaas vaak ooit voor komt te staan. Volgens de dierenarts heeft hij, onder meer dankzij de pijnstiller die hij elke ochtend krijgt, waarschijnlijk geen pijn, en zo komt hij ook niet over. Hij voelt zich alleen waarschijnlijk rot. Tot gisteren at hij nog wat rosbief en likte hij de saus nog van de brokjes, vandaag haalt hij ook daar zijn neus voor op. Mijn hart breekt als ik naar hem kijk, lijdzaam op zijn hoekje op de bank, af en toe even buiten een frisse neus halen, wat water drinken en keurig op de bak, en dan weer terug naar zijn plekje. Knuffels wil hij niet, hij wil rust, en dat mag, al vind ik het moeilijk. Ik ben afscheid aan het nemen, maar ik ga hem zo vreselijk missen. Het afgelopen rotjaar hebben mijn kattenmannen me op de been gehouden, van het eerste goedemorgenmiauwtje wanneer ik 's morgens mijn ogen opendeed tot aan de trustenknuffel voor het slapen gaan. En straks is hij er niet meer. Ik ben lamgeslagen.

Opruiming

2011-08-18T16:29:00.003+02:00

Ik probeer voor de zoveelste keer om wat overtollige ballast in huis kwijt te raken, maar ik ben gewoon niet in de wieg gelegd voor weggooien. Misschien is het een overblijfsel van mijn lagere-schoolperiode waarin ik mijn hele hebben en houwen weggaf om maar aardig gevonden te worden en even niet te worden gepest, maar als ik naar mijn broer en het huis van mijn ouders kijk, lijkt het toch ook enigszins genetisch bepaald te zijn. Weggeven doe ik met veel plezier, maar iets weggooien... ik kán het gewoon niet. Het moet wel heel erg versleten, oud of onbruikbaar zijn wil ik iets aan de vuilnisbak toevertrouwen.

Zo heb ik al jaren een faxapparaat in de schuur liggen, gewoon zo eentje die je op je telefoon aansluit. Ding doet het prima, maar wat móét ik ermee! Weggooien? Tuuuurlijk niet, stel je voor. Er moet toch iemand te vinden zijn die dat ding kan gebruiken?

En die mooie oude analytische balans die ik ooit van mijn broer kreeg, zo'n ding dat ze vroeger serieus in laboratoria gebruikten. Het ding is zeker 35 jaar oud en straalt pure nostalgie uit. Er moeten liefhebbers voor zijn, ik weet het zeker, ik ken ze alleen even niet. Weggooien? Neee, zonde... het is zo'n vernuftig systeem en hij doet het waarschijnlijk nog perfect. Echt decoratief is ie ook niet, en bovendien is het een loei van een ding.

Dan staat hier ook nog een prima sapcentrifuge in de kast. Ooit enthousiast gebruikt, want appel-wortelsap is heel erg lekker, maar omdat ik het zo zonde vind dat al die vezels uit vruchten en groenten in de zeef achterblijven, maak ik liever smoothies in de blender. En dus staat de sapcentrifuge heel zielig en onbegrepen stof te verzamelen.

Over boeken begin ik maar niet eens....

Natuurlijk kan ik de hele handel naar de kringloop brengen, maar op een of andere verwrongen manier voelt dat voor mij hetzelfde als weggooien, omdat ik niet weet waar het terechtkomt. Ik weet dat dat raar klinkt, maar zo werkt het nu eenmaal in mijn hoofd.

Hang mij een goedgevulde rugzak om en ik loop blijmoedig drie weken met alleen de inhoud daarvan door het leven zonder iets te missen. Waarom kan ik in mijn huis dan zo moeilijk afstand ergens van doen? Voer voor psychologen. Ik hoef geen minimalistisch huis, maar íéts weggooien (en dan bedoel ik meer dan een stuk papier dat al aan twee kanten beschreven is) moet toch kunnen!? Ik bewaar echt alles!

Ik ga het dus wéér een keer proberen. Maar of het wat wordt....

Terug van te kort weggeweest

2011-08-15T10:10:00.004+02:00

De geplande twee weken Tsjechië werden er helaas maar één. Het bleef zulk troosteloos, deprimerend miezerweer dat we er na een week de brui aan hebben gegeven en in één ruk door naar huis zijn gereden. Thuiskomen vind ik altijd heerlijk, maar na twee dagen thuis heb ik nu toch wel een lichte somberdip. Omdat we niet konden kamperen en ook niet de lange wandeltochten konden maken die we voor ogen hadden, verbleven we in pensionnetjes en hotelletjes, en hebben we heel wat kilometers gemaakt om plekjes te zoeken waar het ook met regenachtig weer goed toeven is. Hapje hier, drankje daar, nog maar een kopje koffie op een overdekt terras. En dat is slecht voor de centen, zelfs in het goedkope Tsjechië. Het geld vloog erdoor. En toen we op een ochtend de voordeur van een hooggelegen hotelletje uitstapten en op de daar hangende thermometer zagen dat het 9 graden was, was de maat eigenlijk al zo'n beetje vol. We hebben welgeteld twee wandelingen gemaakt, waarvan eentje in de miezerregen. Alle kampeerspullen zijn ongebruikt weer weggestopt op de zolder van mijn vriend. We hebben het best gezellig gehad samen, hoor, maar op een gegeven moment is de rek er gewoon uit, en gelukkig waren we het daar snel over eens. Het moet niet armoedig worden terwijl je thuis in feite alles hebt wat je hartje begeert.

Nu dus weer thuis, met twee superknuffelige katten die ons duidelijk gemist hebben, dat is dan wel weer leuk. Van de week maar een duinwandeling maken als het hier tenminste nog even droog blijft. De weersverwachting was hoopvol, maar als ik het nu zo bekijk gaat ook dat aardig tegenvallen.

Morgen met mijn moeder, mijn broer en mijn zus een urn uitzoeken voor de as van mijn vader. Heel bizar, maar het moet een keer gebeuren, want ook dat moeten we kunnen afsluiten. En dat op mijn verjaardag, die ik overigens niet vier, geen zin in. Ik heb niet zoveel met verjaardagen, ik vind het vaak een hoop heisa, en deze tijd van het jaar zijn veel vrienden en vriendinnen vaak nog op vakantie. Wie toch wil langskomen is van harte welkom, zo niet, dan niet. Ik zie het wel. Ik zorg in ieder geval dat ik wat hapjes en drankjes in huis heb.

Tijdens mijn vakantie is de opdrachtgever die maar niet wilde betalen eindelijk over de brug gekomen, dus dat was een opluchting toen ik thuiskwam. Ik zag erg op tegen een officiële procedure met ingebrekestellingen en dreigen met een incassobureau. Dan zou de band met deze uitgever definitief zijn verbroken, en dat zou ik toch jammer vinden. Ik heb begrepen dat daar een personeelswisseling op de boekhoudafdeling heeft plaatsgevonden en dat er iemand op staande voet is ontslagen omdat hij er een puinhoop van maakte. Dat geeft nog enige hoop voor de toekomst. Of ik nog eens een opdracht voor deze uitgever zal aannemen weet ik nog niet, maar er volgt nog een laatste deel van de serie waarvan ik deel drie heb vertaald, en eigenlijk zou ik dat wel heel graag willen vertalen. Maar eerst mijn huidige opdracht. Ik heb mezelf nog een paar dagen vrij gegeven, omdat ik deze week onder andere omstandigheden toch nog op vakantie zou zijn geweest, en dan weer hopelijk met veel goede moed aan de slag. Maar nu even niet!

Met de neef over wie ik eerder schreef gaat het niet zo goed. Er is namelijk veel meer aan de hand dan de lichte beroerte die hij heeft gehad (en volgens de scan al eerder heeft gehad). Aan zijn moeders kant heerst namelijk een zeldzame erfelijke hersenaandoening die niet te genezen is. In Leiden wordt nu onderzocht of hij daar ook aan lijdt, wat natuurlijk vrij waarschijnlijk is. Heeft hij die aandoening dan betekent dat kortgezegd dat hij een grote kans op meer beroertes heeft, en ook dementie en een mensonterend einde horen bij het vreselijke ziektebeeld. Dat kan allemaal nog jaren duren, maar het is een grimmig vooruitzicht. Het is nu tegen beter weten in hopen en duimen dat hij dat niet heeft. Hij is afwisselend somber, opstandig en berustend, allemaal heel begrijpelijk. De uitslag krijgt hij pas half september. Dit alles betekent ook dat zijn zus het kan hebben, maar zij wil niet laten onderzoeken of ze het heeft. Zet me wel aan het denken. Zou ik zoiets willen weten? Zou ik gaan leven alsof iedere dag mijn laatste zou kunnen zijn? En zou ik dat nu eigenlijk ook niet al moeten doen? Want je hebt er toch geen idee van wat er allemaal in je lichaam gebeurt waar je geen weet van hebt. Pluk de dag. We weten het allemaal wel, maar de uitvoering daarvan blijkt in de praktijk toch verdraaid lastig. Toch maar proberen de somberdip te verdrijven en naar buiten te gaan, want.... de zon schijnt! Ik ga dus maar eens proberen nog wat van deze dag te plukken...

Frustratie

2011-07-21T10:21:00.005+02:00

Dit is dus niet bevorderlijk voor de gemoedsrust... Pas wanneer links even dik of het liefst dikker is dan rechts krijg ik het gevoel dat er ooit een einde aan dit boek zal komen. Honderd gedaan, nog zeshonderdvijftig te gaan...

Dat einde is dus nog lang niet in zicht, evenmin als het einde aan de ellende in de familie. Gisteren is de zoon van mijn broer in het ziekenhuis opgenomen. Het vermoeden is dat hij een beroerte heeft gehad. Gisteren een CT-scan gehad, waarop een oud infarct zichtbaar is. Vanochtend krijgt hij een MRI. Het is dus afwachten. Houdt het dan nooit op?

Goed afgekeken is het halve werk

2011-07-18T14:48:00.003+02:00

Vorig jaar had ik een probleem met mijn combiketel. Het water werd niet meer warm. Omdat die ketel de jongste niet meer is, vreesde ik met grote vreze voor zijn welzijn. De bevriende loodgieter die kwam kijken haalde de mantel van de ketel af en riep tot mijn vreugde binnen vijf seconden dat hij al zag wat er aan de hand was. Nu sta ik er dus altijd met mijn neus bovenop als iemand iets doet waar ik geen verstand van heb, want al kijkende leert men, nietwaar? Hij trok twee rubberslangetjes los en liet me zien dat daar water in zit. Omdat daardoor de druk niet voldoende werd opgebouwd, sloeg de thermostaat niet aan (nou ja, zo ongeveer begreep ik het). Hij schudde de slangetjes leeg, blies er eens in en bevestigde ze weer. Voila, klus geklaard.
Gisteren wilde het water weer niet warm worden. Ik dacht niet meteen aan het gevalletje van vorig jaar, dus sloeg de schrik me weer om het hart. En opeens ging het lichtje branden. De slangetjes! Zou het echt zo eenvoudig zijn? Ik dus nonchalant stoer naar boven (mijn vriend was hier, anders had dat behoorlijk weinig effect gehad), kap van de ketel gehaald en zelfverzekerd (mijn vriend was inmiddels ook naar boven gekomen met een blik van: "laat mij maar even kijken, meissie") de slangetjes losgetrokken. Even schudden en ja hoor, er kwamen spettertjes water uit. Terwijl mijn vriend verbaasd toekeek, blies ik nog eens met een gewichtige blik in de slangetjes en sloot ze weer aan. Een druk op de reset-knop, kraan open in de badkamer..... heet water. Kap van de ketel teruggehangen en de kastdeur dichtgedaan. "Nog een kopje koffie?" vroeg ik mijn vriend terwijl ik langs hem weer naar beneden liep. "Ja, lekker," antwoordde hij zonder een krimp te geven. Hij was niet onder de indruk. "Dat kan jij wel, weet ik toch," zei hij later. Het stelde natuurlijk ook helemaal niets voor, en toch was ik als een kind zo blij. Geen nieuwe ketel, niet stomweg iemand laten komen voordat ik zelf heb nagedacht. Was ik altijd maar zo bijdehand....

Goed voornemen

2011-07-12T11:23:00.002+02:00

Het weekendje Eifel was leuk. Beetje gewandeld, beetje getoerd, beetje meer lekker gegeten en gedronken. Op een terrasje vertelde mijn vriend me dat hij tot aan de vakantie naar Tsjechië wil gaan lijnen. Een goed besluit, want ongemerkt kwam er steeds een kilootje bij. Er moet in vier weken in ieder geval 5 kilo af. Ik ben heel blij dat hij zelf dat besluit heeft genomen, want hoewel ik meerdere malen heb aangegeven dat ik - heel onaardig misschien - die buik niet echt aantrekkelijk meer vond, was hij er blijkbaar zelf nog niet aan toe om er iets aan te doen. We hebben nu dus afgesproken dat hij de komende tijd zo veel mogelijk bij mij eet. Ik heb een tic wat eten betreft; ik vind het heerlijk om met calorietjes en tabelletjes bezig te zijn, en vind het soms bijna jammer (maar niet heus!) dat ik zelf nooit om mijn lijn hoef te denken. Ik heb ooit een cursus voedingsleer gedaan, reuze interessant, dus wat dat betreft is hij bij mij in goede handen. Ooit had ik een cd-rom waarop je precies invulde wat je op een dag at en dronk, maar die deed het op mijn nieuwe computer niet meer. Gelukkig bestaat dit programma nu ook (gratis) online, op eetmeter.nl. Ik heb gisteren boodschappen voor mijn vriend gedaan en ook voor hem gekookt. Het komt misschien raar over dat ik hier zo'n plezier in heb, terwijl het voor hem waarschijnlijk hartstikke moeilijk wordt, maar ik zie mezelf dan maar als personal coach (roeping misgelopen?) en probeer hem zo veel mogelijk te stimuleren en ervoor te zorgen dat hij niet het gevoel heeft op dieet te zijn. Ik hou wel van een uitdaging.

Dat hij het serieus neemt, blijkt wel uit het feit dat hij net belde dat hij in de buurt aan het werk was, en of ik zo'n "yoghurtding van gisteren" voor hem wilde maken, dan kwam hij die even opdrinken. Dat yoghurtding was het toetje van gisteren, bestaande uit magere yoghurt, een klein scheutje limonadesiroop, een handje bosbessen en een halve banaan. Even in de blender, en je hebt een magere variant van vruchtenyoghurt. En hij had vandaag twee volkorenboterhammen mee naar zijn werk genomen en een kuipje magere smeerkaas. Hoe lang hij het volhoudt is afwachten natuurlijk, maar het begin is er. Vanavond maak ik verse groentensoep met brood met mager beleg. Ik heb hem beloofd dat hij geen honger hoefde te lijden, dus moet ik me daar ook aan houden. En nu ga ik ook maar eens wat eten, anders val ik zelf te veel af, en dat is niet echt de bedoeling.

Vegetarisch smullen

2011-07-06T21:49:00.007+02:00

Ik probeer de laatste tijd zo gezond en zo puur mogelijk te eten. Dat kost tijd en moeite, maar gelukkig heb ik daar op dit moment nog redelijk de rust voor en ook zin in. Van de week had ik bezoek van een vriendin die me een tip gaf voor een vegetarische tomatensaus voor over de pasta. Omdat ik niet het hele recept precies had onthouden heb ik, zoals gewoonlijk, wat geëxperimenteerd. Het komt er eigenlijk op neer dat je deze saus als heerlijke basissaus kunt gebruiken, vegetarisch zonder toevoegingen, of bijvoorbeeld met reepjes gebakken kip of een blikje tonijn. Het geheim? Per persoon 1 bakje kerstomaatjes gebruiken in plaats van gewone tomaten.

Mijn experimentele versie:
Bak voor 2 personen twee geperste teentjes knoflook en een halve kleingesneden rode peper (met of zonder zaadjes, afhankelijk van hoe pittig je het wilt hebben) even aan in wat goede olijfolie. Doe hier 2 bakjes kerstomaatjes bij en bak zachtjes een paar minuten. Plet de tomaatjes in de pan zodat het vocht eruit loopt. Roer hier twee eetlepels tijmhoning (of in mijn geval: 2 eetlepels honing en een theelepel gedroogde tijm) en het sap van een halve limoen doorheen en laat alles 20 minuten zachtjes inkoken, zodat je een dikke saus krijgt. Voeg naar smaak peper en zout toe en je hebt een heerlijke tomatensaus met een volle smaak. Schep de saus door de (liefst verse) pasta en schaaf er wat verse parmezaanse kaas overheen. Ik had nog wat verse spinazie over (rucola is volgens mij ook heel lekker), die ik heb fijngesneden en op het laatst door de saus heb geroerd tot hij was geslonken.

Mijn vriend vond de versie met gebakken kipreepjes "absoluut voor herhaling vatbaar". Een perfecte basis voor meer experimenten!

Vanavond maakte ik voor mij alleen een salade van restjes. Ik mengde een kwart krop kleingesneden ijsbergsla en een halve in stukjes gesneden avocado (een van de "super foods") met een kleingesneden tomaat, 2 gesnipperde bosuitjes, een paar kleingesneden olijven, een paar zongedroogde tomaatjes op olie, een handje verkruimelde walnoten en een dressing van Kretenzer olijfolie, limoensap, een theelepeltje honing en wat peper en zout. Nog wat verse basilicum en peterselie erdoorheen, en voila, eenvoudig, smakelijk en gezond. Daarbij een paar sneetjes van een vers junglebroodje met pitjes met wat kruidenboter (helaas niet zelfgemaakt dit keer, wat weer jammer was) en ik had een complete maaltijd die in een kwartiertje klaar was.

Net even naar Gordon Ramsay's Hells Kitchen gekeken. Het is met Gordon denk ik zo dat je hem haat of geweldig vindt. Ik behoor tot de laatste categorie, maar dat kan er ook mee te maken hebben dat ik het stiekem wel een lekker ding vind :-) Een paar jaar geleden werd ik door een uitgever gebeld met de vraag of ik zijn biografie wilde vertalen. Uiteraard grif ja gezegd, maar helaas kreeg de uitgever de opdracht niet. Echt jammer! Hij schijnt nogal een turbulente jeugd te hebben gehad, het zou een leuke opdracht zijn geweest . In plaats daarvan kreeg ik de laatste biografie van Madonna onder handen, wat ook niet verkeerd was.

Met mijn werk vlot het niet erg. Ik heb veel moeite met de kronkelige en soms bijna onverteerbare zinnen van de Australische schrijfster van het boek. Zie daar maar eens een mooi Nederlands boek van te maken. Nog 600 pagina's te gaan... dit wordt een zware bevalling.

Lastige en leuke dingen

2011-07-05T14:20:00.003+02:00

Afgelopen zondag hebben mijn broer, mijn zus en ik een gesprek met mijn moeder gehad in het verzorgingstehuis. Er moest worden besloten wat er met de as van mijn vader moet gebeuren. Omdat mijn moeder daar eerder echt nog niet aan toe was, hebben we gewacht tot nu, nu ze weer goed aanspreekbaar en redelijk positief is, en - ook niet onbelangrijk - nu ze nog onder de mensen is en afleiding heeft, en niet net weer alleen in dat huis zit waar ze zolang met mijn vader heeft gewoond. Het is onwezenlijk om zoiets als as van een dierbare te bespreken. Confronterend, maar ook net niet echt. Die as is mijn vader niet, ik heb er niets mee. Ik vind het zelfs een beetje luguber idee. Mijn vader zit in mijn hart, in de tekeningen en beeldjes van zijn hand die ik in huis heb, en waardoor ik steeds weer even aan hem word herinnerd. Gelukkig wilde mijn moeder geen urn in huis, en ook geen as in een medaillon (wat natuurlijk ook had gemogen, we hebben de beslissing aan haar gelaten). Gelukkig denken mijn broer en zus er net zo over als ik, en dus moest mijn moeder zeggen wat ze wilde. Ze had er duidelijk nog niet over nagedacht, en mijn hart brak bij haar vertwijfelde en onzekere gezicht waar alle vechtlust en positieviteit in één klap weer uit was verdwenen. Omdat ze niet goed wist wat ze wilde, heb ik voorgesteld om een urn bij te laten zetten in de muur van de begraafplaats. Verstrooien kun je tenslotte niet terugdraaien, en ik zou niet willen dat ze later spijt krijgt van een te overhaaste beslissing, die misschien vooral gebaseerd is op de ideeën die wij, haar kinderen, erover hebben. Nu kan ze er later zelf voor kiezen om die urn wel of niet te bezoeken.

Na dit lastige gesprek werd het onderwerp geld aangesneden. Mijn moeder wilde ons geld geven, onder andere om te voorkomen dat de belasting aan het eind van het jaar 4% over haar teveel aan spaargeld heft. En dus schreef ze voor ons alledrie een cheque uit, die wij weer naar eigen eer en geweten met onze respectievelijke partners en kinderen delen. Zelf houdt ze nog meer dan genoeg over zonder dat de belasting iets kan inpikken, en zodra ze thuis is, gaan we proberen haar zover te krijgen om ook eens geld aan zichzelf uit te geven. Dat zal nog niet meevallen, want zoals zoveel ouderen van haar generatie heeft ze altijd ieder dubbeltje omgedraaid en kreeg ze tot op het laatst zelfs nog huishoudgeld van mijn vader dat ze moest verantwoorden, ook al was er geld genoeg.

Ik heb nogal lopen piekeren wat ik met dat geld ga doen. Een deel ervan is dus voor mijn vriend, daar was mijn moeder heel duidelijk over, maar ik wil hem eigenlijk geen geld geven zolang hij nog een schuld heeft (die overigens gestaag slinkt!). Het is maar een gevoel, maar ik wil niet dat het geld van mijn moeder in een groot gat gestort wordt. En dus heb ik besloten om gewoon leuke dingen met hem te gaan doen van dat geld, te beginnen met aanstaand weekend een paar dagen naar een hotelletje in de Eifel, want mijn vriend is erg moe en hard aan wat ontspanning toe. Ook de vakantie naar Tsjechië wordt van dat geld betaald, wat niet veel zal zijn, want daar hebben we het hele jaar al voor gespaard op een aparte spaarrekening.

Ik heb nogal een dubbel gevoel over dit geld, driedubbel eigenlijk, want behalve dat het geld is waarvan ik zo graag had gezien dat mijn ouders het zelf hadden opgemaakt, komt het ook op een onzeker financieel moment voor mij. Als de opdrachtgever die zo slecht van betalen is voorlopig niet over de brug komt, komt dit geld als geroepen, want dan kan ik daar een tijdje mee toe. Maar... dat wil ik natuurlijk niet, want het is tenslotte een cadeautje en zo zou het ook moeten aanvoelen. En stel dat die opdrachtgever helemaal niet betaalt? Doemdenken ligt niet in mijn aard, maar ik hoor zoveel negatieve verhalen van andere vertalers dat ik er best over pieker. Zodra de uitgever heeft betaald, kan ik pas echt blij zijn met het geld van mijn moeder, want dan pas is het voor mijn gevoel een echt cadeau en een extraatje. Snappen jullie daar iets van of vinden jullie het een rare gedachtengang?

Vrijdag dus met de auto naar de Eifel, naar ht leuke stadje Prüm om precies te zijn, en dan zondag weer terug. En dat voelt wel al als een echt cadeautje, want gisteren pas verzonnen en geboekt, en vrijdag al weg. Daar hou ik van, van spontane opwellingen, zeker als je daar ook nog eens aan mag toegeven.

Geld

2011-06-29T12:55:00.002+02:00

Hoera, maandag was dan eindelijk mijn belastingteruggave gestort. Wat voelt het toch anders om opeens weer voldoende geld op je rekening te hebben, waarvan het saldo bijna onder nul dreigde te zakken. Ik heb op het vertalersforum waar ik lid van ben al gelezen dat de opdrachtgever aan wie ik mijn laatste factuur heb gestuurd nog slechter van betalen is dan ik al van een collega had gehoord, en dat er heel wat gezeurd moet worden om je geld te krijgen, maar gelukkig kan ik nu weer even voort. Neemt natuurlijk niet weg dat ik wel heel hard aan de bel ga trekken bij die uitgever als ik mijn geld over twee weken nog niet heb. Ik ben benieuwd. Ik zal me in ieder geval wel twee keer bedenken om nog eens een opdracht van deze uitgever aan te nemen, want ik vind niets zo armoedig en ergerlijk als moeten zeuren om geld waar je hard voor hebt gewerkt.

Wat was het gisteren benauwd! Nu is het binnen nog best warm, maar buiten vind ik het heerlijk. En op een paar bliksemslagen, donderklappen en een paar zeer welkome stortbuitjes na hebben wij hier in het westen gelukkig geen last van noodweer gehad. De boel is in ieder geval lekker opgefrist en de zon komt alweer door. Ik vind het wel even lekker zo.

Kalimera sas

2011-06-26T12:13:00.005+02:00

Oftewel.... goedendag allemaal,

Weer terug van een superweekje Kreta. Prachtig hotelletje met zwembad en bar, kamers klein, maar prima en schoon. Gezellig vissersdorpje met restaurantjes en barretjes op vijf minuten lopen, al betekende dat wel 100 traptreden omlaag en ook weer omhoog, en ik kan jullie verzekeren dat dat er na een heerlijke maaltijd met wijntjes en een raki toe wel 200 lijken. Ook voor het strand moest er een flinke helling worden overwonnen, onze conditie heeft er dus niet onder geleden.

Met zijn tweeën een klim/klauter/door-de-rivier-waad-tocht door een kloof gemaakt. Achteraf wellicht niet heel verstandig, want het was op sommige momenten echt afzien, maar enorm spannend, en we voelden ons best stoer toen we er zonder kleerscheuren weer uit waren geklommen. De rivier door de kloof stond gewoon nog te hoog en stroomde op de ondiepere punten behoorlijk snel, dus oversteken, omdat er aan weerszijden alleen te dichte begroeiing of rotswanden waren, was soms een hachelijke onderneming. Achteraf was dat het leukste wat we hebben gedaan!

Nog een paar daagjes met een auto rondgetoerd, klooster en opgraving bezocht en wat dorpjes aangedaan. Op de laatste dag, toen het nog wel vreselijk heet was, maar er wat meer wind stond, hebben we toch ook nog twee uurtjes op het strand gelegen.

Ik ga er zeker ook een keer met mijn vriend heen, want er vallen daar nog heel wat kloven te bedwingen en plekken te bezoeken.

Vandaag heb ik mezelf nog een dagje vrij gegeven, morgen weer volop aan het werk. Straks Griekse keftedes (gehaktballen), tzatziki, feta met tomaat uit de oven en een Griekse salade maken. Zo te zien kunnen we wel buiten eten, uit de prachtige blauwe keramieken schalen die ik bij een lokale pottenbakker op Kreta zag en niet kon laten liggen. Natuurlijk heb ik ook een blik van die heerlijke extra vergine olijfolie en wat zakjes kruiden meegenomen. Nog even Griekenlandje spelen, inclusief de bijbehorende geuren en smaken, en dan weer back to reality. De afgelopen week heeft me heel veel goed gedaan, nu proberen dat gevoel vast te houden.

Wel weer even terug naar de basis en naar de hand op de knip, want mijn belastinggeld en de betaling van mijn factuur zijn beide nog niet binnen, dus dat was wel even slikken bij thuiskomst.

Nog één dagje...

2011-06-14T19:14:00.002+02:00

Morgennacht vertrek ik dus voor een weekje naar Kreta. Ik heb er vreselijk veel zin in. Zelf ben ik al een paar keer op Kreta geweest, maar dat is heel lang geleden. We gaan gelukkig niet naar de toeristische noordkust, maar naar een plaatsje in het zuiden. Vriendin Ka is nog nooit in Griekenland geweest, maar ik weet zeker dat ze het geweldig vindt. We willen in ieder geval naar Knossos, en een van de andere voornemens is het lopen van de Samaria-kloof, een tocht van 18 km. Voor Ka een hele uitdaging, want ze is niet echt een wandelaar, maar voor mij niet minder spannend, want ik heb sinds de vakantie in Tsjechië vorig jaar geen kilometer meer gewandeld. Ik heb diezelfde kloof al eens bedwongen, vijfentwintig jaar geleden, op gympen notabene, wist ik veel? Ik weet alleen nog dat het spectaculair mooi was en dat een van de vriendinnen die toen meeliep de volgende dag bont en blauwe tenen had en een dag in bed moest blijven met allerlei klachten. De wandelschoenen zitten in ieder geval in de koffer, die trouwens nog halfleeg is, maar volgens mij zit alles er, op toiletspullen en nog een paar sandalen na, wel zo'n beetje in, ik héb gewoon niet meer zomerkleren!

Toen we dit reisje planden, kwamen we tijdens het zoeken naar informatie op griekenland.net terecht, waar ook een prijsvraag te vinden was, waar we natuurlijk aan mee hebben gedaan. Vandaag hoorden we dat we hebben gewonnen, een reischeque van 350 euro! Superleuk natuurlijk, nu maar hopen dat wij elkaar niet na drie dagen de ogen uitkrabben, maar het zo leuk hebben dat we nog wel eens een weekje samen weg willen.

Even iets heel anders tussendoor. Vandaag haalde ik een brief van Nespresso uit de brievenbus. Voor de recyclezakken voor de capsules betaal ik 5 cent per stuk, en bij een rekening van maanden geleden ben ik blijkbaar vergeten die 5 cent extra te betalen. En dus sturen ze voor dat bedrag een brief per post, met het verzoek het binnen tien dagen over te maken om administratiekosten van 10 euro te voorkomen. Wat kost zo'n brief wel niet aan arbeidsloon, papier en verzendkosten? Te belachelijk voor woorden, nu snap ik waarom die capsules zo stervensduur zijn. Natuurlijk heb ik het bedrag onmiddellijk overgemaakt... stel je voor!

Morgennacht wordt doorhalen, want de taxi rijdt om kwart voor drie 's nachts voor. Ik ga geen paar uurtjes slapen, want dan ben ik een halve dag een zombie. Dan stort ik liever op een Grieks strand of terrasje in. Jawel, een taxi, doe maar luxe. Ik wilde mijn auto in Badhoevedorp bij een vriendin neerzetten en van daaruit met de nachtbus naar Schiphol, maar dat vond Ka toch wat omslachtig, dus heeft ze op haar kosten een taxi geregeld. Ik vind die nachtbus zelf nooit zo'n probleem, maar eh... mij hoor je niet klagen!

Oudjes en nieuwtjes

2011-06-07T10:32:00.003+02:00

Joepie, weer een deadline gehaald! En nu dus al een weekje aan het genieten van het tijdelijk vrij zijn. De eerste dag na zo'n deadline bestaat meestal uit dom voor me uit kijken en beseffen dat er weer een boek af is. Dat is het fijne van mijn werk: elk boek heeft een laatste pagina, hoe zwaar de weg daarheen soms ook is.

Ik merkte na het inleveren van mijn vertaling onmiddellijk dat mijn energie terugkeerde. Opeens heb ik weer tijd voor alles. Bezoekjes aan mijn moeder in het tehuis in Amsterdam zijn geen obstakels meer, maar uitjes. Ik heb weer zin in uitgebreid koken, en heb de afgelopen week onder andere al een bijzonder lekkere aspergetaart en een heerlijke tortellini op tafel getoverd. Eten is echt lekkerder als het met zorg en plezier is bereid. Ik ben ook weer op de gezonde toer en eet veel fruit en groenten, ik weet uit ervaring dat ik me daar alleen maar nog beter door ga voelen. Mijn huis is weer schoon en opgeruimd, en ik voel me voor het eerst sinds tijden weer goed! Ik heb me lichamelijk heel slecht gevoeld door alle stress van de afgelopen maanden, en het blijft wonderbaarlijk om te merken hoe snel zich dat herstelt zodra de stress van me afvalt. Lichaam en geest, zo sterk met elkaar verbonden, dat blijkt maar weer.

De Groupon-voucher die ik vorige keer gratis aanbood, bleek voor Nancy helaas een dooie mus te zijn. Toen ze bij de sauna wilde reserveren, kreeg ze te horen dat die tot en met de einddatum van de voucher was volgeboekt, en meldde ze mij dat ik het betaalde bedrag via Groupon kon terugkrijgen. Voor Nancy natuurlijk zuur, maar voor mij een leuke verrassing, want na een mailtje aan Groupon kreeg ik te horen dat het bedrag á 65 euro zou worden teruggestort op mijn rekening. Dat is nog niet gebeurd, maar ik ga ervan uit dat het goedkomt. Zodra ik het geld terug heb, moet ik maar eens gaan bedenken hoe ik het een beetje goed kan maken met Nancy.

Van Spaarcentje kreeg ik een aanmoedigings-award, als stimulans om toch door te gaan met bloggen. Echt lief van haar. Zo'n award moet je dan eigenlijk weer doorsturen, maar ik zou niet weten aan wie, aangezien iedereen bij wie ik meelees volgens mij al meerdere awards heeft gekregen. Ik geef hierbij dan ook liever een aanmoedigings-award aan de vele bloggers die de afgelopen tijd met hun blog zijn gestopt, in de hoop dat ze toch af en toe nog wat van zich zullen laten horen.

Mijn moeder zit nog in het verzorgingstehuis in Amsterdam, maar het gaat een stuk beter met haar. Binnenkort mag ze weer naar huis, en ik moet eerlijk bekennen dat ik daar aan de ene kant blij om ben, maar aan de andere kant ook doodsbang. Bang dat het weer mis zal gaan zodra ze weer in dat huis vol herinneringen zit. Ze zegt zelf dat ze nu weet wat haar te wachten staat en dat ze er beter tegen gewapend is, maar het blijft natuurlijk afwachten. Maar voordat ze naar huis mag, moet er veel geregeld worden. Haar huis wordt aangepast op de rollator, de muren worden gestuct en behangen, de tuin moet gefatsoeneerd worden, door de droogte overleden potplanten moeten worden vervangen, en dan moet het hele huis van onder tot boven worden schoongemaakt, wat mijn schone taak wordt. Hopelijk gaat alles lukken voor volgende week donderdag, want dan...................

...... ga ik een weekje op vakantie! Een paar weken geleden bood Groupon een vakantiewaardebon met een waarde van 100 euro aan voor maar 9 euro. Even op de betreffende website gekeken en daar stond een prachtige aanbieding voor Zuid-Kreta. Vriendin gemaild of ze mee wilde: "Ja, doen!!". Waardebon besteld en binnen een paar dagen was de vakantie geboekt. Dankzij de waardebon betalen wij nu per persoon 150 euro voor een week Kreta inclusief hotel en ontbijt. Als dat geen koopje is! Ik heb er zo'n zin in, en ben er zo ontzettend aan toe na alle zorgen en verdriet van het afgelopen jaar.

Mijn volgende deadline is eind september. Dat lijkt heel ver weg, maar het is wel een dik boek van bijna 700 bladzijden, en ik wil in augustus nog twee weken met mijn vriend met de auto naar Tsjechië, dus ik heb gisteren alvast een beginnetje gemaakt om weer even in te komen. Het begin van een boek valt me altijd zwaar, omdat ik de personages en de situaties nog niet ken. Maar ik weet inmiddels hoe het werkt, komt wel goed. Gelukkig heb ik van deze schrijfster al zeven boeken vertaald, dus ik denk dat het wel snel weer went. Ik heb er ook echt zin in, wat bewijst dat ik mijn werk nog steeds erg leuk vind. Dat ik daar eind september heel anders over denk en weer loop te stressen, weet ik nu al, maar ook dat maakt deel uit van het inmiddels bekende proces.

Ik wacht met grote smart op mijn belastingteruggave, want de opdrachtgever van mijn laatste boek is naar ik gehoord heb geen vlotte betaler, dus moet ik nog een maandje overbruggen. Helaas int de belastingdienst wel elke maand voorbelasting over geld dat ik dit jaar nog niet eens heb verdiend, wat zuur is, maar wat ik lijdzaam zal moeten accepteren. Ik heb dus flink wat geld in het verschiet, maar daar heb ik nu niets aan. Ik heb met pijn in mijn hart mijn buffertje al moeten aanspreken, wat jammer is, maar dat stort ik straks onmiddellijk terug, hopelijk met nog een beetje extra.

Gisteren met angst en beven mijn auto weggebracht voor de APK. De auto is nu 14 jaar oud en begint wat last van ouderdomsverschijnselen te krijgen. Gelukkig belde de garagehouder gistermiddag al om te melden wat er aan moest gebeuren. Afhankelijk van een paar zaken zullen de kosten tussen de 300 en 400 euro uitkomen. Veel geld, en doodzonde in mijn ogen, maar zolang mijn moeder nog in Amsterdam woont, moet ik een betrouwbare auto hebben. Het zij zo. Ik ben allang blij dat het bedrag redelijk te overzien is. Nu voor de zoveelste keer maar weer eens kijken of de belastingdienst zo vriendelijk is geweest om over de brug te komen.

Weggevertje voor saunaliefhebbers in de buurt van Tilburg

2011-05-18T13:23:00.002+02:00

Een klein half jaartje geleden kocht ik in een opwelling (jawel, soms overkomt het me nog) bij Groupon een voucher voor een tweepersoons privésauna-arrangement voor twee personen in Mist City-Spa in Tilburg met een waarde van 130 euro, die in de aanbieding 65 euro kostte. Dat leek me toen opeens leuk, drie uur lang een hele sauna privé tot je beschikking, al was het dan betrekkelijk ver weg. Ik wist toen natuurlijk nog niet dat mijn leven vanaf eind december volledig op zijn kop zou staan. De voucher is nog maar geldig tot 4 juni, en ik zou het zo zonde vinden als hij verloopt zonder dat er gebruik van is gemaakt. Ik heb hem al op Marktplaats gezet, maar tot nog toe geen serieuze reacties gehad, en de tijd begint nu toch wel te dringen. En dus hoop ik dat er onder de lezers van mijn blog liefhebbers zijn die hier zin in hebben. Misschien lijkt het idee van een sauna je wel heerlijk of zou je het gewoon een keer willen uitproberen, maar zie je ertegenop om in je blootje tussen andere mensen te lopen. Dan is dit je kans om het eens uit te proberen. Heb je interesse, laat dan een reaktie achter! Zijn er meer gegadigden, dan ga ik zo snel mogelijk lootjes trekken.

Met stomheid geslagen

2011-05-07T11:10:00.003+02:00

Nou jaaaaa, jullie weten gewoon al wat ik voor de kost doe. En ik maar denken dat ik daar nooit iets van heb laten doorschemeren. De eerste twee reacties sloegen de spijker al op de kop: Ik ben vertaalster (of vertaler zoals "wij" liever zeggen). Ik vertaal over het algemeen dikke pillen van Engels naar Nederlands. Boeken van 600 tot 700 pagina's zijn eerder regel dan uitzondering. Afgezien van de vaak krappe deadlines is het een heerlijk vak dat ik nog steeds met veel plezier uitoefen. Als ik goed in mijn vel zit, voelt het vaak als geld verdienen met een hobby. Zit ik minder goed in mijn vel, zoals de laatste tijd, dan is de druk moordend en heeft mijn hoofd vaak moeite met het in elkaar draaien van mooie zinnen en het vinden van de juiste woorden.

Nu loop ik natuurlijk wel het risico dat ieder woord dat ik hier schrijf onder een loep wordt gelegd en dat ieder schrijffoutje me wordt aangerekend. Ik zal hier in de haast echt wel eens een steek laten vallen en kromme zinnen neerzetten of een letter vergeten, maar ja, dat is nu eenmaal het verschil tussen werk en een weblog.

Leuk dat ik nu ook vrijuit over mijn vak kan vertellen!

Gisteren kwam de meteropnemer voor elektriciteit. Even snel de standen van vorig jaar teruggezocht, en ik heb het afgelopen jaar 2200 KwH verbruikt, zo'n 1300 minder dan het jaar ervoor. Het beneden werken, zodat ik 's winters mijn convectorkacheltje niet hoefde te gebruiken en 's zomers de airco niet hoefde aan te doen, heeft dus zijn vruchten afgeworpen.

En nu ga ik snel weer aan het werk, want mijn boek moet vóór 31 mei af zijn en dat wordt een krappe bedoening. Vooral met dit weer vind ik het lastig om zo lang binnen te moeten zitten, maar het is niet anders.

Fijne dag allemaal, geniet van het mooie weer!

Schop onder de kont

2011-05-06T10:20:00.006+02:00

Wat is het moeilijk om na twee maanden weer een beginnetje te maken met een blog. Sinds een paar weken lees ik zo af en toe weer eens andere weblogs en ik begon er steeds vaker aan te denken om hier weer eens een teken van leven te geven, en misschien zelfs weer regelmatig te gaan bloggen. Wat me steeds tegenhield, was de vraag hoe ik dat moest inkleden. Ik wil niet meer alleen maar klaagblogs schrijven, ook al is dat helaas nog steeds wel de realiteit. Maar hoe dan verder? Over mijn financiën heb ik weinig te melden, geen grote ups en geen grote downs, en veel leuks of bijzonders heb ik ook niet te vertellen. Heeft het dan eigenlijk wel zin om weer te gaan bloggen? Nou ja, als ik het niet probeer, kom ik er ook niet achter, dus bij deze geef ik mezelf een schop onder de kont en ik zie wel hoe het loopt.

Ik wil toch beginnen met wat er de afgelopen maanden is gebeurd, niet als klaagzang, maar als update voor wie het interesseert. Ik zal proberen het zo kort en bondig mogelijk te houden.

Nadat mijn vader was overleden, had mijn moeder het uiteraard erg moeilijk, maar pas toen ze vanuit de revalidatiekliniek naar huis mocht (en het ging echt goed met haar), viel ze in een groot gat, en liep ook nog eens letterlijk tegen allerlei obstakels aan in een huis dat nog niet aan een rollator was aangepast. Na twee weken ging het lichamelijk en geestelijk zo slecht met haar dat we haar, na een slopende dag van tegen muren aanlopen en van het kastje naar de muur te zijn gestuurd, op een zondagavond hebben laten opnemen in een verzorgingskliniek. Dat ging tegen haar zin, en dat vond ik zo erg, ik voelde me een vreselijke boeman. Maar het was dat, of lijdzaam toekijken en ook mijn moeder verliezen. Ze was er slecht aan toe, maar sinds een paar dagen lijkt het ietsje beter te gaan. Hoe het verder moet wanneer ze weer wat is aangesterkt en het leven weer een beetje ziet zitten, en daar dus weg moet, weet ik niet.

Mijn zus had ondertussen haar zes weken bestraling afgemaakt en is voor twee maanden naar Griekenland vertrokken. Ze vond het moeilijk om mijn moeder achter te laten, maar toen ging het nog redelijk goed met haar, en mijn zus moest ook aan zichzelf denken na die moeilijke periode van operatie, angst en bestraling.

Twee weken geleden was mijn broer aan de beurt. Al een week lang een dik en stijf been. Ja hoor, trombose. Dat was alleen niet het ergste, want op foto's werd duidelijk dat hij twee liter urine in zijn blaas had doordat zijn prostaat vergroot was en de boel afsloot. Die werd dus acuut opgenomen in het ziekenhuis om zijn blaas leeg te maken en te spoelen. Een van zijn nieren is hierdoor in slechte conditie, maar gelukkig functioneert de andere nog wel naar behoren. Met tabletten wordt nu geprobeerd de prostaat te laten slinken, anders wordt het een operatie. Hij voelt zich gelukkig goed, maar het was toch weer echt een gevalletje van "houdt het dan nooit op!"

En zo waren dus zowel mijn zus als mijn broer uit de roulatie wat de zorg voor mijn moeder betrof, en voelde ik me heel alleen, ik zag het echt niet meer zitten. Ik verdeelde mijn tijd tussen mijn moeder en mijn werk, daar bestond (en bestaat) mijn leven uit. Deadline eind mei, en helaas kan ik als freelancer niet een weekje in de ziektewet, want de rekeningen blijven gewoon binnenkomen. Ik heb regelmatig gewenst dat ik mijn werk uit het raam kon gooien om gewoon al mijn energie in de zorg voor mijn moeder te kunnen steken.

Eh, kort en bondig zei ik geloof ik... Nou ja, dit moest er toch even uit, want zo was mijn leven nu eenmaal de laatste maanden, en dat blijft nog zo tot het eind van deze maand, waarna ik hopelijk even kan uitblazen voordat ik aan mijn nieuwe opdracht begin.

Oké, en dan nu de knop om en over op luchtiger zaken!

Op de blog van Spaarcentje las ik dat haar keukenmachine het had begeven. En omdat ik al jaren nog zo'n ding bijna nieuw in de kast heb staan, vond ik het wel een aardig idee om haar die aan te bieden. Ze woonde gelukkig niet al te ver bij mij vandaan (toeval bestaat niet), en haar vriend kwam vorige week zondag onderweg naar familie even langs om de machine op te halen. Spaarcentje blij, en ik net zo blij met de pot heerlijke zelfgemaakte rabarberjam, het aardbeienplantje en de bos bloemen uit eigen tuin die ik als dank ontving. Iedereen blij en ik ook nog eens wat meer ruimte in mijn kast, ook niet onbelangrijk!

Ik probeer zo veel mogelijk van het mooie weer te profiteren, maar dat beperkt zich voorlopig nog tot af en toe een uurtje werken op mijn terras, wat met mijn werk gelukkig mogelijk is, al speelt het grootste deel van mijn dag zich binnen achter de computer af. Al toen ik nog regelmatig blogde, dacht ik erover na om jullie maar eens te gaan vertellen wat ik voor de kost doe. Waarom eigenlijk niet? Mocht iemand er daardoor achter komen wie ik ben, nou en? Ik geloof niet dat ik ooit iets in deze weblog heb geschreven wat geheim moet blijven en wat niet iedereen in mijn omgeving al weet. In de loop van de tijd heb ik trouwens zoveel contact met lezers van mijn blog gehad dat er al heel wat mensen zijn die toch al weten wie ik ben.

Nu kan ik er wel meteen uitflappen wat ik doe, maar ik vind het eigenlijk leuker om jullie te vragen of jullie dat op een of andere manier toch uit mijn blog hebben kunnen opmaken (ik denk het niet, maar daar ben ik nu juist benieuwd naar). Dus, als ik nog lezers overheb: Ra, ra, ra, waar verdien ik mijn geld mee? (Spaarcentje, Petra en anderen die het al weten: Sssssttttttt, niet verklappen).

Bericht

2011-02-21T12:16:00.004+01:00

Voor wie af en toe nog eens kijkt of ik alweer een teken van leven heb gegeven, wil ik toch nog een (wellicht laatste) kort blogje schrijven. Mijn laatste blog was er een van opluchting, deze is er een van rouw. Op 9 februari is mijn vader overleden. We hebben de hele dag met ons gezin in het ziekenhuis bij hem gezeten en 's middags om tien voor half vier blies hij heel rustig zijn laatste adem uit. We hadden er vrede mee, hij wilde niet meer. Negentig was hij, en ik denk dat iedereen zou tekenen voor zo'n rustig einde. Wat daaraan vooraf is gegaan zal ik jullie besparen, ik merk ook dat het me te veel pijn doet om erover te schrijven. De berusting maakt langzaam plaats voor mijn eigen emoties, die alle kanten uitschieten, en pas sinds gisteren lopen er af en toe onverwachts opeens tranen over mijn wangen, zoals ook nu. De verdoving begint af te nemen en de werkelijkheid wordt helder. Ik heb geen vader meer. Pappie, wat ben ik blij voor je dat je nu niet meer hoeft op te boksen tegen die wereld die alsmaar sneller gaat en die je al zo lang niet meer kon bijbenen, maar wat zou ik er veel voor geven als we je die laatste weken hadden kunnen besparen. We hebben gedaan wat we konden om je weer de kracht te geven om door te gaan, maar het mocht niet baten. Slaap nu maar, je hebt het verdiend. Eindelijk de rust die je al zo lang wilde.

Alles wat ik belangrijk vond in het leven staat in één klap op zijn kop. Wat kan het me schelen of het afwasmiddel bij de ene winkel twintig cent goedkoper is dan bij de andere? Wat boeit het of ik een lampje vergeet uit te doen of een stekker niet uit het stopcontact haal. Waar gaat het allemaal over? En als ik morgen mijn huis uit zou moeten omdat ik mijn hypotheek niet meer kan opbrengen, who cares? Er zijn rugzakken en een hele grote wereld. Er zijn vrienden, familie en geliefden. Er is mijn moeder, die zo sterk is dat velen daar een voorbeeld aan kunnen en zouden moeten nemen. Ik was mijn focus kwijt door me te focussen op werk, geld en bezuinigen. En blijkbaar moest ik een flinke klap in mijn gezicht krijgen om daar van doordrongen te raken.

Vanaf vandaag richt ik mijn leven opnieuw in. Nee, ik ga me niet opeens te buiten aan allerlei onzin, dat zit niet in mijn aard. En nee, ik stop niet opeens met werken, ik moet wel realistisch blijven. Maar ik ga me weer koesteren in wat echt belangrijk is. In het zonnetje dat nu schijnt, in de liefde voor mijn naasten, in genieten van het leven. Om mijn vader te eren door het maximale te halen uit het leven dat hij me heeft geschonken, want daar ben ik hem eeuwig dankbaar voor.

Misschien ben ik hier volgende week gewoon weer, als de mist is opgetrokken en de balans misschien weer iets is omgeslagen naar een reëler wereldbeeld. En misschien horen jullie niets meer van mij, ik heb echt geen idee.

Ik wens jullie in ieder geval alle geluk van de wereld. Tel je zegeningen, zei mijn moeder altijd, en dat is iets wat ik iedereen op het hart wil drukken. En vergeet niet je genegenheid en liefde te tonen aan de mensen van wie je houdt. Je weet maar nooit of je het morgen nog kan doen.

Goed nieuws!

2011-01-13T13:47:00.002+01:00

Vanmorgen mijn zus gesproken en ze had (vanochtend pas) de uitslag gehad. De lymfeklier is schoon en de rest was ook goed! De kans op uitzaaiingen is minimaal. Wel 4-6 weken dagelijks bestraling, maar daarna is ze als het goed is schoon! Ik ben zo blij! Heb even een traantje gelaten en een vreugdedansje gedaan. Nu kunnen we ons volop op de verzorging van mijn ouders concentreren. Toch een hele grote zorg minder. Heel erg bedankt voor het meeleven en kaarsjes branden!

Even een teken van leven

2011-01-09T14:52:00.004+01:00

Ik laat het de laatste tijd erg afweten op mijn blog, maar mijn hoofd staat er gewoon niet naar. Bovendien wil ik niet alleen klaagblogs schrijven, daar zitten jullie ook niet op te wachten, en daar is mijn blog ook niet voor bedoeld. Toch nog even snel de stand van zaken tot nu toe, voor al die lieve lezers die meeleven. Wie hier geen boodschap aan heeft (wat ik me echt ook goed kan voorstellen), scrollt maar even door naar de volgende alinea.

Het waren geen leuke weken, en de komende weken worden ook nog zwaar, alles drukt als lood op mijn schouders. Mijn moeder ligt nog in het ziekenhuis en gaat dinsdag naar een revalidatiekliniek, het is onzeker hoe lang ze daar moet blijven. Het geopereerde been blijft heel erg dik, en omdat haar linkerbeen al van jongs af aan verlamd is, zit lopen er voorlopig nog niet erg in. Mijn vader van 91 is dus al ruim twee weken alleen thuis, en dat is op dit moment ons grootste zorgenkindje. Wij (mijn broer, mijn zus en ik) denken namelijk dat hij veel te weinig eet, en dat is funest voor een volwassen man die dik onder de 50 kilo weegt. We slepen van alles aan waarvan we weten dat hij er altijd gek op was, maar we kunnen het hem niet opdringen. Hij vindt nu al dat we zeuren... Hij wil ook absoluut zijn huis niet uit. Mijn zus, broer en ik vormen gelukkig een goed mantelzorgteam, we wisselen de bezoekjes aan het ziekenhuis en mijn vader af, en bellen en skypen ons onderling suf. Dat vind ik vooral van mijn zus heel stoer, want ze is dinsdag geopereerd en er is weefsel rond de plek waar de tumor zat weggehaald, plus een lymfeklier in haar oksel. Dinsdag krijgt ze te horen of er nog meer is gevonden. Zelf is ze er heel positief over, volgens haar is alles gewoon goed. Zo probeer ik dus ook te denken, maar dat lukt niet altijd even goed. Nog even doorbijten en duimen dus. De moeder van mijn vriend (die een paar maanden terug een beroerte kreeg) kan nu ook geen vast voedsel meer eten, en ze is heel verbitterd aan het worden, want geestelijk is ze goed bij, dus ze beseft precies wat er aan de hand is. Zijn vader redt zich gelukkig wel goed, maar hij mist zijn vrouw vreselijk, en zij hem, hartverscheurend om te zien. Mijn vriend, een binnenvetter, krijgt nu last van rare lichamelijke klachten (al een week een irritante piep in zijn oren, hoofdpijn, overgeven), wat natuurlijk helemaal niet zo vreemd is. Zelfs in de dagen rond oud en nieuw, toen we in een hotel op de Veluwe zaten, konden we ons allebei niet echt goed ontspannen. Ik voel het ook aan mijn lichaam, pijnlijke schouders en nek, maagpijn en een voortdurend nerveus knagend gevoel. Als mijn zus van de week goed nieuws krijgt, zal dat een hoop spanning wegnemen, en dan kunnen we ons op mijn vader gaan concentreren.

Verder heb ik eigenlijk niet echt veel leuks te vertellen. Ik ben of thuis, of onderweg van of naar Amsterdam, ik werk veel (waar ik me nu maar op stort om niet te hoeven nadenken), en tussendoor vermaak ik met een nieuwe ontdekking: Farmville. Dat is een online spel waarin je een lapje grond krijgt dat je moet gaan verbouwen. Daar krijg je dan weer virtueel geld voor, waarvoor je van alles kunt kopen, zoals dieren, landbouwwerktuigen, gebouwtjes. Je kunt het inrichten zoals je zelf wilt, ik vind het erg leuk. Van buren (je burenkring breid je via vrienden en via Facebook uit) krijg je cadeautjes die je op je farm kunt gebruiken. Er komt natuurlijk nog veel meer bij kijken, maar daar zal ik jullie niet mee vervelen. Het is goede afleiding en het kost helemaal niets. Zijn er toevallig Farmvillers onder de lezers hier?

Met de financiën gaat het goed. Dat is dan weer het voordeel van veel thuis zitten en geen zin hebben om uit te gaan of iets te kopen. Alleen aan benzine geef ik wat meer uit door het heen en weer rijden naar Amsterdam, en aan boodschappen voor mijn vader en dingen die mijn moeder in het ziekenhuis nodig heeft. Maar dat is geld dat ik met liefde uitgeef, en waar ik niet op zal beknibbelen. Mijn noodgevallenbuffer (voor het geval ik door wat voor reden ook een tijdje niet zou kunnen werken) is nu 6000 euro, dat gaat dus echt de goede kant op. Ik ben weer met opdrachten bezig, dus ook voor de komende maanden hoef ik me om geld geen zorgen te maken. Wel loop ik al de hele week te denken aan een redelijk grote uitgave. Door de pijn in mijn nek en schouders, die ik al heel lang heb en die werkgerelateerd is, en omdat ook mijn vriend door 35 jaar steigerbouw versleten schoudergewrichten heeft en voortdurend pijn heeft, ben ik gaan nadenken over de aanschaf van een 1-persoons infraroodsauna. Dat schijnt ontzettend goed te zijn voor spieren en gewrichten, en voor het afvoeren van afvalstoffen (maar over dat laatste zijn niet alle onderzoeken het eens). En juist in deze koude winter heb ik zo'n vreselijke behoefte aan warmte. Jullie willen niet weten hoeveel hout ik verstook! De meteropnemer die van de week langskwam om de gasstand op te nemen zei trouwens: U hebt een bijzonder laag verbruik! Kijk, dat hoor ik graag, dat deed me dan wel weer even goed, al vertelde hij me natuurlijk niets nieuws.

Ik besef dat ik erg hakopdetakkerig ben, maar dat is een afspiegeling van hoe mijn hoofd op dit moment werkt. Vanochtend had ik voor het eerst in weken weer wat energie om wat in huis te doen, want ook dat heb ik erg laten versloffen. Straks nog even stofzuigen en dan weer aan het werk met mijn leuke nieuwe opdracht.

Ik heb deze hele week geen blog gelezen, dus ik hoop dat het goed met jullie allemaal gaat. Misschien lees ik vanavond nog even wat bij. Ik hoop zelf ook weer af en toe wat te schrijven, en dan hopelijk alleen nog maar positieve dingen! Duimen jullie mee dat de uitslag van mijn zus goed is?

Houdt het dan niet op??!!

2010-12-24T15:46:00.002+01:00

En toen belde mijn broer gisteravond met de mededeling dat mijn moeder in huis is gevallen en haar heup heeft gebroken. Ze ligt in het ziekenhuis en wordt als het goed is vandaag nog geopereerd. Haar linkerbeen is al bijna haar hele leven verlamd, dus ze is afhankelijk van haar rechterkant. En natuurlijk viel ze op de rechterkant... Vanochtend had mijn broer iets beter nieuws te melden, en dat is dat niet het heupgewricht, maar het dijbeenbot is gebroken. Dat klinkt al iets hoopvoller. Toen mijn broer gisteravond belde, werd het me even te veel. Gelukkig was een berichtje op Skype naar mijn vriend voldoende om ervoor te zorgen dat hij binnen tien minuten bij me was, want ik had echt even een schouder nodig om op uit te huilen.

Morgen is mijn moeder jarig, we gaan met mijn broer en zus naar mijn vader zodat hij niet alleen zit, en als het kan even door naar het ziekenhuis. Het wordt een rare kerst.

Mijn zus is gisteren naar het ziekenhuis geweest en er zijn foto's gemaakt. Volgende week woensdag krijgt ze de uitslag. Het blijft dus nog even afwachten en nagels bijten.

Enige goede nieuws deze week is dat ik gisteren uit een volslagen onbekende hoek een leuke opdracht kreeg aangeboden. Helaas weer een krappe deadline, maar met dit weer en deze omstandigheden ben ik blij dat ik iets heb om me op te storten en minder tijd heb om me zorgen te maken.

Mijn zus

2010-12-21T18:34:00.004+01:00

Vervolg op mijn blog van eerder deze week, voor wie het interesseert.

Mijn zus is veilig en zonder problemen weer in Amsterdam gearriveerd, gelukkig geen rare toestanden vanwege het weer. Vanochtend een uurtje met haar aan de telefoon gehangen. De diagnose is dus borstkanker. Ze is vanochtend al naar haar huisarts geweest en heeft donderdag een afspraak in het ziekenhuis voor foto's en onderzoek, voorlopig is het dus afwachten. De tumor is in Griekenland door de (huis?)arts weggehaald, zonder dat er ook maar één foto was genomen, en dat zat me best dwars. Nu blijkt dat volgens de uitslagen zo te zien alles is weggehaald, en mijn zus is daar toch wel blij om, want iedere week dat zoiets in je lichaam zit, is er natuurlijk eentje te veel. Ik voel me iets rustiger sinds ons gesprek, het is nu afwachten en proberen om niet te gaan doemdenken. Onze moeder heeft zo'n vijfentwintig jaar geleden ook borstkanker gehad, dat is gelukkig goed afgelopen. En daar ga ik ook nu maar weer vanuit. Positief denken, positief denken, positief denken....

Bedankt voor de lieve reacties op mijn vorige blogje!

Onrust

2010-12-19T14:49:00.005+01:00

Hoewel ik het fijn vind om binnen wat te rommelen en naar de witte wereld buiten te kijken in de wetenschap dat ik er vandaag niet uit hoef, heb ik een vreselijk onrustig en nerveus gevoel. Dat is ten dele verklaarbaar, want ik kreeg van de week namelijk vervelend nieuws over de gezondheid van mijn zus, die morgenavond hopelijk zonder problemen vanuit Griekenland naar huis vliegt. Ik dacht het nieuws redelijk te kunnen relativeren en mijn positieve instelling te kunnen vasthouden, maar blijkbaar denken mijn hoofd en lichaam daar anders over. Ik ben voortdurend diep aan het zuchten alsof ik niet genoeg lucht binnenkrijg, en toen ik net stond af te wassen had ik het gevoel ieder moment door mijn hoeven te kunnen gaan. Begin van de week had ik die onrust ook al in mindere mate, die ik tegenover mijn vriend verduidelijkte als "het gevoel alsof er iets heel erg gaat gebeuren". En toen kwam dus dat bericht over mijn zus. Ik wil er op dit moment verder niets over kwijt, omdat ik zelf nog niet precies weet hoe en wat, dat moet hier in Nederland blijken. Is het mogelijk dat je onheil over zo'n grote afstand kunt aanvoelen, of is het puur toeval en iets in mijn eigen lichaam dat even scheef zit? Ik ben daar altijd nogal nuchter in, maar dit is wel heel toevallig. En vandaag is dat gevoel in tienvoud teruggekeerd. En nuchter of niet, het beangstigt me, en dat versterkt dat gevoel natuurlijk alleen maar. Misschien dat een blogje over gewone dingen schrijven rust brengt.

Op soChicken heb ik net het gratis e-boekje "Geluk in een eierdop" gedownload. Ik heb nog maar een paar pagina's gelezen, want ook daar kan ik de rust even niet voor opbrengen, maar het ziet er leuk en nuttig uit. Leuke website ook trouwens, voor wie zich op deze witte zondag verveelt.

Wat een ongelofelijk pak sneeuw is er gevallen. Elke keer als ik naar buiten kijk sta ik weer even verbaasd bij mijn witte terras:

Consumindertechnisch is het goed weer, want geld uitgeven doe ik bijna niet. Als het even niet hoeft, ga ik de deur niet uit, zo'n watje ben ik ook wel weer.

Ditjes en datjes

2010-12-15T12:04:00.006+01:00

Nu was ik toch vurig van plan om hier weer regelmatig van me te laten horen, en dan is er zomaar opeens weer dik anderhalve week voorbij. Eerlijk gezegd sta ik een beetje in de winterslaapstand, en niet alleen met bloggen. Ik laat sociale contacten schandelijk versloffen en ook het consuminderen staat op een laag pitje. Zet mij maar met mijn warme sloffies aan en de top 1000 op de radio aan mijn computertje naast een genoeglijk brandende kachel, zet een bak koffie of thee - of een lekker wijntje, naar gelang het tijdstip van de dag - naast me, en ik vermaak me uitstekend. Soms kan ik uitermate goed met mezelf opschieten, en daar ben ik eigenlijk erg blij om. Ik hoor vaak van mensen om me heen dat ze absoluut niet alleen kunnen zijn, en voortdurend op zoek zijn naar gezelschap of redenen om het huis uit te kunnen. Zo ken ik iemand die bijna elke avond de kroeg induikt om maar niet alleen thuis te hoeven zijn. Wat lijkt me dat vreselijk vermoeiend en - hoe raar het ook klinkt - eenzaam. Om over kostbaar nog maar niet te spreken!

Gisteravond wel eindelijk weer eens met het vriendinnenclubje afgesproken, en dat is dan toch wel erg gezellig. Weer even lekker bijgekletst, ieders wel en wee besproken, waarbij iedereen ongedwongen aan het woord komt en er door de anderen ook echt wordt geluisterd en gereageerd. Het klinkt zo logisch, maar zo vanzelfsprekend is dat helaas niet. Hoe vaak gebeurt het in een groepje niet dat één persoon voortdurend aan het woord is, of dat twee anderen met elkaar in gesprek gaan terwijl iemand iets aan het vertellen is. Ik besef dan weer dat wij een bijzonder vijftal zijn, blijkbaar voorbestemd om elkaar te ontmoeten tijdens een schildercursus twee jaar geleden. Ik heb het gevoel dat ik ze al mijn hele leven ken. Ik ken ook geen vijf mensen die zulke verschillende karakters en leefomstandigheden hebben, misschien vinden we elkaar daarom wel zo leuk en interessant. En ik, die mijn hele leven voornamelijk mannelijke vrienden had omdat die naar mijn gevoel altijd eerlijker, spontaner en opener waren, ik geniet er met volle teugen van. Zo kan het dus ook met vrouwen onder elkaar. Ik ben er erg blij mee.

Vorige week liep er weer een aardig scheepje met geld binnen, de betaling van mijn laatste opdracht. Daar moet ik wel enkele maanden mee doen, dus ik moet oppassen dat ik me niet te rijk reken, maar toch heb ik weer 500 euro overgemaakt naar mijn spaarrekening. Ik heb berekend dat ik een buffer van 10.000 euro nodig heb om me "veilig" te voelen, om te voorkomen dat ik in paniek zou raken als ik een paar maanden geen opdracht heb of als er onverhoopt iets anders gebeurt waardoor ik tijdelijk niet zou kunnen werken. Met zo'n buffer kan ik als het echt moet een half jaar zonder inkomsten overbruggen. Dat betekent wel dat mijn droom om zachtjesaan mijn hypotheek te gaan aflossen even in de ijskast gaat. First things first.

Ik heb ondertussen een kleine opdracht aangenomen die me 1200 euro oplevert, een mooi tussendoortje om de rommelige decembermaand mee door te komen en te gaan lobbyen voor een wat grotere opdracht.

Op een ander weblog (weet helaas even niet meer van wie) vond ik een stukje over websites met stockfoto's, waar je foto's kunt uploaden die dan door anderen tegen betaling mogen worden gebruikt. Ik heb me van de week aangemeld bij Dreamstime en mijn eerste foto's opgestuurd. Spannend vond ik het wel, want ik had begrepen dat de fotoredacteuren erg kritisch zijn wat het accepteren van foto's betreft. Tot mijn plezier werden vijf van mijn foto's geaccepteerd, en eentje afgekeurd in verband met onjuiste belichting. Daarna heb ik nog elf foto's opgestuurd, die nog moeten worden beoordeeld. Helaas moeten foto's om in aanmerking te komen minimaal 3 MB groot zijn, wat mijn keuze nogal beperkt, omdat veel van mijn foto's daar net onder zitten. Ik heb dus mijn digitale spiegelreflexcamera weer uit de mottenballen gehaald, want eerlijk is eerlijk, het is een loei van een ding vergeleken met de moderne compactcameraatjes, maar hij maakt dan ook loeischerpe foto's. Dit is trouwens de foto die werd afgewezen omdat de belichting of het contrast niet goed genoeg was:

Ik kan me inderdaad voorstellen dat ze hem wat te donker vinden of dat het contrast niet groot genoeg is, daar ga ik dus nog even mee rommelen. Ik vond het zelf namelijk best wel een geinige foto met die cocktailkokosnoot boven op die stapel kokosnoten.

En nu ga ik de katten belagen met mijn fototoestel, dus als jullie verontwaardigd gekrijs horen...

Idyllisch

2010-12-04T22:22:00.002+01:00

Mooi gezicht was het vanmorgen met opstaan. De sneeuw stoof langs het raam en de straten en mijn terras waren weer onder een dik pak verdwenen. Vandaag dus nog maar een kneuterdagje gehouden, met veel thee en lekkere hapjes en verder niets. Ik red het wel tot maandag met de boodschappen, dus kon ik binnen blijven. Vanmiddag de riblappen uit de aanbieding gestoofd. Vier uur heeft mijn stoofpotje op de kachel gesudderd, maar ik eet het morgen pas, dan zijn de kruiden goed doorgetrokken en kook ik er nog een kwartiertje een pond spruitjes en aardappelblokjes in mee.

Gisteren ben ik toch maar even op de bezem geklommen en door de badkamer gevlogen, die is weer spic en span. Wat kun je toch een hoop voldoening hebben van een uurtje poetsen, zeker als het hoognodig was.

Mijn vriend kwam gisteren met een brede grijns langs, want ook hij had zijn eindafrekening van electriciteit gehad. Hij is begin dit jaar van een eensgezinswoning naar een klein 55+ huisje verhuisd en krijgt maar liefst 350 euro terug. Het helpt natuurlijk ook dat hij heel vaak bij mij is. Ben blij voor hem, hij kan het goed gebruiken.

Net naar de SF-film I, Robot gekeken, naar het boek van Isaac Asimov, dat ik toen ik een jaar of 17 was, aangestoken door mijn SF-liefhebbende vriend, heb gelezen. Spannende film! Het grappige is, bedacht ik me, dat deze film in de tijd dat het boek werd geschreven helemaal niet zou kunnen zijn gemaakt. Pas nu (oftewel in 2004, het jaar dat de film is gemaakt), met alle technische snufjes en mogelijkheden, was het mogelijk om hier een geloofwaardige film van te maken. Helaas is Isaac Asimov in 1992 al overleden, en dat vind ik dan weer zo jammer. Wat moet het voor zo iemand bijzonder zijn om te zien dat zijn creatie uit 1950 (!) bijna zestig jaar later op zo'n moderne manier tot leven komt. En dat stemt me eigenlijk best een beetje weemoedig.

Leuk vooruitzicht

2010-11-30T11:40:00.002+01:00

Poehee, wat is het koud buiten. Ik moest er even uit om een boek naar het postkantoor te brengen dat ik via bol.com heb verkocht (toch weer bijna 20 euro), maar zelfs in dat eventjes dat ik buiten was, blies de ijzige wind al dwars door me heen. Mooi dat ik de rest van de dag binnenblijf!

Na lang koopjesjagen heb ik twee nachten hotel inclusief ontbijt geboekt vanaf 30 december. We zitten daar dus tijdens de jaarwisseling. Het is hotel de Wipselberg in Beekbergen geworden. Heeft iemand misschien ervaring met dit hotel/landgoed? De kamers zijn ondergebracht in cottages die verspreid op het landgoed staan. In het landhuis bevindt zich een zwembad, een sauna met turks stoombad en zo te zien alles wat in een sauna thuishoort, een Ierse pub en een restaurant, precies wat wij in een hotel wensen te vinden. Wat we met de jaarwisseling zelf doen weten we nog niet, ligt er een beetje aan of er in de buurt wat leuks te beleven valt. En zo niet, dan vinden wij elkaars gezelschap met wat lekkere hapjes en bubbels erbij helemaal geen straf. Na aftrek van mijn kortingsbon van 15 euro en 20 euro aan ingewisselde Freebees bleef er een bedrag van 132 euro over. Voor de aankomstdag neem ik mijn onvolprezen bakplaat en vlees, stokbrood, groente en sausjes mee, op 31 december trakteer ik mijn lief op een lekker etentje buiten de deur. Gisteren kwam hij in de sneeuw trouwens weer met vijf grote zakken kachelhout aanzetten, waarvoor hij dus meerdere keren terug naar zijn auto en de trap op moest. En hij had de hele dag al in die kou buiten gestaan. En het enige wat hij dan zegt is: "Fijn, hè, kun je weer even voort." Vanmiddag gaat hij vanuit zijn werk voor me langs de C1000, de enige supermarkt die niet op vijf minuten loopafstand van mijn huis zit (nee, dames, hij is niet te huur...), voor de aanbieding van riblappen voor 3,98 euro per kilo en een aanbieding kattenbrokjes. Het vlees wordt uiteraard op de kachel gestoofd, want die staat alweer vrolijk te loeien.

Van de week ontving ik een gratis zakje opkikker van Maggi dat ik had aangevraagd. Het was de variatie pompoensoep. En hoewel ik dat soort oplosbouillons vaak best even lekker vind als ik aan iets warms en hartigs toe ben, vond ik deze dus echt niet te drinken. Ik rook het bij het opschenken al, er kwam een muffe geur vanaf, en ik ben bijzonder gevoelig voor hoe mijn eten ruikt. Bij de eerste slok wist ik het helemaal zeker. Wat een laffe bende. Het woord slootwater kwam spontaan in me opborrelen. Ik heb er nog één slok aan gewaagd om te kijken of het beter werd, maar ik vond het echt niet te pruimen. Maar goed dus dat ik deze variant gratis kon proberen, de rest van het glas is door de gootsteen gespoeld. Dat weet ik dan ook weer. Straks haal ik dus maar een bak van mijn heerlijke, zelfgemaakte pompoensoep uit de vriezer, want daar heb ik nu opeens ontzettende trek in. Mooi voor een gezonde warme lunch.

Moeite dik beloond

2010-11-29T11:15:00.003+01:00

Wat haalde ik afgelopen zaterdag een fijne envelop uit mijn brievenbus! Vanaf 13 november ben ik overgestapt naar een nieuwe energieleverancier, dus had ik die dag de meterstanden opgenomen en doorgegeven. Van de nieuwe leverancier had ik al een maandberekening ontvangen en ik ga 97 euro per maand betalen, toch een tientje minder per maand (dat ik helaas meteen weer kwijt ben aan de zorgverzekering die een tientje is gestegen). En zaterdag ontving ik dus de eindafrekening van mijn oude leverancier. Alle moeite van het hout sjouwen, zagen en stapelen, van de kachel steeds weer met geduld aansteken met behulp van proppen krantenpapier en aanmaakhoutjes, van het elk kwartier moeten opporren van het vuur als gevolg van het stoken van hout dat niet 100% droog is, het was het allemaal dubbel en dwars waard, want ik krijg in totaal... tataaaa.... 583 euro terug! Een kleine honderd euro daarvan is voor electriciteit, de rest voor gas. Dat is toch wel serieus geld!

Omdat ik dit natuurlijk geheel en al te danken heb aan de welwillendheid van mijn lieve vriend die onverdroten en zonder ook maar één keer te klagen meerdere keren per week zakken hout de trap op sjouwt en nog voor me in de schuur stapelt ook (en zelfs niet moppert dat de bovenverdieping, en dus ook het bed, zeker de laatste dagen, steenkoud is), heb ik besloten een deel van dit extraatje te stoppen in een paar daagjes weg met zijn tweeën, het liefst met oud en nieuw. Wel low-budget, dat spreekt voor zich, maar we zijn allebei best toe aan een paar dagen eruit. Ik heb nog een waardebon van 15 euro van WeekendCompany, daar kan ik vast wel een leuk goedkoop hotelletje vinden voor twee nachten. Liefst met een sauna en zwembadje erbij.

Blij, blij, blij ben ik met dit vroege Sinterklaascadeautje!

Zo!

2010-11-27T12:17:00.003+01:00

Zijn jullie er nog???

Opdracht af, zelfs een paar dagen voor mijn deadline! Helaas werd ik afgelopen dinsdag dan toch eindelijk geveld door een griep waar ik al een tijdje tegenaan hikte. Met de laatste loodjes van mijn opdracht in zicht kwam dat natuurlijk erg slecht uit. Tussen het vele slapen en bankhangen en het weinige eten door toch maar even doorgebeten en donderdagavond alles ingeleverd. Omdat ik me nog slap en misselijk voelde, bleef het euforische gevoel nog even weg en was ik alleen maar blij dat ik zonder schuldgevoel ziekjes op de bank mocht hangen, maar nu begin ik opeens te beseffen dat het AF is! Griep op zijn retour, werk af, factuur verstuurd, en wat nu? Een beetje duf om me heen kijken, want... wat zal ik nu eens gaan doen?

Eigenlijk weet ik het al, namelijk: niets! Ik moet dan altijd denken aan dat vreselijke liedje van ik meen Conny van den Bosch: "Weet je wat we doen, wij doen geen klap vandaag, ik blijf in mijn bed, verzet geen stap vandaag." Ik neem gewoon een lekkere vrije rommeldag, in bed heb ik van de week genoeg gelegen. Beetje blogjes lezen, blogje schrijven, kacheltje aan, vlammetjes staren, nadenken, zoeken naar een goedkoop hotelletje voor een paar dagen weg eind december. Vaak als ik mezelf een dagje vrij heb beloofd, doe ik juist van alles, omdat ik niets moet, maar alles mag. Nou ja, dit keer lukt het lummelen tot nu toe aardig, het is al bijna 1 uur en ik heb echt nog helemaal niets gedaan. Vanochtend eerst uitgeslapen en koffie en vers sinasappelsap op bed gekregen, dat was al een heerlijk begin van de dag. Mijn bureau heb ik gisteren al ontrommeld van alles wat aan werk doet herinneren. Ik blijf in ieder geval lekker binnen. Mijn vriend haalt de boodschappen en ik maak vanavond spruitjesstamppot met spekjes en walnoten. Straks alle aanbiedingen van volgende week doorspitten, want ik heb nu weer even alle tijd om verschillende winkels af te struinen. Nu wat achterstallige mailtjes schrijven en dan zie ik wel weer...

Ondanks de rust spookt het toch alweer een beetje in mijn kop. Als freelancer moet ik minimaal drie opdrachtgevers per jaar hebben, en dat is me dit jaar door de omvang van mijn laatste opdrachten niet gelukt. Ik had er zelfs maar eentje, die me overigens meer dan aardig heeft beziggehouden. Volgens mijn boekhouder doet de belastingdienst niet moeilijk als dat een keer een jaar voorkomt, maar volgend jaar moet ik toch weer eens wat nieuwe of oude opdrachtgevers benaderen. Ik maak me daar overigens niet echt veel zorgen over, ik geloof - hoop - dat ik mijn sporen op mijn vakgebied inmiddels wel heb verdiend, maar het blijft toch altijd een gok. Wat als ik niet binnen een maand nieuwe opdrachten heb binnengehaald? Dan ga ik heel erg nerveus worden, ik ken mezelf. Er is één opdrachtgever bij wie ik altijd terecht kan, maar dat zijn opdrachtjes van een maand die niet voldoende zijn om volledig van rond te kunnen komen. Ik denk dus dat ik de komende week maar alvast wat mailtjes ga versturen en telefoontjes ga plegen. Maar nu ga ik eerst genieten van een weekend waarin niets moet.

Fijn weekend allemaal!

Even minderen

2010-10-31T12:21:00.004+01:00

Na dit berichtje dompel ik me tijdelijk onder in de deadline-stress. D-day nadert en mijn focus ligt nu voor 100% op het op tijd afkrijgen van mijn opdracht. In november zullen jullie dus waarschijnlijk mondjesmaat of zelfs nog minder van mij horen.

Nog even de financiën van de maand oktober afsluiten. De afgelopen week gaf ik nog 34 euro uit aan boodschappen, 9 euro aan een ludiek verjaardagscadeautje en 2 euro aan stoppen (zie hieronder). Totaal in oktober uitgegeven: 285 euro. Helemaal niet slecht, vind ik zelf.

Van de week bleek 's morgens opeens de stop van de keuken te zijn doorgeslagen, wat dus betekende dat de inhoud van koelkast en vriezer gestaag aan het opwarmen en ontdooien was. Een nieuw ingedraaide stop sloeg ook onmiddellijk weer door. Snel het vriezertje in het washok aangezet en het diepvriesspul gered. In de koelkast lag gelukkig niet veel wat kon bederven, dus dat heb ik die dag meteen maar opgemaakt. Lekker uitsmijter met ham gegeten, vond ik helemaal niet erg. Wat ik wel erg vond, was de rompslomp die zo'n doorgeslagen stop met zich meebrengt. Doordat ik op het moment zo op mijn werk gericht ben, voelt zoiets als een enorme berg. In mijn keuken zitten drie inbouwapparaten: de koelkast/vriezer, de oven en de vaatwasser. En de stekkers daarvan zitten keurig (en vreselijk onhandig) weggewerkt achter een grote plint onder mijn kastjes.

Na eerst nieuwe stoppen te hebben gekocht, want die waren natuurlijk op, toch de plint meteen maar losgewrikt en alle drie de stekkers uit het stopcontact gehaald. Nieuwe stop erin en een voor een de stekkers uitgeprobeerd. Koelkast... sloeg gewoon aan, niets aan de hand. Opluchting, want die koelkast heb ik een tijdje geleden tweedehands gekocht, dus het had zomaar gekund dat daar iets mis mee was, en dat zou een klein rampje zijn, omdat een koelvriescombi met deze inbouwmaten moeilijk te krijgen is en nieuw erg duur is. Daarna de stekker van de oven. Ook geen probleem, de tijd verscheen weer keurig in het schermpje.

En dus... ja, inderdaad, bij het voorzichtig insteken van de stekker van de vaatwasser hoorde ik een doffe plof. Stekker meteen weer teruggetrokken natuurlijk. Wonder boven wonder was de stop niet doorgeslagen, maar dat geluid klonk toch echt niet goed. En opeens besefte ik dat ik dat geluid al eens eerder had gehoord, en toen de hele keuken heb afgezocht naar de herkomst ervan, maar niet gevonden. Ook weer opgehelderd. Mijn technische broer vermoedt dat er ergens een rubber of sluiting lekt, waardoor water op de elektrische bedrading drupt. Kalkophoping ergens? Probleem is dat zo'n ding helemaal dicht is van binnen, en ik hem er dus uit zal moeten slopen om dichter bij het probleem te komen. Zelfs de bevriende loodgieter die ik van de week op een verjaardagsfeestje sprak, zei daar niet aan te beginnen. En omdat ik op dit moment totaal geen geduld en tijd heb om me daarin te verdiepen, is de stekker er lekker naast blijven liggen en zit de plint weer op zijn plek.

En dus heb ik gisteren een flinke afwas met de hand gedaan (want natuurlijk zat de vaatwasser bijna vol toen het gebeurde). Nu vind ik dat helemaal niet zo'n ramp voor een tijdje, het is niet anders, maar aan de andere kant vind ik vreselijk zonde van mijn tijd. Ik heb er toch zeker een halfuur over gedaan met afdrogen erbij. Prima als je de hele dag toch niets anders te doen hebt, maar in dat halfuur had ik een hoop werk kunnen verzetten. Dus ga ik voorlopig proberen om economisch met mijn vaatwerk om te gaan. Koffiekopje meteen even afspoelen, kan ik het makkelijk 's avonds weer gebruiken. Niet voor elke boterham een nieuw bordje pakken. En nu ik het zo opschrijf, besef ik dat ik dat natuurlijk altijd al had kunnen doen, ook mét een vaatwasser, want dan raakt ie minder snel vol. Echt zo'n stom aha-moment. Ieder nadeel hep ze voordeel, toch?

De cv is nog steeds niet aan geweest, dat vind ik wel ehh.... cool! Kacheltje is op dit moment ook niet aan, want ik vind het helemaal niet koud hier.

En mocht ik heel de maand november niets van me laten horen, dan is er dus niets aan de hand. Jullie zijn er toch nog wel als ik terugkom?

Nog een weekje maand

2010-10-24T15:07:00.006+02:00

Oktober duurt nog maar een week, wat gaat de maand ontzettend snel. Deze week weer aardig binnen de perken gebleven wat uitgaven betreft. Aan boodschappen gaf ik 34 euro uit, waaronder 8 euro-aanbiedingen van C1000 en een krat bier, ook uit de aanbieding. Bij mijn boodschappen zaten weer twee geld-terug-acties: een pizza en een pak boerenland met fruit (lekker, maar iets te zoet, dat weet ik dan ook weer).

Woensdag ben ik met drie vriendinnen naar de film Eat-Pray-Love geweest. Een mooie, sfeervolle film die de kijker achtereenvolgens meeneemt naar Italië, India en Bali. Het einde van de film vonden wij het mooist, niet in de laatste plaats om de prachtige man bij wie Julia Roberts uiteindelijk de ware liefde vindt. Omdat ik nog een bioscoopbon van 7,50 euro had, kostte dit uitje me maar drie euro. Gisteravond ben ik nog een uurtje naar een band wezen luisteren waarin een oude vriend van me speelde. Schade 7 euro. Allemaal te overziene kosten. Tot nu toe in oktober uitgegeven: 240 euro. Streven (dus geen budget...) is niet boven de 300 euro uit te komen. Dat moet lukken met nog zeven dagen tot november. Ik ga het gewoon redden tot begin december zonder mijn spaargeld aan te spreken!

De cv is hier nog steeds niet aangeweest, maar ik heb wel al aardig wat hout verstookt. Omdat mijn vriend over vier weken wellicht in een andere arbeidssituatie terechtkomt en dan misschien een tijd niet (of nooit meer) aan gratis hout kan komen, is hij nu letterlijk mijn leefruimte aan het volstapelen. Ik vind dat zo vreselijk lief van hem, want hoewel hij zegt dat hij er zelf ook profijt van heeft omdat hij vuurtje stoken ook gezellig vindt, spekt hij natuurlijk in feite alleen maar mijn portemonnee. Ik heb nu besloten om de helft van het bedrag dat ik aan gas bespaar, op onze gezamenlijke vakantierekening te storten. Dan houdt hij ook nog iets over aan al dat gesjouw en gezaag. En hoewel veel mensen er misschien niets van zullen snappen, krijg ik een behoorlijk gelukzalig gevoel van twee schuren vol hout, plus binnen nog twee volle kasten. Mijn gasverbruik over de afgelopen tien maanden is iets minder dan 600 m3 (adviesverbruik volgens het Nibud: 1450 m3 per jaar voor mijn type woning). Keurig, nietwaar? Vandaag is de kachel nog niet aangeweest, want dat is dan weer een bijkomend voordeel van zakken hout slepen en stapelen, je krijgt het er warm van!

Vandaag heb ik een dagje vrij genomen van mijn werk. Wat een luxe na wekenlang zeven dagen per week van 's morgens vroeg tot vaak 's avonds laat te hebben gebuffeld (op de broodnodige uitjes na). Maar de rek was er nu echt even uit, dus heb ik mezelf tot de orde geroepen en een vrije dag ingelast. Nou ja, vrije dag.... ik heb mijn BTW-aangifte eindelijk gedaan, verplichte statistieken ingevuld, twee opzeggingsbrieven geschreven en gepost, een schuur gedeeltelijk vrijgemaakt voor al dat hout, administratie gedaan, wat opgeruimd, was gedaan en opgehangen, kattenbak verschoond, wat mailtjes verstuurd, blogje geschreven. En dat alles voelt voor mij als vrije tijd, want ik hoef het niet 'tussendoor' te doen. Vanavond ga ik denk ik maar eens tv kijken. Ik neem van alles op, maar van kijken komt het vaak niet, dus heb ik nog een paar afleveringen Criminal Minds en House staan. Als je de reclames kunt doorspoelen, ben je aan die series misschien tweederde van de tijd kwijt dan wanneer je ze op het moment van uitzending kijkt. Ook een vorm van consuminderen, toch?

Houtkachel revisited

2010-10-19T15:53:00.005+02:00

Met het risico dat jullie mijn jubelzang op de houtkachel spuugzat worden, jubel ik toch nog even vrolijk verder. Want buiten dat ik door al het gratis hout dat ik opstook aardig bezuinig op gas, heeft mijn onvermoeibare stookmonster nog een aantal bijkomende voordelen.

Er staat altijd een ketel met water op de kachel, zodat ik wanneer ik maar wil een kop thee of cup-a-soup kan inschenken, terwijl tegelijkertijd de lucht in de kamer niet te droog wordt.

Gisteravond was de slaapkamer brrrr-fris, dus voor het naar bed gaan heb ik een kruik met heet water uit de ketel gevuld en die even door het bed gehaald.

Gisteren at ik shoarma (vlees in de aanbieding bij AH) en ik wilde net de oven aandoen, toen ik bedacht dat ik de broodjes net zo goed ook op de houtkachel kon afbakken. Alufolie eronder, ging perfect.

Ik kook er echt van alles op. Op het gas aan de kook brengen of aanbraden, en verder koken of sudderen op de kachel. Ook tomaatjes drogen gaat heel goed, maar dan wel op een verhoogd roostertje, zodat de tomaatjes niet rechtstreeks op de kachel liggen.

En dan natuurlijk niet te vergeten de voordelen van een vachtje voor een warme kachel, wijntje erbij, vriendje erbij....

Ik kan echt zo vreselijk blij zijn met dat ding! Het was het eerste wat in mijn nieuwe huis stond, en mijn beste koop ooit. De kachel zelf was niet goedkoop, 450 euro, maar vorig jaar kreeg ik al 330 euro terug aan gas, dus de aanschaf heb ik er als het goed is dit jaar al dik uit.

Deze week weer een aantal dingen gratis gehad. Bij i-drukker bestel ik iedere maand 20 gratis wenskaarten, dit keer hadden ze leuke kerstkaarten. En daar krijg je iedere maand ook nog eens een pen en een paar extra kaarten bij.

Bij mijn laatste Delicious zat een bon met geld-terug-actie voor een pot Kühne gourmet augurken. En via een actieverpakking kon ik ook mijn geld van een pak Vitlu crackers terugvragen (rechtstreeks via internet, wel zo makkelijk). Ook Paturain had een actieverpakking met een geld-terug-actie. Toch voor ruim 5,50 euro aan gratis lekkers in huis. Voor de gratis pizza van AH greep ik zaterdag helaas mis, maar ik zag dat de actie is verlengd tot 24 oktober, dus ik ga het deze week nog een keer proberen. Lekkah vrekkah!!

Impulsieve beslissing

2010-10-17T14:01:00.004+02:00

Dagen, weken, maanden kan ik ergens over twijfelen, om het dan vervolgens alsnog te doen, uit mijn hoofd te zetten of domweg te vergeten. Zo heb ik heel lang getwijfeld of ik moest overstappen naar een nieuwe energieleverancier. Mijn oude leverancier is heel traag met reageren en het opstellen van de jaarafrekeningen, waar ik me al een aantal keren aan ergerde. Op prijsvergelijkingssites zie ik dat ik met mijn geschatte energieverbruik ruim 200 euro per jaar kan besparen door over te stappen. En gisteren had ik weer zo'n impulsief momentje en ben ik zomaar opeens overgestapt. Volgens de consumentenbond kan jaarlijks overstappen vrij lucratief zijn, en na alle voorwaarden te hebben gelezen en naar addertjes te hebben gezocht, heb ik het zonder nog verder beren op de weg te zoeken (waar ik soms heel goed in ben) gewoon gedaan. Bij mijn eerste jaarafrekening krijg ik ook nog eens een welkomstpremie van ruim 200 euro. Gas en elektriciteit staan voor 1 jaar vast, dat vind ik te overzien. Ik hou niet van overeenkomsten waar je jaren aan vast zit. Bevalt het om wat voor reden ook toch niet, dan stap ik over een jaar gewoon weer over. Je moet toch eens een stap durven te nemen, nietwaar?

Het gaat tot nu toe trouwens heel goed met mijn energieverbruik. Verbruikte ik in de vorige periode, dus voordat het woord consuminderen in mijn woordenboek stond, nog 3500 KwH per jaar aan elektriciteit, nu sta ik na een zuinig half jaar op 1113 KwH. Wat mijn gasverbruik betreft, hoop ik dit jaar dankzij veelvuldig houtkachelgebruik rond de 1000 m3 uit te komen. Het overstappen naar een nieuwe energiemaatschappij heeft me weer helemaal op scherp gezet, en ik let weer meer dan ooit op ieder lampje en ieder schakelaartje. De cv is hier trouwens nog niet aangegaan, en dat gaat voorlopig ook niet gebeuren. De houtkachel heeft een paar keer gebrand, maar zelfs dat is nog niet echte noodzaak geweest. Eén keer heb ik hem speciaal aangedaan om vlees op te laten sudderen, dat scheelde toch weer een dik uurtje een gaspit aan.

De helft van de maand is alweer voorbij, en ik heb tot nu toe in totaal 196 euro uitgegeven. Uitgesplitst ging dat bedrag hieraan op:

Boodschappen (1 1/2 persoon en twee katten): 91 euro (aardig voorraadje opgebouwd)
Uitgaan: 25 euro
Schoorsteenveger: 32,50
Benzine: 25 euro
Postzegels: 4,40
Kattengrit voorraad: 14,00
Lenzenvloeistof: 3,95 euro

Ik heb vrij veel gehamsterd, dus ik denk de rest van de maand minder aan boodschappen te zullen uitgeven dan in deze afgelopen twee weken.

Fijne rest van de zondag allemaal!

Update-jes

2010-10-07T14:29:00.003+02:00

De strippenkaarten die ik een half uur geleden aanbood omdat ik daar in mijn deel van het land niets meer aan heb waren rap weg, daarom heb ik het bericht ook meteen maar verwijderd.

Ik heb maandag niet meteen een abonnement op de Vitatas genomen. Iets hield me tegen, en dat is op dit moment toch waarschijnlijk die 7,50 euro per week, en het feit dat ik op dit moment waarschijnlijk niet de tijd en rust heb om onbekende groenten te gaan uitproberen en uitgebreid te koken. Bovendien zag ik dat er deze week prei en venkel in zit, en daar ben ik niet zo dol op (venkel wel in de zomer in een salade, maar nu niet), en volgende week onder andere bleekselderij (blehselderij), ook geen favoriet, en pastinaak, wat nieuw voor mij is. Als ik meer tijd en geduld heb om te koken, maak ik daar heus wel wat lekkers van, maar ik weet nu gewoon dat ik dat niet ga doen. Het zit nog wel in de planning, hoor, alleen nog niet nu meteen.

In de rekening die ik kreeg voor de lampjes op de gezamenlijke galerij en het trappenhuis bleek ook een aansprakelijkheidsverzekering te zitten voor de galerij en dat trappenhuis, dus dat verklaart de kosten al iets meer. Ik ga dus wel betalen, er is namelijk een officieel document waarin staat dat alle bewoners hier gezamenlijk verantwoordelijk voor zijn, maar heb ook aangeboden om mee te denken over hoe dit goedkoper en zuiniger kan. Daar niets meer op gehoord, maar ik laat het er toch niet zomaar bij zitten en trek wel weer aan de bel als het me te lang duurt.

Het cadeaupakketjes maken gaat nog steeds gestaag door, we zijn nu onder andere veel doosjes aan het vouwen en op Marktplaats aan het struinen naar goedkope onderbakjes en partijtjes leuke spulletjes die we erin kunnen doen. Eind november willen we voor het eerst een kraam ergens huren, dus er moet voor die tijd nog wel het een en ander gebeuren.

Mijn "uitvinding" is even de koelkast ingegaan, die komt er wel weer uit als ik rustig kan nadenken over wat ik ermee wil en hoeveel geld ik eventeel over heb voor een patentaanvrag of voor een I-depot.

Na het niet zo denderende begin van deze maand heb ik vandaag nog 19 euro aan boodschappen uitgegeven, waarmee ik volgens mij tot en met het weekend mee moet kunnen doen. Dat zou inhouden dat ik deze week voor 40 euro boodschappen heb gedaan. Dat kan minder, maar ik heb wat voorraad aangevuld en een paar aanbiedingen gekocht. Dinsdag moest ik de schoorsteenveger 32,50 euro betalen en heb ik voor 25 euro getankt, waar ik het de rest van de maand mee moet kunnen doen. Ik verwacht deze maand gelukkig verder geen grote(re) uitgaven.

Verder ben ik weer iets aan het buzzen (=testen en mijn bevindingen met anderen delen), een sonische tandenborstel. Daar wijd ik binnenkort een apart blogje aan met de titel Buzzzzz, zodat niet-geïnteresseerden dat onderwerp makkelijker kunnen overslaan. Ik ben er in ieder geval heel enthousiast over, en mijn tanden voelen na drie dagen al gladder en schoner dan ooit.

Jubileum en slechte start

2010-10-03T16:02:00.002+02:00

Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik met dit weblog begon! In die tijd heb ik bijna 250 blogjes geschreven (dit is de 248ste) en 50 volgers verzameld. Het is een goed jaar geweest. Ik heb een schuld van 5000 euro afgelost en ben me steeds bewuster geworden van het feit dat minder niet altijd slechter is. Ik ben ook regelmatig nog licht de fout ingegaan, maar het consuminderen is er inmiddels wel zo ingesleten dat die fouten geen verstrekkende gevolgen meer hebben en dat ik daarna met goede moed terug naar de basis kan gaan. Ik zal nooit een die-hard consuminderaar worden zoals velen van jullie van wie ik met heel veel plezier en bewondering de blogs lees, maar wat heb ik veel van jullie geleerd!

Alle lezers, reageerders en blogschrijvers dus heel hartelijk bedankt voor het afgelopen jaar. Ik heb het gevoel dat ik er een echte online vriendenkring bij heb gekregen.

En dan moet ik meteen met de billen bloot, want meldde ik in mijn vorige blogje nog dat ik de broekriem in oktober flink ging aansnoeren en weer even super zuinig ging doen... nou, dat plan viel vrijdagavond al in duigen. Buuv en vriend vroegen of ik mee ging een biertje drinken in de kroeg om de hoek. Totaal niet aan mijn nieuwe voornemen denkend ja gezegd, want lang niet gedaan, en een paar uur later 20 euro armer... Ik baalde stevig van mezelf. Lekker daadkrachtig, op de eerste dag al twee tientjes uitgeven aan bier. Maar goed, het was wel erg gezellig, en een mens moet er tenslotte ook eens uit. Ik weet nu wel weer waarom ik nog maar zo zelden in de kroeg kom. Twee euro voor een kleintje bier, eigenlijk is het te gek voor woorden.

Zaterdag boodschappen gedaan, wat aanvulling voor de voorraad, groente en fruit en een paar aanbiedingen, waaronder kattenvoer. Ik heb besloten niet meer te proberen de oude mannen het goedkoopste voer op te dringen, want behalve dat ze dan echt met lange tanden zitten te eten, kotsen ze er ook veel meer van. En ik gun ze lekker eten, doe ik zelf tenslotte ook. Bovendien wil ik graag dat ze nog veel ouder worden, dus geen dubieus voer meer voor ze. Ik let dus goed op aanbiedingen om het wat duurdere voer toch wat betaalbaarder te maken. Bij de super was ik iets meer dan 21 euro kwijt.

Ook het kattengrit was in de aanbieding bij de dierenwinkel. Twee maal 20 kg voor 14 euro i.p.v. 20 euro. De moeite waard, maar een heel gesjouw natuurlijk. Gelukkig vond mijn lieve vriend die mee was het geen enkel bezwaar om de zakken voor me naar boven te sjouwen.

En zo had ik op de tweede dag van mijn goede voornemen dus al 56 euro uitgegeven. Nu dus maar proberen om daar zo lang mogelijk mee te doen en het boodschappen doen tot minimaal woensdag uit te stellen. Met een beetje creatief koken moet dat lukken.

Gisteren was mijn ex-schoonzus hier en zij vertelde over de Vitatas met biologische groenten en fruit. Ik had daar natuurlijk al eerder over gehoord, maar me er nooit in verdiept. Na haar enthousiaste betoog toch maar eens op de website gaan kijken wat dat kost en waar in mijn stadse dorp ik zo'n abonnement kan nemen. En ja, hoor, verkrijgbaar bij de natuurwinkel waar ik praktisch recht boven woon. Kosten 7,50 euro voor 1 persoon voor een week, daar zitten dan groenten en fruit in. Valt me reuze mee, dat ben ik nu ook wel aan groenten en fruit kwijt, maar het ligt er natuurlijk aan hoeveel er in zit. Zo'n zak voor 1 persoon is waarschijnlijk niet genoeg voor mijn anderhalf persoons huishouden. Maandag ga ik me in ieder geval aanmelden, bevalt het niet, dan zeg ik het abonnement net zo makkelijk weer op. Ik vind het in ieder geval weer een stapje in de goede richting en ben heel benieuwd hoe het bevalt.

En nu op naar het tweede jaar! Ik hoop jullie aan het eind daarvan te kunnen melden dat ik nog zuiniger ben gaan leven, nog energiebewuster ben geworden, bewuster ben gaan eten en meer heb kunnen sparen. Blijven jullie meelezen?

Nieuwe maand, nieuw voornemen

2010-09-30T13:30:00.004+02:00

Morgen is het alweer 1 oktober, wat is september omgevlogen. Vanaf morgen ga ik weer in de hoogste bespaarstand. Ik ga mezelf geen budget opleggen, omdat ik gemerkt heb dat op mij een negatief effect heeft. Het is iets dreigends wat ik niet mag overschrijden. Ik wil in oktober gewoon zo min mogelijk geld uitgeven. Dat voelt voor mij al veel positiever, meer als een sport. Eens kijken hoe veel ik op 31 oktober in een hele maand heb uitgegeven, zonder me druk te hoeven maken om een mezelf opgelegd maximumbedrag dat als een donkere wolk boven mijn hoofd hangt. Kortom: Gewoon weer even echt zuinig doen. Ik heb er eigenlijk wel zin in. Ik ga mijn uiterste best doen om ervoor te zorgen dat ik mijn spaargeld niet hoef aan te spreken voordat er weer geld binnenkomt, wat pas begin december is.

Van de week vond ik een envelop in de brievenbus met daarin het verzoek om 75 euro te storten op een mij onbekend rekeningnummer voor mij onbekende gemaakte kosten. Bij navraag bleek het te gaan om de lampen op de galerij (bij de poort, waardoor je op mijn terras komt), die 's avonds automatisch aangaan, en de lamp in het trappenhuis dat bij ons als tweede opgang dient. Die lampen zitten dus in een collectieve aansluiting die door iemand wordt beheerd. Op zich niets mis mee. De 75 euro is voor twee jaar, wat dus inhoudt dat ik 37,50 euro per jaar betaal voor een lamp boven mijn poortdeur (de lamp moet ik gewoon zelf betalen) en een lampje in het eerder genoemde trappenhuis. Ik vind dat nogal veel. Bovendien hou ik niet van verplichtingen waarvan ik het bestaan niet eens wist, en waarvoor ik na twee jaar opeens een rekening zonder enige uitleg krijg. Gisteravond keek ik de galerij eens langs, en zag dat mijn buitenlamp de enige is die brandt (die van mij deed het ook niet, maar daar heb ik vorig jaar uit goed fatsoen een nieuwe dure lamp ingezet omdat toen de lampen van de buren het wel nog deden). Met andere woorden: Iedere bewoner betaalt 37,50 euro per jaar voor galerijlampjes waarvan de meeste het niet eens doen. En voor mij hoeft die lamp helemaal niet, ik hang er veel liever voor een tientje een batterijlamp met bewegingsdetector op. Het licht in het trappenhuis vind ik trouwens ook overbodig, er is ook nog een buitentrap die je kunt nemen als je in het donker thuiskomt. Er komt trouwens genoeg licht van de straatlantaarns binnen.

Vannacht sliep ik bij mijn vriend en was vanochtend om half 11 pas thuis. En voor het eerst viel me op dat de lamp in het trappenhuis nog brandde. Belachelijk vind ik het, en ik ga er dan ook alles aan doen om onder deze verplichting (als het dat al is) uit te komen. Ik heb de officiële stukken opgevraagd waar die regeling in staat, en een overzicht van de kosten van het Nuon. Buiten dat ik niet van dit soort collectieve ondoorzichtigheden hou, vind ik het ook nog eens bijzonder energieonzuinig. Hoe ver ik mijn verzet doorvoer, hangt er helemaal vanaf hoe sterk ik op dat moment in mijn schoenen sta, en van de reactie van de beheerder van dit collectief. Ik vind dit soort dingen namelijk best moeilijk en eng. Voordat ik ging consuminderen en steeds energiebewuster werd, had ik die 75 euro waarschijnlijk klakkeloos betaald. Nu gooi ik eerst mijn kont tegen de krib!

Drukdrukdruk

2010-09-27T11:18:00.003+02:00

Ik ben weer even wat minder aanwezig op mijn blog. First things first, nietwaar? Ten eerste is er (as always) mijn werk, waar ik weer even flink aan moet gaan trekken om mijn deadline in november te gaan halen. En dan natuurlijk de plannen voor de in-plaats-van-bloemen-cadeautjes, waar ook flink aan gewerkt zal moeten worden, willen we eind november een kraam kunnen huren om te kijken of we met dit concept in de roos hebben geschoten. Dan zijn er nogal wat sociale verplichtingen, die leuk, maar ook tijdrovend zijn. En dan wil het schrijven van een blogje er wel eens bij inschieten.

Vorige week maandag was de eerste les Afrikaanse dans. Ik had al eens eerder zo'n cursus gedaan en vond het erg leuk. Nu dus op herhaling met drie vriendinnen. Het was weer enorm leuk, sport en ontspanning tegelijk. Wat is het heerlijk om te dansen op opzwepende Afrikaanse muziek en live djembés. Na zo'n les barst ik van de energie, en die kan ik op dit moment goed gebruiken.

Zaterdag werd de nieuwe knop voor mijn bubbelbad bezorgd. Hij zat er binnen twee minuten in, en gisteravond heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer heerlijk uitgebreid gebadderd mét bubbels. Zeker nu het weer wat kouder wordt, is dat af en toe heerlijk.

Op het knutselfront zijn Ka en ik nu vooral bezig met het vouwen van cadeaudoosjes. We hebben drie modellen, een vierkant doosje met dekseltje, een erg leuk halfrond doosje waarvan je de zijkanten dichtvouwt, en een envelop-achtig, wat groter doosje. Erg leuk om te doen, vooral tussen het werken door een leuke afleiding die niet veel tijd kost. En in de tussentijd breken we ons het hoofd over een leuke naam voor onze toko. Het is moeilijk om een naam te vinden die niet al bestaat en die de lading dekt zonder ons te veel op één gebied vast te pinnen, want we verzinnen nog wekelijks nieuwe aanvullingen.

De afgelopen week ben ik ook erg bezig geweest met een idee dat ik in mijn hoofd heb en waarvan ik ook al een prototype heb gemaakt. Omdat ik me niet kon voorstellen dat het niet allang eens door iemand was verzonnen, heb ik heel internet afgestruind, maar mijn 'uitvinding' niet kunnen vinden. Wel vond ik in Amerika een patentaanvraag voor een product dat vergelijkbaar is, maar iets omslachtiger dan mijn idee. Nu ben ik me aan het verdiepen in een patentaanvraag, maar wat is dat ondoorzichtig en ingewikkeld. Het enige wat ik zeker weet, is dat het geld kost, variërend van 100 tot dik boven de 1000 euro. Als ik zeker zou weten dat dit idee nieuw en vernieuwend is, zou ik het er denk ik wel voor overhebben (als ik dat geld ergens op een verantwoorde manier vandaan kan halen). Het blijft in ieder geval door mijn hoofd spoken. Is het inderdaad een gat in de markt, dan zou ik er leuk (niet gigantisch) mee kunnen verdienen en dan heb ik de patentkosten er zo weer uit. Maar het blijft natuurlijk een gok, en om voor een gok zoveel geld uit te geven, zit eigenlijk niet in mijn aard. Ik vind het wel heel jammer dat ik jullie niet meer kan vertellen over mijn ideetje, feedback zou op dit moment erg fijn zijn. Ik hou jullie natuurlijk wel op de hoogte van eventuele ontwikkelingen.

Ik vind het op dit moment weer kil in huis. Maar voordat ik de houtkachel ga aandoen, ga ik eerst even op de crosstrainer en de buikspiertrainer, daar krijg je het ook lekker warm van.

Verhuisd

2010-09-20T10:14:00.002+02:00

Gisteren heb ik de hele computerheisa naar beneden verhuisd en aangesloten. Toch altijd even een gedoe, maar alles doet het weer. En toen heb ik meteen het houtkacheltje maar even opgestookt, want ik vond het kil in huis. Vanochtend was ik om 7 uur alweer aan het werk, en ik heb net alweer wat blokken hout in de kachel gegooid om de ergste ochtendkilheid te verdrijven. De rest van de dag is het dan wel weer warm genoeg in huis. Wat zal mijn gasrekening laag worden! Wel moet ik van de week de schoorsteen laten vegen, dat kost 32,50 euro, maar dat haal ik er makkelijk uit wanneer ik de c.v. uit kan laten.

Gisteren heb ik van een pond gehakt een indisch gehaktbrood gemaakt. Daarbij japanse wokgroente, gewokte spruitjes en een beetje rijst. Daar hebben we met zijn tweeën van gegeten en er is voor vanavond nog genoeg gehaktbrood over voor mij alleen. Ik haal er alleen nog wat broccoli bij.

Gisteren een kleine luxe-uitgave gedaan. Trouwe lezertjes herinneren zich misschien dat het pneumatische systeem van mijn bubbelbad het een tijd geleden heeft begeven. Al die tijd maalde ik er niet om dat er niet gebubbeld kon worden, maar gisteren kreeg ik daar opeens weer zo vreselijk veel zin in dat ik op internet ben gaan zoeken naar onderdelen voor dat systeem. In feite had alleen de drukknop het begeven, en die vond ik na lang zoeken uiteindelijk bij een gespecialiseerd bedrijf in Nijmegen voor 28 euro incl. verzendkosten. En omdat er in mijn marktplaats-potje inmiddels alweer 45 euro zat, vond ik dat een mooie besteding. Je moet jezelf toch af en toen een beetje verwennen, nietwaar?

Het gaat niet hard met de tweedehands verkoop. Er wordt wel regelmatig geboden, maar vervolgens krijg ik geen reactie meer op mijn mails of haakt iemand op het laatste moment af. Zo kost het best veel tijd en moeite om een paar centen binnen te krijgen. Gelukkig van de week toch weer iets verkocht voor 17,50 euro.

Hamstergedrag

2010-09-17T17:14:00.003+02:00

Het zal wel komen omdat het zo kil is buiten, maar ik krijg de neiging tot hamsteren, alsof ik ieder moment ingesneeuwd en van de buitenwereld afgesloten kan raken.

Bij het Kruidvat kocht ik vier verschillende Nivea douchegels/crèmes voor de prijs van twee en drie flessen Kneipp amandelbadolie (voor mij de enige echte lekkere badolie, maar normaal vrij prijzig) voor de prijs van twee. Bij de supermarkt haalde ik vier blikjes groente voor 2 euro, altijd handig om in de kast te hebben.

Bij de pas heropende supermarkt om de hoek waren ook wat leuke aanbiedingen, dus net toch nog maar een keer de deur uitgeweest. Daar kocht ik onder andere vier zakken Unox soep voor de prijs van twee en een kilo rundergehakt voor 2,39 euro. Daarnaast heb ik me bezondigd aan een zak van 350 gram voorgesneden japanse wokgroente voor 1,29 (daar ga ik het zelf niet voor snijden) en een zak spruiten voor 69 cent. Nu even verder snuffelen wat er in de buurt verder nog in de aanbieding is, en dan morgen nog maar wat verder hamsteren. En daar komt geen AH aan te pas.

Ik eet vanavond dus lekker soep en de wokgroente met wat gehakt erdoor met sojasaus, gember en knoflook. De rest van de gehakt gaat in porties in de vriezer.

Winterstand

2010-09-15T23:28:00.002+02:00

Volgende week ga ik in de winterstand. Dat houdt in dat ik mijn computer en randapparatuur naar de woonkamer beneden verhuis. Ik vind het zo zonde om niet optimaal gebruik te maken van mijn houtkachel en de cv aan te moeten zetten omdat het boven anders te koud is. Van de week dus voor tien euro een mooi bureautje gekocht op marktplaats, dat nu klaarstaat om te worden ingericht. Dan kan ik lekker werken bij de brandende houtkachel en kan de cv vaker uit blijven. Vorige winter kocht ik voor boven een elektrisch kacheltje, maar die verbruikt best wat stroom, al weegt dat nog niet op tegen de hoeveelheid gas die mijn cv verbruikt om de hele bovenverdieping warm te stoken. Steeds radiatoren aan- en uitdraaien en deuren potdicht houden (die maakt rooie Sam toch weer open) is niet mijn ding, dus leek dit me een perfecte oplossing. Natuurlijk zal de cv nog wel eens aan gaan, ik leef tenslotte niet alleen in de woonkamer, maar ik denk dat het toch aardig in mijn energiekosten zal schelen. Nu is het nog niet nodig, want het is nog redelijk warm in huis. Maar het zit er natuurlijk wel aan te komen.

Morgen moet ik naar hartje Amsterdam voor een feestje van een van mijn opdrachtgevers. Eigenlijk helemaal geen zin in, maar ik moet daar toch echt mijn neus weer even laten zien, ze moeten natuurlijk niet helemaal vergeten hoe ik eruitzie. Om toch een wijntje te kunnen drinken, ga ik met trein en tram, en heb ik dus een ov chipkaart nodig. Net gezien dat ik die hier om de hoek bij AH kan kopen en opladen. Wat een gedoe!

Morgenochtend toch nog maar even naar de kapper om een beetje representatief voor de dag te komen op het feestje, dan ben ik daar zeker tot januari ook weer vanaf.

Bedankt

2010-09-13T18:44:00.002+02:00

Wat een leuke reacties op mijn vorige blogje over de geschenksetjes. Ik moest wel grinniken bij het besef dat jullie inderdaad niet echt mijn doelgroep zijn. Jullie zijn natuurlijk creatief en prijsbewust genoeg om zoiets zelf te maken. Daar heb ik dan nog wel een kleine kanttekening bij: Wij stellen de setjes samen uit grotere verpakkingen, wat de pakketjes goedkoper maakt. Als je maar één pakketje voor iemand moet maken, koop je geen heel pakje van negen zeeproosjes, geen drie kilo scrubzout of een kilo badzout. En ik denk ook niet dat jullie zelf één zeepje gaan maken voor een enkel pakketje. Doordat wij groter inkopen, zijn we flexibeler en goedkoper uit.

Het ging me vooral om hoe aantrekkelijk setjes op jullie overkwamen, en dat vond ik erg positief. Uit reacties werd ook duidelijk dat tien euro het maximum zou zijn wat deze pakketjes zouden mogen kosten. Nou, dan zitten we goed, want het paarse pakketje gaat 6,50 euro kosten, het roze pakketje rond de 4,50 euro (maar daar wil ik nog iets bijdoen, ik vind het net wat kaal zo).

We maken naast pakketjes ook een voorraad losse kleine hebbedingetjes, zoals zeepsponsjes, kaartjes met zeepsterretjes, kleine zelfgemaakte zeepjes, zakjes met scrubzout of badzout, en meer van dat soort dingen, voor maximaal 1 euro per stuk. Klanten kunnen dan kiezen wat ze in een pakketje willen hebben en zelf een verpakking kiezen, in de vorm van (zelfgemaakte) cadeaudoosjes, vrolijk gekleurde cadeauzakjes of cellofaan met lint. Zo kan ook een kind of iemand met een krappe beurs bijvoorbeeld voor één of twee euro een feestelijk uitziend cadeautje kopen naar eigen keus.

Vanmiddag kwam mijn vriend alvast twee op maat gemaakte planken voor in mijn grote kast brengen. Straks nog even plankdragertjes ophalen die iemand over heeft en ik kan de eerste planken gaan inrichten. Winkeltje spelen, yeah!!

Op een eerder blogje reageerde Eurootje met de vraag of ik geen petroleumstelletje gebruikte voor het maken van bijvoorbeeld stoofvlees. Ik heb al vaak bij de kringloop met zo'n ding in mijn handen gestaan, maar er zat nooit een lont in. Nu dan eindelijk eens op internet gezocht naar lonten, en die kan ik kopen per 4 voor 8,25 euro inclusief verzendkosten. Dat lijkt me redelijk. En aangezien ik van de week toch naar de kringloop wil voor een tafelblad of een goedkoop tafeltje, gaat dat petroleumstel er ook eindelijk komen. Bedankt voor de aansporing, Eurootje. Izerina vroeg of ik ook gerechten op mijn houtkacheltje laat sudderen. Ja, daar is hij juist heel geschikt voor, en ook om gerechten op te warmen en water te koken voor thee. Als iets lang moet sudderen of koken, doe ik er vaak wel een sudderplaatje tussen, want zo'n houtkachel wordt loeiheet.

Gisteren heb ik ook weer tien dingen op marktplaats gezet. Het valt me op dat mensen steeds lager beginnen met bieden en ook minder voor dingen overhebben. Hebben jullie die ervaring ook?

Primeur

2010-09-12T13:35:00.005+02:00

Ik ben benieuwd wat jullie van onderstaande pakketjes vinden. Ik verander er waarschijnlijk nog tien keer iets aan, maar dit is globaal het basisidee. "Leuk, stom, kan ik zelf ook wel, grappig, mooi, zou ik wel/niet kopen..."? En als je het wel leuk vindt, hoeveel zou je dan voor zo'n pakketje overhebben. Je moet het zien als iets wat je als cadeautje voor een ander koopt (voor jezelf mag natuurlijk ook) in plaats van zeg maar een bosje bloemen of een flesje wijn. We willen ook nog mannenpakketjes (moeilijk!) en themapakketjes maken.

Dit pakketje bestaat uit: Een metalen bakje met daarin een gastendoekje, een borsteltje met puimsteen en vijl, een potje met scrubzout, een potje badkaviaar (grof badzout) en twee zeeproosjes.

Dit pakketje bestaat uit: een houten bakje met daarin een washandje, een potje scrubzout, een waxinelichthoudertje met roze geurkaarsje, een bakje met gastenzeepjes in de vorm van sterretjes en een borsteltje met puimsteen en vijl.

We pakken de pakketjes ter plekke in in mooi cellofaan met cadeaulint en een cadeaukaartje naar keuze.

Hoofdstukje afgesloten

2010-09-11T16:52:00.003+02:00

Vanochtend zijn alle petticoats, rokken en jurken opgehaald door de mensen die ons petticoatwinkeltje hebben overgenomen. Toch wel even raar om de hele handel na zeven jaar uit handen te geven. Weer een hoofdstuk afgesloten. Maar, o, wat een ruimte. Ik heb meteen de schuur opgeruimd en de grote schuifkast staart mij geheel leeg aan. Ik heb net de maat opgenomen en maandag zaagt mijn vriend op zijn werk een aantal planken voor me van afvalhout. En ik heb zowaar bijna een vuilniszak vol spullen weggegooid, waaronder zelfs een paar boeken, wat voor mij bijna gelijk staat aan heiligschennis. Maar goed, als ik ze zelf niet meer wil en ze zelfs niet interessant of netjes genoeg vind om op marktplaats of ergens anders te koop aan te bieden, dan is de vuilnisbak toch echt de enige optie. Er zijn ook wat spullen tevoorschijn gekomen die wel op marktplaats gaan, maar daar moet ik een keer rustig voor gaan zitten.

Er ging deze week opeens meer geld uit dan gepland. Mijn auto maakte wel erg veel lawaai. Leuk hoor, net alsof ik opeens een zware sportwagen had. Toch maar even naar de garage, waar uiteraard bleek dat de uitlaat het na twaalf jaar een keer had begeven. Schade bijna 200 euro. Maar ja, wil ik voorlopig in deze auto blijven rijden, dan zal er toch af en toe wat aan moeten gebeuren.

Ka en ik knutselen onderhand onverdroten voort en de eerste eenvoudige pakketjes zijn bijna klaar. Ik zal eens een paar foto's maken en jullie een en ander laten zien. Misschien kunnen jullie dan eens laten horen wat jullie ervan vinden, of jullie het zouden kopen en wat jullie er dan voor over zouden hebben. Er zitten in ieder geval onder andere zelfgemaakte zeepjes in. Maar geduld, het kan nog even duren.

Deze week waren de magere runderlappen in de aanbieding, dus heb ik net een kilo gesneden en met uien, knoflook, gember en 5-spice-poeder op het vuur gezet. Nog niet op het houtkacheltje, aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant: Wat heerlijk dat de zon weer eens schijnt!

Toeval

2010-09-08T12:57:00.004+02:00

Mijn leven is een aaneenschakeling van schijnbaar toevallige gebeurtenissen, dat kan geen toeval meer zijn.

Had ik genoeg van mijn werk, dan diende zich vanzelf een nieuwe kans aan, en dat tot drie keer aan toe. Toen ik naar nieuwe woonruimte zocht, wist iemand toevallig wel wat, en was ik binnen twee maanden verhuisd naar een dorp dat ik nauwelijks kende, maar waar ik mijn hart aan verloren heb. Die woning kreeg ik alleen omdat ik dat jaar en het jaar ervoor toevallig een goede omzet had gemaakt, anders was ik niet in aanmerking gekomen, want er gold een minimuminkomen vanwege de hoge huur. Toen ik op die woning uitgekeken raakte, stuitte ik toevallïg op mijn huidige huis op een woonsite waar ik alleen maar op keek om naar het nieuwe huis van een vriendin te kijken. En toen was het die zaterdag ook nog eens heel toevallig open huis, zodat ik zonder enige verplichting even kon binnenwandelen, en meteen verkocht was. Toen ik dus een hypotheek nodig had, had ik toevallig net de overwaarde van mijn vorige huis in Amsterdam uitgekeerd gekregen, waardoor ik toevallig precies het bedrag kon lenen waar ik het huis uiteindelijk voor kon kopen. En toen ik toevallig in een cafeetje terechtkwam in mijn huidige woonplaats, waar ik tot op die dag nog nooit eerder was geweest en die dag ook helemaal niet had moeten zijn, liep ik mijn huidige vriend tegen het lijf, die toevallig ook net een jaar single was. Toen ik aan nieuwe contacten toe was, kwam ik die toevallig tegen op de schildercursus waar ik me in een opwelling voor had ingeschreven en waar ik vier geweldige vriendinnen vond. Toen ik het tijd vond om mijn leven en mijn financiën weer goed op de rails te krijgen, vond ik de mogelijkheid tot bloggen, en deze geweldige consumindergemeenschap waar ik veel waarde aan ben gaan hechten. Toen ik me zorgen maakte over wat ik in mijn vakantie met de katten aanmoest, kwam K toevallig naast me wonen, die ik alleen uit het café kende, maar met wie ik al leuk contact had. En nu blijken K en ik toevallig ook nog eens dezelfde ideeën over van alles te hebben en uren over van alles en nog wat te kunnen kletsen. K is in veel opzichten net als ik. Snel overenthousiast, maar daar dan ook naar handelen. Geen woorden, maar daden, we zien wel waar het schip strandt. En toevallig was ik al bezig om de petticoathandel aan de wilgen te hangen, zodat er ruimte was voor nieuwe ideeën, zoals ons nieuw op te zetten handeltje.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Toeval... no way... Maar wat dan wel?

Moeilijk

2010-09-07T21:09:00.003+02:00

Soms vind ik het zo moeilijk om een beginnetje voor mijn blog te vinden, alsof ik een kluwen wol met allemaal losse eindjes heb en niet weet met welk draadje ik moet beginnen. En naarmate de blogloze dagen zich aaneenrijgen en er alleen maar dingetjes bijkomen om te vertellen, wordt het alleen maar lastiger.

Eerst maar iets consuminderigs. Bij Blokker was een paar weken geleden de stickeractie. Van alles met een gele sticker ging bij de kassa nog 50% af. Ik heb er eindelijk een paar diepe borden gescoord met een leuk rood randje voor een euro per stuk, en vier hemdjes, ook voor een euro per stuk. Hartstikke blij mee, want hemmetjes draag ik heel veel. Wat een koopje, en ze zitten lekker en staan nog mooi ook.

Deze week neem ik na zeven jaar afscheid van mijn webwinkel. En hoewel ik er echt wel klaar mee ben, voelt het toch raar. En nu kan ik jullie wel verklappen wat die webwinkel inhield. Met een vriendin samen verkocht ik online petticoats en jaren-50-kleding. Toen ik ermee begon, zat ik zelf nog volop in de rock'n'roll-wereld, zelfs nog in een heus dans-showteam, en kwam ik met zoveel mensen in aanraking die dezelfde passie hadden dat we aardig verkochten en leuke contacten opdeden. Ook stonden we wel eens op een braderie of fifties-evenement. De laatste jaren was het echter bijna alleen nog maar een bestelling binnenkrijgen, pakje klaarmaken, versturen, klaar. Heel af en toe kwam er nog eens iemand persoonlijk passen, wat ik altijd erg leuk vond, maar de jeu raakte eraf. Bovendien is het niet niets om voortdurend een voorraad van zo'n 50-60 petticoats in huis te hebben, plus de nodige jurken, rokken, T-shirts en accessoires. En opeens was ik het zat. Tijd voor iets anders. Gelukkig was mijn vriendin het met me eens. Ruim drie jaar geleden kreeg ik een mailtje van iemand die interesse in onze domeinnaam en bedrijfsnaam had, maar destijds dachten we nog niet aan stoppen. Toch had ik het mailtje bewaard voor je weet maar nooit, en ik stuurde de meneer een mail of hij nog interesse had. Dat had hij, en binnen een week was alles, inclusief het overnemen van de voorraad, voor beide partijen in alle tevredenheid afgehandeld. Zaterdag wordt de hele voorraad opgehaald en heb ik weer ruimte! Er komt een grote schuifkast in mijn schuur en een groot deel van een kast in mijn slaapkamer vrij, ik kijk er ontzettend naar uit. En... er komt wat geld bij op mijn spaarrekening, wat natuurlijk ook zeer welkom is.

Het nieuwe handeltje met een andere vriendin is in volle gang. We hersenwaaien wat af, en vanmiddag zijn we nog even naar een grote Action en een kringloopwinkel geweest, omdat de plannen steeds concreter worden en we nu aardig weten wat we willen en nodig hebben. We bruisen allebei van het enthousiasme. Leuk trouwens dat jullie zo positief op het idee van de geschenksetjes reageerden. Ik vertel er een andere keer wel eens wat meer over, er moet tenslotte wat te bloggen overblijven. En al die spulletjes, die kan ik mooi in die grote schuifkast kwijt die leeg komt. Ik moet er nog wel planken in maken, maar dan ligt alles in ieder geval niet meer door het hele huis verspreid. De vriendin met wie ik dit doe is gelukkig ook mijn buurvrouw, dus als zij iets nodig heeft, pakt ze dat makkelijk even uit mijn schuur.

Brrrr, ik vond het koud vandaag. Gelukkig is de temperatuur binnen nog aangenaam. Van de week maar even flink hout zagen, want ik denk dat het niet lang meer zal duren voordat de houtkachel weer aan gaat. Het mag van mij nog wel een paar weken lekker weer worden, hoor, maar ik kijk toch ook wel weer uit naar een gezellig houtkacheltje, stamppotten en stoofschotels, en 's avonds lekker veel kaarsjes aan.

Vanaf deze week ga ik ook weer wat prijsbewuster boodschappen doen en de aanbiedingen beter in de gaten houden. Ik merk wel dat ik inmiddels automatisch niet meer uitgeef dan nodig is, maar het animo om alle aanbiedingen af te lopen was even niet zo groot. En afgelopen weekend heb ik me voorgenomen weer gezonder te gaan eten, want dat schoot er de laatste tijd nog wel eens bij in. Zaterdag dus een grote pan groentensoep gemaakt, daar zondag ook nog van gegeten, plus een smoothie van vers fruit en worteltjes, en gisteren en vandaag een grote maaltijdsalade met veel verse groenten. Ik probeer vooral heel gevarieerd te eten en zoveel mogelijk soorten groenten binnen te krijgen, dat is volgens mij toch het gezondst. Als het morgen nog zulk guur weer is, maak ik lekker andijviestamppot met heel veel andijvie.

Pieken, dalen en plannen

2010-08-30T10:30:00.006+02:00

Helaas zitten er op dit moment flinke pieken in mijn uitgaven en dalen in mijn consuminderstandvastigheid. En ik kan me die pieken en dalen eigenlijk helemaal niet veroorloven, want mijn laatste inkomsten waren begin juli en pas half december kan ik weer een scheepje met geld verwachten. Reken maar uit. Ik verdien niet slecht, maar die twee maanden nietsdoen vanaf half juni hebben er aardig ingehakt. Geen spijt van, hoor, ik was er ernstig aan toe en de vrije tijd en de vakantie hebben me goedgedaan.

Mijn hoofd loopt op dit moment over van de nieuwe ideeën en plannen, en dat leidt erg af van mijn werk. Met een vriendin samen ga ik een idee uitvoeren waar we allebei overenthousiast over zijn. Vriendin heeft het zelfs al over een echte winkel beginnen! Inderdaad, zij is nog erger dan ik. Even in het kort, want de plannen zijn nog niet heel concreet: Wat we globaal van plan zijn (maar de ideeën worden nog dagelijks aangepast en uitgebreid), is onder andere cadeaupakketjes maken en verkopen, bijvoorbeeld op de Zwarte Markt of op braderieën. Daarbij denken we aan zeepjes, badzout, scrubzout, kaarsjes en meer van dat soort dingen op mooie onderborden of in leuke kistjes. Ik maak die pakketjes zelf al jaren voor verjaardagen en andere gelegenheden en krijg altijd enthousiaste reacties. De opzet is dat onze basis gepimpt tweedehands of zelfgemaakt is, dus goedkoop. We gaan ons concentreren op kleur, veel kleur, en betaalbaarheid. Presentatie moet onze sterke kant worden. Maar wat we het belangrijkst vinden, is dat we betaalbare cadeaupakketjes samenstellen die een feest zijn om te geven en te krijgen. We denken aan thema's, zoals verjaardag, geboorte, koken, sfeer, bad. We hebben al een paar kringloopwinkels onveilig gemaakt en erg leuke spulletjes gevonden die als basis kunnen dienen. Dit is wel heel summier uitgelegd, want de ideeën zijn legio, maar ik vertel er wel eens wat meer over als het allemaal echt gestalte gaat krijgen.

Dat enthousiasme kost natuurlijk wel geld. Niet veel, maar toch. Kringloopje hier, tweedehandswinkeltje daar, pimpmateriaal (glasverf, sjablonen, whitewashverf, schuurpapier, kwasten, om maar wat te noemen), het loopt toch op. Toch voel ik me daar niet schuldig over. Jarenlang ben ik niet echt aan mijn hobby's toegekomen of gunde ik mezelf er de tijd niet voor. maar nu mag het opeens. En dat is zo leuk! Ik kom er nu ook achter hoe idioot veel hobbymateriaal ik in huis heb, je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het. En wat ben ik nu blij dat ik me niet heb laten verleiden tot het minimalisme. Het komt nu allemaal van pas en het inspireert enorm.

Wel heb ik nog een grotere uitgave gedaan. Na lang wikken en wegen (ik schreef er al eens eerder over) heb ik een buikspierapparaat gekocht, de Ab Circle Pro. Aanleiding was de crosstrainer die ik gisteren heb opgehaald bij een lezeres van mijn blog (die ook al een keer gezellig hier langs was geweest). Ik mocht hem gratis meenemen (nogmaals heel erg bedankt, Petra, hij is vanochtend in gebruik genomen!), hij stond haar al heel lang in de weg, wat ik me kan voorstellen, want het is een loei van een ding. We hebben nu afgesproken dat ik het apparaat gebruik zolang ik het leuk vind, en dat ik het als ik het zat ben voor haar op Marktplaats zet (opbrengst dus uiteraard voor haar). En toen vond ik opeens dat ik dat buikspierapparaat er ook bij nodig had. Ja, als ik dan toch wat ga doen, dan maar meteen goed. Dus heb ik mijn envelopje met verjaardagsgeld aangesproken, aangezien ik dat niet in de huishoudpot wil laten verdwijnen, en het ding via Marktplaats gekocht. Kan niet wachten tot hij er is, want ik wil hem al heel lang hebben. Ja, je moet wat als je in je maat 29 spijkerbroek wilt blijven passen en zittend werk hebt.

En van die maat 29 spijkerbroeken heb ik opeens vier nieuwe! Nou ja, opeens... Ik had echt geen fatsoenlijke spijkerbroek meer, maar kon geen lekkere vinden. Te laag, te smal, te wijd, te kort, een spijkerbroek moet nu eenmaal helemaal goed zitten en aanvoelen. Noodgedwongen dus weer een paar winkels af, maar weer niets. Ik thuis balend achter de computer en naar een bekend postorderbedrijf gesurft. Daar zonder er veel van te verwachten een aantal broeken besteld die er wel uitzagen alsof het wat zou kunnen zijn. En tot mijn stomme verbazing zaten er twee als gegoten! Echt helemaal geweldig. Eentje voor 20 euro en eentje voor 45 euro. Zo, weer voor een paar jaar klaar met spijkerbroeken. Oplettende lezertjes zal het echter zijn opgevallen dat ik meldde víér nieuwe broeken te hebben. Ja, want toen kwam nieuwe buuv opeens met vier spijkerbroeken die ze nog nieuw had liggen, maar die haar toch niet lekker zaten. En twee daarvan zaten perfect! Van betalen wilde ze niets horen, dus zo komt het dat ik nu vier heerlijke nieuwe broeken heb voor 65 euro in totaal plus een aardigheidje als bedankje voor buuv. Helemaal happy mee.

Van de week was het nog wel even schrikken. Geen warm water, ketel gaf totaal geen sjoege meer en sloeg ook niet aan toen ik de thermostaat hoger zette. Resetten hielp ook niets. Het is een oude ketel, dus ik weet dat er een keer iets aan kan gaan mankeren, maar wat dat betreft ben ik helaas nogal van de kop in het zand. Een vriend gemaild die loodgieter is, of ik zelf nog iets kon proberen met de foutcode die het ding gaf. Geen antwoord, maar wel een uurtje later de deurbel. Hij was meteen maar even gekomen. Na met een bedenkelijk gezicht in de ketel te hebben gerommeld, hoorde ik de verlossende woorden: "Ik zie het al". Er bleek water in een luchtslangetje te zitten, condens waarschijnlijk, waardoor een veiligheidsschakelaar was uitgegaan en alles blokkeerde. Hij haalde het slangetje los, schudde het water eruit en alles deed het weer! Wat een opluchting. Toch maar een extra spaarpotje gaan aanmaken, want er komt een tijd dat ie het echt begeeft en dan wil ik graag voorbereid zijn.

Gelukkig, het is gestopt met regenen en ik zie zowaar een zonnetje. Snel boodschappen doen!

Jong/oud, doorhalen wat niet van toepassing is

2010-08-27T21:18:00.003+02:00

Om te voorkomen dat iedereen nu toch echt afhaakt met lezen, hier even een tussendoorblogje.

Wat grappig dat een aantal van jullie dacht dat ik een stuk jonger zou zijn dan ik in werkelijkheid ben. Ik vraag me natuurlijk af hoe dat komt. Zoals zovelen voel ik me jonger dan ik ben, ik vermoed dat iedereen van mijn leeftijd wel eens in de spiegel kijkt en zich vol verbijstering afvraagt waarom dat getal dat je leeftijd weergeeft opeens zo niet meer past bij hoe je in het leven staat. Als ik foto's van mijn moeder zie toen ze mijn leeftijd had, zie ik een middelbare vrouw. Kijk ik naar mezelf, dan zie ik een slanke tante met lang blond haar, een strakke spijkerbroek en hakken, en dan voel ik me gewoon hartstikke jong. Mét de nodige rimpeltjes uiteraard, maar die deren me niet. Mijn vriendinnen, die bijna allemaal ongeveer van mijn leeftijd zijn, zijn jonge, sprankelende, volop in het leven staande, mooie vrouwen. Is er in die generatie tussen mij en mijn moeder dan zoveel veranderd? Ervaren jullie ook zo'n onbalans tussen werkelijke leeftijd en gevoel?

Op stoom komen

2010-08-23T09:22:00.006+02:00

Ik moet nu toch echt, écht aan de slag. De dagen vliegen voorbij en ik heb nog maar mondjesmaat aan mijn nieuwe opdracht gewerkt. Ik ben echt van plan om weer regelmatig te bloggen, maar de woorden sijpelen in moeizame druppeltjes uit mijn toetsenbord. Mijn hoofd loopt over van nieuwe ideetjes en leuke plannetjes, ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen. Nou, hier dan maar, ik merk wel of er iets zinnigs uitkomt.

Eerst de antwoorden op de vragen naar aanleiding van mijn vorige blog. Ik had me al schrap gezet voor veel en moeilijke vragen, maar er waren maar vier reacties. Dat kan een paar dingen betekenen: Ik ben een open boek; ik ben bar weinig interessant; ik heb dit blog zo laten versloffen dat er niemand meer meeleest.

Hier volgen dan mijn vijf antwoorden, waarmee ik toch nog aan mijn award-verplichting heb voldaan:

Hoe oud ben je? Izerina, ik ben vorige week maandag 51 jaar geworden. Vorig jaar heb ik mijn verjaardag natuurlijk uitgebreid gevierd, maar 51 is zo net niets, dus dit jaar geen feestje. Gevolg daarvan is wel dat je een week lang jarig bent, omdat iedereen op of rond de heuglijke datum even komt aanwippen. Gisteren het laatste plukje verjaarsvisite ontvangen, nu verklaar ik mijn verjaardag dan toch echt officieel voor voorbij! Volgend jaar toch maar weer een feestje, dat is een stuk minder rommelig.

Kun je goed koken? Pien, dat vind ik best een lastige vraag. Mijn vriend geeft hoog op over mijn culinaire kwaliteiten, mijn ex-man zei altijd dat hij thuis lekkerder at dan in een restaurant. Kan ik dan goed koken of ben ik gewoon handig in doen alsof? Ik vind het wel heel erg leuk om te doen en ben ook niet vies van een beetje experimenteren. Er mislukt in ieder geval zelden iets, dus enig gevoel heb ik er blijkbaar wel voor.

Wat zou je ten minste 1 keer in je leven gedaan willen hebben? Natasja, ik heb al heel veel van mijn wensen vervuld, maar er is gelukkig altijd wel iets te wensen over. Een haalbare wens: Het noorderlicht zien. Waarschijnlijk onhaalbare wensen: Een klein tijgertje knuffelen (een wens die ik al heb sinds ik heel klein was) en iets uitvinden met de eenvoud van de paperclip.

Wat is je lievelingsnummer? Barbara had wel vier vragen, waarvan ik er twee ga beantwoorden. Vroeger was mijn lievelingsnummer Time in a Bottle van Jim Croce, om de prachtige tekst en de melancholische melodie, sinds een paar jaar is het Fields of Gold, in de uitvoering van de veel te jong overleden en pas na haar dood erkende Eva Cassidy. Zij was een zeer bescheiden zangeres die nooit in het spotlicht heeft willen staan, er zijn dan ook heel weinig beeld- en geluidsopnames van haar, het meeste is live en na haar dood uitgegeven door een klein, onbekend label. Eigenlijk vind ik alles van haar ontroerend mooi, zoals haar versie van Time after Time en Somewhere over the Rainbow. Het gemak en de eenvoud waarmee zij zingt bezorgt me altijd weer kippenvel.

Welke eigenschap zou je graag wat meer willen hebben? Ik zou best wat ambitieuzer willen zijn. Ik heb al zo ontzettend veel gedaan in mijn leven, maar ik zet zelden iets tot het eind door. Ik zit altijd vol ideeën waar ik vol enthousiasme aan begin, maar ze sterven meestal een vroegtijdige dood, zodat ik heel veel dingen maar half kan. Voordeel daarvan is wel dat ik altijd weer enthousiast kan worden van iets nieuws en me nooit verveel.

Een goed voorbeeld van mijn laatste antwoord is dat ik nu met een vriendin weer razend enthousiast ben over een idee dat we samen gaan uitwerken. Kost weinig (behalve tijd, waar ik nu net nooit genoeg van heb) en zou leuk geld kunnen opleveren... als we tenminste doorzetten! Van een andere bezigheid, de webwinkel waar ik het wel eens over heb, heb ik deze week besloten dat ik ermee stop omdat het na vijf jaar niet meer het plezier oplevert dat we er ooit aan hadden (tijden veranderen). Gelukkig was de vriendin met wie ik dat samen deed het met mijn beslissing eens. Zodra dat hoofdstuk definitief afgesloten is, vertel ik wel eens wat dat was.

En nu terug naar mijn (gelukkig) grootste hobby: mijn werk. Ik ben al een tijdje van plan om jullie toch eens deelgenoot te maken van waar ik nu al zo'n tien jaar met veel plezier mijn brood mee verdien. Ik denk er nog even over na.

Bijna geland

2010-08-16T12:00:00.005+02:00

Het valt niet mee om weer te landen na zo'n fijne en relaxte vakantie, maar ik sta nu toch weer min of meer met beide benen op de grond. Ik zal wel moeten, want van de week kreeg ik mijn nieuwe opdracht binnen, met uiteraard een bijbehorende deadline, die zoals altijd vrij krap is. Er spookt zoveel door mijn hoofd om over te bloggen dat ik niet weet waar ik moet beginnen en waardoor ik maar helemaal niet blog. Daarbij heb ik al een week lang ergerlijke internetverbindingsproblemen, wat ook niet uitnodigt tot veel online zijn of bloggen. Maar goed, het hoeft niet allemaal in één keer. Laat ik beginnen met de award die ik van Zuinigaan kreeg, met als reden: "Zij schrijft heel mooi en pakkend. Leuke zeer leesbare teksten." Wat ontzettend lief, en erg leuk om te lezen natuurlijk. Dank je wel, Zuinigaan.

En dan natuurlijk de bijbehorende tegenprestaties: Deze award doorgeven en vijf dingen over jezelf vertellen die de trouwe lezertjes nog niet wisten. Aangezien iedereen die ik deze award van harte gun hem zo te zien al heeft ontvangen, wil ik deze award doorgeven aan alle bloggers die van noodgewongen consuminderen een sport en een deugd hebben weten te maken, en die ondanks hun geldproblemen toch met humor en een opgeruimde blik door het leven gaan. Jullie zijn mijn helden!

En dan weer vijf dingen die jullie nog niet van mij weten. Euhhh.... ik zou het niet meer weten, geen idee wat jullie interessant vinden. Ik ga het dus anders aanpakken: Jullie mogen me in een reactie een vraag stellen waar je het antwoord op zou willen weten; de vijf leukste vragen worden dan door mij beantwoord. Ik behoud me daarbij wel het recht voor om té confronterende of identiteitsonthullende vragen niet te beantwoorden, ik hoop dat jullie daar begrip voor hebben. Ik ben zeer benieuwd naar jullie creativiteit.

Terug van weggeweest!

2010-08-08T14:06:00.010+02:00

Jawel, ik ben weer terug uit het mooie Tsjechië, dat ons bijzonder goed is bevallen. Tsjechië is een geweldig land. Prachtige natuur, aardige mensen, indrukwekkende gebouwen, lieflijke dorpjes en ... spotgoedkoop! Een flink biertje op een terrasje voor 80 cent, frisdrank, wijn en koffie voor een euro, hoofdgerechten variërend van 3 euro tot wel 10 euro (maar dan heb je ook wel bijvoorbeeld een uitstekende biefstuk van heb ik jou daar op je bord). Dat nodigde natuurlijk wel erg uit tot buitenstents eten en drinken. Het weer was wisselvallig, maar niet onaardig. Met wandelen hadden we eigenlijk steeds geluk. Alleen met kamperen werd het 's avonds toch wel kil en klam, en omdat alle campings buiten de leuke stadjes en dorpjes met nog leukere terrasjes lagen, hebben we meer in pensions en hotels gezeten dan op een camping. Pension kost daar gemiddeld 35/40 euro per kamer incl. ontbijt, hotel iets meer, redelijk dus, al zou het met mooi weer en meer kamperen natuurlijk allemaal veel minder hebben gekost. Ook boodschappen waren goedkoop. De prijzen bij de vele Lidl's en Penny's (te vergelijken met Aldi) lagen nog heel wat lager dan bij hun equivalenten in Nederland.

We hebben schitterende wandelingen gemaakt door de grillige natuur, met steile klimmetjes, om-stil-van-te-worden-uitzichten en imposante zandsteenformaties, heel anders dan ik had verwacht. Het gebied dat we het mooist vonden ligt op nog geen 900 km van Amsterdam, dus daar gaan we ons volgend jaar waarschijnlijk op concentreren. Er valt nog heel wat te ontdekken en te wandelen daar.

Het dagje Polen was leuk. Het was vreemd om te bedenken dat mijn oma daar honderd jaar geleden als klein meisje heeft rondgelopen. Foto's gemaakt van het naambord van het plaatsje waar mijn oma is geboren en in de stad waar ze is opgegroeid. Wel de kerk gevonden waarvan ik een ruim tachtig jaar oud zwart-witfotootje had en waar mijn oma op zou hebben uitgekeken vanuit haar huis. Mijn moeder had het steeds over een "kerkje", dus we verwachtten een aardige zoektocht, maar de kerk bleek ontzettend groot te zijn en torende boven de stad uit. Mijn oma kon dus bijna overal hebben gewoond, want de halve stad keek uit op die kerk. Daarna nog de grote begraafplaats bezocht waar mijn overgrootmoeder zou zijn begraven, gewapend met een heel onduidelijk fotootje van de grafsteen. Na geruime tijd ronddwalen moesten we de zoektocht opgeven, het was gewoon té groot en de onderhoudsmedewerkers die we konden vinden spraken alleen Tsjechisch, wat niet opschiet, want daar is echt geen touw aan vast te knopen. Verder dan "goedendag", "tot ziens", "dank u wel", "alstublieft", "bier", "koffie" en "water" ben ik met het Tsjechisch niet gekomen, en dat zijn nu niet de woorden waar je op een begraafplaats erg ver mee komt.

Minder leuk, maar niet minder indrukwekkend dan de Tsjechische natuur, was het bezoek aan Terezin (het voormalige Theresiënstadt). Ondanks dat ik me goed en vrolijk voelde, en ondanks dat het stralend weer was met een strakblauwe lucht, viel de wandeling door dit gruwelkamp me zwaar. Mijn benen leken steeds slapper te worden, een heel rare gewaarwording. We waren gelukkig heel vroeg, er waren nog zo goed als geen andere mensen. Ik kon me goed houden tot we in de ruimtes kwamen waar mensen waren gemarteld en van hun totale persoonlijkheid en waardigheid waren ontdaan. Daar kreeg ik het echt even te kwaad, ondanks dat ik probeerde mijn verbeeldingskracht in bedwang te houden. Die middag kreeg ik dan ook een (tegenwoordig gelukkig zeldzame, maar niet onverwachte) aanval van migraine.

We hebben in 18 dagen iets meer dan 1350 euro uitgegeven, dus maar ruim 250 euro meer dan het bedrag dat onze vakantiespaarpot bevatte. Mijn vriend heeft 100 euro bijgelegd en ik de rest. Als je bedenkt dat we maar zeven nachten hebben gekampeerd, en de overige nachten in pensions en hotels hebben overnacht, daardoor dus ook maar een paar keer zelf hebben gekookt en veelal buitenshuis hebben gegeten, vind ik het alleszins meevallen. Ik heb alle uitgaven keurig bijgehouden en alles in categorieën ondergebracht, afgerond en van hoog naar laag:

Hotels/pensions: 425 euro
Uit eten (incl. drank en fooi): 290 euro
Benzine: 195 euro
Campings: 145 euro
Diversen (souvenirs, wandelkaarten, autobaanvignet, onvoorzien): 85 euro
Boodschappen: 75 euro
Terrasjes: 65 euro
Entreegeld/rondleidingen: 55 euro
Parkeergeld: 25 euro

En nu ga ik eens lekker bijlezen, denk dat ik wel even zoet ben met alle blogjes van de afgelopen weken.

Gepakt en gezakt

2010-07-18T11:51:00.005+02:00

Nou ja, bijna dan. Vrijdag vroegen we ons opeens af waarom we pas dinsdag vertrekken. Maandag moet mijn vriend nog voor controle naar het ziekenhuis, maar daar kunnen we met een volgeladen auto heen en daarna meteen doorrijden. En dat gaan we dus doen. Een dagje eerder op pad. Het is zulk mooi weer, en de voorspellingen voor Tsjechië zijn voorlopig ook nog goed, dat het eigenlijk zonde is om nog een dag hier te blijven lanterfanten. Het hotel in Leipzig was binnen een minuutje online omgeboekt.

Een paar uur voor het familie-etentje van afgelopen vrijdag kreeg ik het opeens in mijn hoofd dat ik mijn bruine Griekse sandalen zwart ging verven. Omdat ik toch niet gezwicht ben voor een nieuwe jurk en mijn oude vertrouwde zwarte jurkje aan zou doen, vond ik opeens dat die sandalen, met mooie brede enkelbanden, er perfect onder zouden staan... mits ze zwart waren. Dus racen naar de schoenwinkel, terugracen met het potje, smeren, smeren... eh.... dat is geen verf, dat is poets! Dus had ik zwartgevlekte bruine sandalen. Terugracen naar de winkel. Ja, sorry, dat is inderdaad poets, wij verkopen geen verf meer. Grrblllllgrrr, wat nu. Schoenen afgeboend onder warm water en naar de schoenmaker. Verf gekocht en een middel om het leer schoon te krijgen. Door dat alles natuurlijk geen tijd meer om de sandalen te verven, en ook nog eens in tijdnood met omkleden en tutten. Dus in de schoenenkast gedoken. Wat ben ik toch vaak blij dat ik zo slecht iets kan weggooien. Ik vond een paar mooie zwarte slingbacks met een klein hakje, die prachtig bij het jurkje stonden. Goed, het ijzer van de hakjes klikte venijnig op elke harde ondergrond, maar ik hoefde toch niet veel te lopen. Met mijn mooie ketting erbij vond ik het resultaat alleszins acceptabel, en ik heb die avond heel veel complimenten gekregen. Zo, toch weer voor nop feestelijk gekleed.

Minimaliseren en weggooien is gewoon niet mijn ding, en zeker de afgelopen week heb ik dingen uit allerlei kasten gevist die ik opeens nodig had, hoewel ik ze jaren niet had gebruikt. Het scheelde me een hoop nieuw kopen. Consuminderen kan dus ook zijn: Niets weggooien wat je niet in de weg staat of ligt. Voorwaarde is natuurlijk wel dat je een redelijk goed geheugen hebt voor wat je in huis hebt, anders koop je alsnog alles nieuw omdat je niet kunt vinden wat je zoekt, ook al weet je dat je het nog ergens moet hebben.

Gisteravond de sandalen voor de eerste keer geverfd, vanmiddag doe ik ze een tweede keer. Ze worden mooi! Net alsof ik nieuwe schoenen heb. Het leerreinigingsmiddel en de schoenpoets kreeg ik van de schoenwinkel vergoed. Ze wilden ook de schoenverf vergoeden, maar dat vond ik onzin, die had ik anders toch ook gekocht, en ik hou er niet van om ergens een slaatjes uit te slaan. Na de tweede keer verven gaat er een laagje glitternagellak over de sandalen en dan mogen ze fijn mee op vakantie.

Ik was van plan mijn minikoffertje mee te nemen met kleren en schoenen, maar heb toch besloten tot een maat groter, anders wordt het wel heel erg proppen. Ik weet al jaren dat ik voor drie weken vakantie net zoveel meeneem als voor één week, ik heb gewoon niet zo'n enorme voorraad kleren dat ik koffers vol kan pakken, en ik heb zo mijn favorieten. Paar hemdjes en topjes, blousje, trui, fleecevestje, regenjasje, dunne broek, spijkerbroek, korte broek, spijkerrokje, wikkelrokje, 'het' zwarte jurkje voor je weet maar niet in wat voor situatie je terechtkomt waarin enig decorum gewenst is. De Griekse sandalen, slippertjes, wandelschoenen, gympies. Ondergoed en toiletspullen. Is er dan nog ruimte, dan stop ik er misschien nog wel wat bij, gewoon voor de leuk. Het enige wat los in de auto gaat, zijn mijn wandelschoenen met daarin twee paar wandelsokken. Nu nog even een laatste was draaien en buiten hangen, dan kan de koffer vanavond dicht.

Net mijn binnenplanten, drie palmen, op het terras gezet. De katten liepen heftig mauwend met me mee: "Hee... wat doe jíj nou???" Het lijkt wel een oerwoud buiten, best leuk. Hoeft de buuv zo nodig alleen de tuinslang te pakken om al mijn planten water te geven.

Vamiddag nog mijn camera en mobiele telefoon opladen en de trainingsbroek van mijn vriend inkorten. Morgen de kattenbak goed schoonmaken, stofzuigen, dweilen, koelkast en vriezer uitzetten, prullenbakken legen, vuilniszakken weggooien, broodjes halen en klaarmaken, meloen snijden, en dan kunnen we!

Ik hoop jullie hier na mijn vakantie allemaal weer in goede lichamelijke en financiële gezondheid aan te treffen. Tot over drie weken!

Meer voorpret

2010-07-15T10:56:00.004+02:00

Zo zoetjes aan komen de spulletjes die meegaan op vakantie boven water. Een vriendin bracht gisteren een campingtafeltje dat we mochten lenen, maar omdat er een barst in het blad zit hoeft ze het niet meer terug. Nou kan zo'n barst mij geen... eh... barst schelen, dus ik ben er hartstikke blij mee.

Gisteren op zoek naar een elektrische bak/grillplaat voor op de camping. Die dingen zijn over het algemeen tussen de 1500 en 2000 watt en dat is te veel voor een stroomaansluiting van 6 ampere. En opeens zag ik hem, de bakplaat waarop met grote letters stond: Ook geschikt voor camping, maar 450 watt. De prijs was 19,95 euro. Hij is ongeveer half zo groot als de bakplaat die ik heb, maar groot genoeg voor een paar hamburgertjes, spiesjes, wat groente of een tosti. En het mooiste is dat we hem hebben betaald met de Freebees die mijn vriend met tanken had verzameld, kostte ons dus geen cent. Bij de ANWB kocht ik voor tien euro een superleuk boekje met wandelingen, fietstochten en autoritten in Tsjechië. Maar omdat ik met mijn rentepunten van de ING voor 5 euro een cadeaubon van 10 euro had besteld, kostte dit boekje me dus maar vijf euro. Bij de bakkerskraam op de markt kocht ik nog een zak met tien broodjes voor 3 euro en aten we bij thuiskomst broodjes kroket, want ik ben de vriezer aan het leegmaken voor de vakantie. Vriezer en koelkast gaan uit, en ik trek alle stekkers eruit. Eigenlijk leek het me wel een goed idee om in de stoppenkast alle schakelaars uit te zetten, maar dat is niet handig, want als de buuv een keer 's avonds laat de katten eten wil geven, is het wel fijn als ze het licht aan kan doen. Nog maar eens bedenken wat wijsheid is.

We nemen met kamperen dus één gasbrandertje mee en de nieuwe bakplaat. Ik twijfelde over een barbecue, maar ik vind het zo'n gedoe met die houtskool, aanmaakblokjes, plus de ruimte die een barbecue in de auto inneemt. Krijgen we toch de onbedwingbare behoefte om een keer vlees te willen verbranden, dan kopen we wel zo'n aluminium wegwerpdingetje voor een paar euro.

Vanmorgen de dieselprijzen eens bekeken in het buitenland. Duitsland ongeveer net zo duur als Nederland, Tsjechië 9% goedkoper, maar Polen... 21% goedkoper. Dat is de moeite. En omdat onze eerste kampeerplek redelijk dicht bij de Poolse grens ligt en we toch een dagje naar Polen willen om het geboorteplaatsje van mijn oma te bezoeken, gooien we daar mooi meteen de tank even vol! Er zijn nu eenmaal dingen waar ik liever geen cent te veel aan uitgeef, en brandstof is daar één van. Neem ik voor dat geld liever een drankje op een terras.

Op Marktplaats kocht ik trouwens zojuist Leven voor een habbekrats van Kath Kelly, voor 6,70 euro incl. verzendkosten. Heb er in verschillende blogs zoveel over gelezen dat ik er erg nieuwsgierig naar ben geworden. Lekker vakantieleesvoer, denk ik zo.

Vakantievoorpret

2010-07-13T13:12:00.002+02:00

Over precies een week zitten we om deze tijd in de auto richting Tsjechië. Voor de eerste overnachting heb ik een hotelletje in Leipzig geboekt voor 35 euro. Heb lang moeten zoeken voordat ik iets in die prijsklasse vond, alles was minimaal 50 euro of meer per kamer, maar zo zie je maar weer, doorzoeken loont. De tweede dag rijden we door naar Tsjechië, naar een camping onder Nederlands beheer aan de voet van het Reuzengebergte voor rond de 18 euro per nacht inclusief elektra. Als het ons daar bevalt blijven we er wat langer, zo niet, dan trekken we verder. Bij die camping is ook een B&B, een ingerichte caravan en een huisje, dus mocht het heel slecht weer worden, dan kunnen we daar altijd nog naar uitwijken. We zijn van plan veel te wandelen, ik heb al prachtige gebieden en routes gezien.

Ik ben rustig aan bezig met de voorbereiding, ik heb er nu tenslotte alle tijd voor, fijn is dat. Er is al genoeg katteneten in huis voor drie weken, er moet alleen nog een zak grit worden bijgehaald, maar dat mag mijn vriend van de week even doen, want die zakken wegen 20 kilo, en hoewel ik geen watje ben en ze ook zelf naar boven kan tillen als ik me echt kwaad maak, vind ik het met dit weer toch wel fijner als hij het even doet. Ik heb een kampeerlijst gemaakt en streep daar steeds op weg wat ik heb klaarliggen of in een krat heb gedaan. Ik neem niet veel levensmiddelen mee, maar wel een paar dingen, zoals oploskoffie, creamer, een pak pannenkoekenmeel waar alleen water bij hoeft, en wat kruiden. Voor onderweg in de auto maak ik broodjes en neem ik een paar slaatjes mee. En standaard gaat er altijd een zak zoute pinda's mee. In de koelbox gaan nog een paar pakken sap, en zo komen we er wel zonder onderweg nog geld uit te geven.

Zoals ik al eerder schreef stond er bijna 1100 euro op onze vakantierekening, bijeengesprokkeld door marktplaatsverkopen en andere ludieke acties. Daar leggen we ieder nog 200 euro bij. Als we gemiddeld 20 euro per nacht kwijt zijn aan kamperen, is dat 400 euro voor 20 nachten. Dan hebben we nog 55 euro per dag over voor eten, benzine en overige uitgaven. Volgens mij moet dat lukken. Waar ik een beetje bang voor ben, is dat tijdens de vakantie mijn wie-dan-leeft-wie-dan-zorgt-duiveltje de kop weer opsteekt en dat ik zomaar geen zin meer heb om zuinig te zijn. Om daar ook eens aan toe te kunnen geven - het is tenslotte vakantie - stop ik 100 euro extra in een speciaal vakje van mijn tasje, bijvoorbeeld om eens lekker van uit eten te gaan, een wat duurdere excursie te bekostigen, of een keer een pensionnetje te nemen als ik het kamperen een keertje even zat ben en wel weer eens normaal wil kunnen douchen en zitten. Gelukkig is Tsjechië nog redelijk goedkoop, dus ik heb goede hoop dat we niet meer hoeven uit te geven dan we bij ons hebben. We gaan het in ieder geval heel hard proberen!

Maar helaas is het nog niet zo ver. Mijn vriend moet nog twee dagen werken en daarna echt een paar dagen bijkomen, want het is grote stress op zijn werk. Maar dinsdagochtend zijn we toch echt weg...

Het leven kabbelt voort

2010-07-10T10:10:00.002+02:00

Eigenlijk heb ik weinig te melden, het leven kabbelt onbewogen voort. Na een week wennen aan niet werken heb ik nu een soort trage draai gevonden die me uitstekend bevalt. Ik heb dan ook niet zo heel veel last van de warmte, want mijn leeftempo is vertraagd tot een kalm slenterpasje. Er komt dan ook veel minder uit mijn handen dan ik in deze vrije periode van plan was, maar het kan me eigenlijk niet boeien. Ik geniet van mijn kop koffie onder het zonnescherm, kijkend naar mijn heerlijke terras. Ik draai eens een wasje of haal de vaatwasser leeg. Ik geef de plantjes water en pluk eens een aardbei. Ik kook minimaal en leef op een gezond mediterraans dieet van salades, fruit en brood. Zo nu en dan komt er gezellig iemand langs en klets ik wat bij, maar ook in mijn eentje vermaak ik me bijzonder goed. Even niets moeten, even geen in mijn nek hijgende deadline, even geen papierwerk, behalve een lijstje maken van wat er in de kampeervakantie mee moet. Alles op zijn elfendertigst, kassie an, no hurries, no worries. Sociale afspraken zijn geen nerveus makende obstakels meer, maar iets om naar uit te kijken, kleine verplichtingen geen drempels meer, maar zachte glooiingen. Vandaag is vandaag, morgen zie ik wel weer. Ik wist niet meer dat ik het in me had, het lijkt alsof ik mezelf weer een beetje heb teruggevonden. Ik ben weer vrolijk en positief en de wereld ziet er (wel heel letterlijk) zonnig uit.

Gisteren heb ik met mijn vriend het laminaat uit de oude woning van een vriend gehaald, loshalen, bundelen, zes trappen af, hier weer een hoge trap op, alles de schuur in. Flink zweten natuurlijk, maar ik ben er heel blij mee. Na de vakantie ga ik dat op mijn bovenverdieping leggen, zodat ik niet meer elke dag de vloerbedekking hoef te boenen als de katten weer eens ergens een haarbal deponeren.

Toen ik de katten in huis nam, zag ik heel wat beren op de weg. Hoe moest dat met mijn terras, zouden ze niet weglopen? Zouden ze niet op de loeihete houtkachel springen als die aanstond? Wat moest ik in de vakantie met ze doen. Maar zoals alles in mijn leven (heel hard afkloppen!) lossen alle problemen zich vanzelf op. Twee eenvoudige stroken gaas op de muren en de katten hebben het terras er als speelterrein bij zonder dat ik nog enige angst heb dat ze weglopen, waar ze trouwens ook niet naar talen. De brandende houtkachel werd straal genegeerd en nu zijn ook de vakanties geen probleem meer. Mijn nieuwe buurvrouw, die ik al kende en met wie ik goed kan opschieten, bood spontaan aan om voor de mannen te zorgen. Ze mist haar eigen kat en heeft al aangekondigd dat ze twee keer per dag naar ze toe gaat en dan 's ochtends haar eerste kop koffie bij mij thuis of op het terras drinkt, zodat de katten wat gezelschap hebben. Wat een opluchting. Ik voel me nog steeds wel een beetje schuldig dat ik ze drie weken alleen laat, maar ik weet zeker dat K. ervoor zorgt dat ze zich niet eenzaam gaan voelen.

Straks naar de camping van een vriendin, waar we een barbecue houden met tien man. We blijven daar vannacht, zodat we kunnen kijken of we nog weten hoe onze vrij rare tent/auto-constructie moet worden opgezet. We waren van plan om dat een keer in de buurt in het park te doen, maar dit is natuurlijk leuker. Ik hoop maar dat we niet een enorme onweersbui op ons hoofd krijgen, toch maar een extra zeil mee. Straks eerst even langs de kringloop om te kijken of er toevallig een campingtafeltje voor weinig staat, want dat hebben we nog niet. Nog tien dagen, dan vertrekken we, richting Tsjechië, ik heb er enorm veel zin in.

Morgenavond ga ik voetbal kijken in een van de vele café's die ons dorp rijk is. Ik hoop dat Nederland wint, niet om het voetbal, maar omdat er dan een enorm feest losbarst in het dorp, met een saamhorigheid die je niet vaak meemaakt en waar ik me enorm aan kan opladen.

Ik hoop dat jullie ook een beetje genieten van het prachtige weer. Iedereen die moet werken of veel last van de warmte heeft: heel veel sterkte!

Voetbalplaatjes

2010-07-08T19:32:00.003+02:00

Mijn vriend heeft de afgelopen weken de Panini voetbalplaatjes van het WK gespaard (boys will be boys...), maar heeft nu zijn album vol. Ik weet niet of er onder de lezers van mijn blog liefhebbers zijn voor de plaatjes die hij nog over heeft, maar heb je interesse, laat dan even een reactie achter. Mijn vriend heeft heel veel plaatjes gratis gekregen en wil zijn dubbelen wel weggeven aan liefhebbers.

Morgen hopelijk weer een echt blogje, maar de dagen rijgen zich naadloos aaneen en vliegen voorbij. Veel sociale contacten aangehaald en verder alles rustig aan, het voelt echt als vakantie. Maar ik meld me snel weer!

Een nieuwe maand

2010-07-01T09:57:00.004+02:00

Nou, dat budget van 300 euro voor de maand juni heb ik dus niet gered. Op 25 juni zat er nog maar iets meer dan 24 euro in de pot, met nog een door mij te betalen etentje voor mij en mijn broer op zaterdag in het verschiet. Ik heb vorige week dus nog 100 euro gepind. Het etentje kostte me 67 euro en was heel erg gezellig en lekker. Eergisteren kon ik er echt niet meer onderuit en moest ik eindelijk weer eens tanken, dus vloog er weer 25 euro uit de pot. Als ik naar mijn ouders in Amsterdam ga, neem ik standaard drie kaasbroodjes en drie pakken liga fruitkick mee, dat is ruim acht euro per week, soms komt daar nog wat bij. Die drie uitgaven waren al goed voor de extra gepinde honderd euro. Bij de supermarkt en bij het Kruidvat waren droge kattenbrokjes in de aanbieding, dus daar heb ik nu vier zakken van op voorraad, genoeg tot na de vakantie. Gisteren had ik nog 7,30 euro in mijn zak, dus heb ik in juni 392, 70 euro uitgegeven. Als ik naar de extra uitgaven van deze maand kijk, vind ik dat ik het nog niet zo slecht heb gedaan.

Ik zie op steeds meer blogs het voornemen om een jaar niets te kopen. Dapper, hoor! Zelf koop ik al heel weinig dingen die ik niet nodig heb. Ten eerste hou ik niet van winkelen (de Aldi en de Action uitgezonderd), ten tweede heb ik zelden koopdrang om het kopen op zich. Boeken krijg, leen of ruil ik, hetzelfde geldt voor tijdschriften. Dat ik een jaarabonnement op de Delicious heb genomen, diende een tweeledig doel, zoals jullie eerder hebben kunnen lezen, maar ik heb al heel groot een aantekening in mijn agenda gezet om hem volgend jaar op tijd weer op te zeggen. Toch doe ik niet mee met de een-jaar-niets-kopen-uitdaging. Ik heb namelijk echt wat nieuwe kleren nodig, want ik ben de ouwe meuk eindelijk meer dan zat. De netjes gerepareerde winkelhaak in de gekregen spijkerbroek is na drie keer wassen al een stuk minder netjes, dus er moet echt een nieuwe komen (baal!). En een lekker zomerjurkje om 's morgens over je hoofd aan te gooien en de hele dag lekker in te lopen fladderen moet er nu toch ook echt komen. Ik loop zonder enig probleem in kleren van vijf tot tien jaar oud (zelfs nog wel ouder, als iets maar lang genoeg in de kast ligt wordt het vanzelf weer "nieuw en hip"), maar er is blijkbaar een grens.

Ik bespeur trouwens een nieuw fenomeen bij mezelf wanneer het op kopen aankomt. Ik kijk niet meer alleen naar het aanschafbedrag, maar ook naar de mogelijke verkoopwaarde. Wil ik iets graag hebben waarvan ik het vermoeden heb dat ik het ook wel weer eens zal willen verkopen, dan zoek ik behalve naar de laagste prijs ook naar de verkoopwaarde van dat artikel op bv Marktplaats. Wat kan ik ervoor terugkrijgen als het artikel toch tegenvalt of wanneer ik er op uitgekeken zou raken. Daardoor ga ik trouwens ook anders naar dingen kijken die ik zou willen hebben, want... als ik nu al in mijn hoofd heb dat ik het misschien ooit weer ga verkopen, wil ik het dan wel echt hebben? Een voorbeeld? Iets heel geks: de Ab Circle Pro, een fitnessapparaat dat ik al sinds ik het (al zeker een jaar geleden als het niet langer is) voor het eerst zag geweldig vind. Het is een beweging die mij erg aanspreekt en die volgens mij goed werkt in vrij weinig tijd. Ik heb mezelf er nog steeds van kunnen weerhouden het ding te kopen, maar het blijft lonken. Kijk ik op Marktplaats, dan zie ik dat ik er eentje zou kunnen kopen voor de helft van de nieuwwaarde (90 ipv 180 euro). Bevalt het na een tijdje toch niet, dan zou ik het voor dezelfde prijs of iets minder kunnen verkopen. En dus heb ik mezelf nu wijsgemaakt dat ik dat ding voor bijna niets kan uitproberen. Ruimte heb ik er genoeg voor, want ik heb een bijna lege kamer waar hij niet in de weg staat en waar ik rustig kan trainen. Hersenverweking door het warme weer of handelaarslogica? Van mijn ouders kreeg ik onlangs weer een extraatje dat ik niet in de huishoudpot wil laten verdwijnen, dus ik heb het geld ervoor liggen. Wat let me? Een zomerjurkje, een spijkerbroek en een kek fitnessapparaat, en mijn kooplust is voor de rest van het jaar waarschijnlijk weer verdwenen. Peins, peins, peins...

Bovenstaand verhaal doet me weer beseffen hoe raar ik in elkaar steek. Ik kan miepen over een euro die ik onterecht heb uitgegeven, maar mezelf aan de andere kant vrij makkelijk overtuigen dat een aanschaf best wel verantwoord is, zeker wanneer ik iets heel graag (en vaak al vrij lang)meen te willen hebben. Gelukkig ben ik te lui om onmiddellijk naar een winkel te rennen :-)

Ik zat gisteren eens te bedenken wat dit warme weer voor invloed op mijn energieverbruik heeft. Ik verbruik aan de ene kant wat meer water, want af en toe een snel lauw doucheje tussendoor en regelmatig het terras besproeien, maar aan de andere kant ook weer minder, want ik ga met dit weer echt niet uitgebreid in bad. Ik gebruik aan de ene kant wat meer gas, ook weer door die extra douchejes, maar aan de andere kant weer minder, want ik kook veel eenvoudiger en soms zelfs helemaal niet (of de barbecue gaat aan). Ik gebruik aan de ene kant wat meer elektriciteit, want af en toe gaat het tafelventilatortje (van de week van mijn ouders gekregen, joepie!) aan, en de koelkast zal met dit weer ook meer verbruiken, maar aan de andere kant weer minder omdat ik de oven minder gebruik en meer water dan thee drink, en omdat ik vaker buiten ben en de tv en de computer minder heb aanstaan. Afgelopen week was mijn elektriciteitsverbruik 39 kWh, toch wat minder vergeleken met de rond de 45 kWh de weken ervoor.

Het is trouwens weer een goed krijgertjesseizoen. Vorige week kreeg ik behalve het tafelventilatortje van mijn ouders ook een grote plafondventilator van een vriend die hoorde dat ik mijn airco deze zomer zo min mogelijk wil gebruiken. Prachtig ding, maar loeizwaar, dus die moet echt even degelijk in het plafond worden verankerd (visioenen van onthoofde katten...) en daar is het nou net even géén weer voor. Van een andere vriend krijg ik zo'n 25 m2 kliklaminaat dat hij uit zijn oude woning haalt en wil weggooien. Neeee, niet weggooien, heel erg geschikt voor een deel van mijn bovenverdieping, waar het tapijt er na een half jaar katten echt niet meer uitziet.

Gistermiddag kreeg ik bezoek van een lezeres van mijn weblog. Zo leuk om iemand live te ontmoeten. Ik vond het heel gezellig, Petra!

Kortingsbonnen

2010-06-27T22:32:00.003+02:00

Omdat ik van de week meedeed met een mini-enquete over tandpasta, kreeg ik een aantal digitale kortingsbonnen voor Oral B tandpasta. Omdat ik die tandpasta zelf niet gebruik, wil ik ze graag beschikbaar stellen aan de lezers van mijn blog. Het gaat om de volgende bonnen, in te wisselen bij het Kruidvat:

- 50% korting op een tube Oral-B Pro-Expert Multibescherming, Pro-Expert Glazuurbescherming, Pro-Sensitive of Pro-Sensitive & Whitening.
- Oral B plus tandpasta, tweede tube gratis.
- 25% korting bij aankoop van een Oral-B elektrische tandenborstel.

Interesse? Laat dan even een reactie achter met een emailadres.

Water, licht en warmte

2010-06-27T15:10:00.002+02:00

Potverdee, wat is het warm. Buiten in de schaduw is het heerlijk, maar binnen loopt de temperatuur al aardig op, nu 27 graden beneden, dus boven onder het platte dak zal dat nog wel wat graadjes hoger zijn. Wel goed voor het luie zweet, het gutst eruit. Veel water drinken dus. De tegels op het terras zijn loeiheet, de katten spurten eroverheen naar de schaduw. Ik ben zo blij dat ik niet hoef te werken, want vooral mijn werkkamer is bloedheet, ondanks dat de lamellen de hele dag dicht zijn. Dit wordt dus niet zo'n lang blogje!

Omdat ik de komende weken ook nog niet hoef te werken, hoop ik deze zomer door te komen zonder de mobiele airco te gebruiken. Vorig jaar is ie veel aan geweest, en dat merk ik nu aan de elektriciteitsafrekening die gisteren in de bus lag. Ik heb het afgelopen jaar 3508 kWh verbruikt en moet 132 euro bijbetalen. Geen verrassing, ik had het al zien aankomen en heb er de afgelopen maanden al wat geld voor apart gezet. In dat spaarpotje zit 125 euro, dus dat dekt de kosten redelijk. Het gekke is dat dit veel minder pijn doet dan wanneer ik dat geld van mijn gewone rekening had moeten betalen. Een goede reden om nog meer spaarpotjes te maken.

Ik heb bij de Aegonbank nu een potje met Hypotheek (waar ik 2,45% rente op krijg omdat ik bepaalde spaarafspraken heb gemaakt), een potje Vakantie, een potje Energie en een potje Dierenarts (voorlopig allemaal 2,2% basisrente). Ik wil daar nog een potje Ziektekosten aan toevoegen. Extraatje verdeel ik over die potjes, dan telt dat geld voor mijn gevoel niet meer echt mee als bezit. Vallen de kosten mee, dan is dat meegenomen.

Ik kreeg ook de waterafrekening. Ik heb afgelopen jaar 62 m3 water verbruikt. Of dat veel of weinig is moet ik nog even nazoeken, ik moet in ieder geval 6 euro bijbetalen en mijn nieuwe voorschotbedrag wordt 36 euro (per twee maanden), een euro meer dan het was.

Elektriciteit moet het komende jaar naar beneden kunnen, daar ga ik dan ook voor. Als ik de airco niet hoef te gebruiken en de komende winter beneden ga werken, zodat ik ook mijn elektrische kacheltje zo goed als niet nodig heb, moet dat een hoop schelen.

Met dit weer wil ik weer zoooo graag zonnepanelen. Wat zou ik daar met al die zon van kunnen profiteren! Ik heb al eens rondgekeken, maar krijg dan zoveel informatie te verwerken dat ik steeds al snel weer afhaak. Misschien een mooi onderzoeksproject voor de komende winter.

Zo, ik ga een lauwe douche nemen en dan naar buiten, want het zweet druppelt bijna op mijn toetsenbord, en ik denk niet dat ie daar tegen kan. En vanavond een eenvoudig barbecuetje met kip-ananas-spiezen, een hamburgertje, een frisse salade, stokbroodje met kruidenboter, en mango en aardbeien.

Geniet allemaal van het prachtige weer!

Verleidingen weerstaan

2010-06-25T10:30:00.004+02:00

Ik heb net kattengras en wat boodschapjes bij de Aldi gehaald, maar... daarvoor moest ik een stukje over de wekelijkse markt. En laat ik bij het passeren van de visstal nou ontzettende trek krijgen in gerookte makreel. Ik stond al bijna te bestellen, maar kon mezelf nog net op tijd streng toespreken. Ik heb nog genoeg in de koelkast voor op brood, dat moet eerst maar eens op! Volgende keer toch maar ontbijten voordat ik langs lekkernijen moet. Daarna langs een kledingstal met allemaal van die vreselijk vrolijke jurkjes die zo goed bij dit heerlijke weer passen. Nee! Kiezen op elkaar en doorlopen. Met de blik stief naar beneden gericht langs de kraam met mediterrane specialiteiten gebeend, want o, ik ben zo'n sucker voor olijfjes, kaasjes en zonnige liflafjes. Pff, weer een obstakel omzeild. Bij de bloemenwinkel waar ik altijd kattengras koop stonden prachtige struikjes op stam buiten, voor maar 2,50 euro per stuk, twee voor 4 euro. Nee!! Er staat genoeg op mijn terras, nergens voor nodig om er nog iets bij te kopen. Pure hebzucht.

Door de boodschappen gisteren en de Aldi en het kattengras vanochtend is er nu nog iets meer dan 24 euro over van mijn maandbudget. Nou, dat had na mijn rondje dorp van vanochtend heel wat minder kunnen zijn! Hebben jullie ook meer koopneigingen als het zulk heerlijk weer is?

Genieten

2010-06-24T09:46:00.005+02:00

Gisteren de hele dag met een vriendin naar de sauna geweest. Zoals ik al eerder schreef, kreeg ik vorig jaar van haar een bon voor een luxe arrangement cadeau omdat ik een paar weken op haar hondje had gepast. Het was er heerlijk weer voor, al zullen sommige mensen zich afvragen wat je met dit weer in de sauna moet. Maar het is juist heerlijk als het buiten mooi weer is. Tijdens de saunarondjes merk je toch niet wat voor weer het buiten is, en tussendoor is het buiten heerlijk vertoeven in een ligstoel in de zon. Helemaal niet verkeerd!

We werden om half 11 ontvangen met koffie en bonbons. Daarna volgde er een lekkere gezichtsbehandeling en een uurtje later een superontspannende rugmassage. De lunch bestond uit een uiensoepje en een salade met garnalen. Tussendoor af en toe een saunarondje en lekker buiten zitten bijkwekken met een drankje erbij. De dag vloog om en voor we het wisten was het alweer tijd voor het diner. Vooraf tapa's, bestaand uit zes kleine schaaltjes met allerlei warme en koude lekkernijen. Hoofdgerecht botervis met groene groenten, erbij een salade en frites. Toetje twee bolletjes ijs, mango en aardbei, met slagroom. Zowel de lunch en het diner werden geserveerd met knapperig brood en overheerlijke kruidenboter. Kortom, we stonden op knappen. Daarna nog een kopje koffie in de schaduw en toen hadden we het helemaal gehad. Heel ontspannend, zo'n dag, maar toch ook vermoeiend. In de sauna moet je lichaam toch werken en dat ga je voelen, zeker met dat zonnetje steeds tussendoor. Om half acht was ik thuis, dus bijna 9 uur lang daar vertoefd. We waren stomverbaasd hoe snel de dag was gegaan. Ik heb de genuttigde drankjes voor de hele dag voor mijn rekening genomen, wat op 22 euro uitkwam. Het was me meer dan waard!

Als ik het zo eens bekijk, heb ik deze maand veel uitgegeven aan cadeautjes, het bezorgen van eten en drankjes buitenshuis. Aanstaande zaterdag komt mijn broer en die trakteer ik op een etentje in het restaurant waar we binnenkort ook met de hele familie voor mijn vaders verjaardag gaan eten, omdat hij me enorm bij mijn laatste opdracht heeft geholpen, wat mij veel tijd, en dus geld, heeft bespaar (hij zei trouwens gisteren aan de telefoon dat ik nog geld van hem kreeg voor het verjaarscadeau van mijn vader, dus dat is ook weer opgelost). Gisteren en eergisteren nog geen boodschappen gedaan, maar vandaag moet ik wel een paar dingetjes halen, voornamelijk groente en fruit. Ik zag dat de senior kattenbrokjes in de aanbieding zijn, dus daar haal ik twee zakken van, kan ik daar weer even mee voort. Nog 36 euro over van het maandbudget van 300 euro, maar daar ga ik zaterdag natuurlijk dik overheen. Niet erg, ik heb niets uitgegeven waar ik niet volledig achtersta.

Vriend en ik hebben min of meer besloten om in de vakantie niet door te rijden naar Slowakije, maar Tsjechië te gaan verkennen. Scheelt tijd en benzine, en ik heb al prachtige natuurgebieden gezien waar ik graag heen wil. Het dorpje in Polen waar mijn oma is geboren is van daaruit heel goed bereikbaar, want ik ben nog steeds van plan om daar een dagje heen te gaan.

Dinsdag heb ik nog wat dingen op Marktplaats gezet, onder andere een thermisch inbindapparaat (waarom heb ik dat ooit gekocht??), een massagekussen (heerlijk hoor, maar hij past niet goed op mijn bureaustoel). Op een van de luisterboeken, de Da Vinci Code, die ik te koop had gezet is al een bod gedaan dat ik acceptabel vind. Opbrengsten gaan naar de vakantiepot.

Bij zowel Euroclix, Moneymillionaire als Zinngeld heb ik alweer bijna 25 euro bij elkaar geklikt, die laat ik ook binnenkort uitbetalen, ook weer 75 euro voor de vakantie. Mijn vriend zit alleen bij Moneymillionaire al bijna op 50 euro. En zo scharrelen we elke keer een extra dagje vakantie bij elkaar, er zit inmiddels al 1100 euro in het potje Vakantie op mijn spaarrekening bij Aegon. Daar moeten we een eind mee kunnen komen, Tsjechië is niet zo'n duur land.

Nu stofzuigen en de keuken even snel onder handen nemen, voordat het te warm wordt. En daarna een uurtje naar buiten met de tijdschriften die ik van de week van een vriendin meekreeg. Ik denk dat ik best zou kunnen wennen aan niet werken...

Eerste vrije dag

2010-06-21T23:10:00.002+02:00

Potverdee, wat zitten er veel uren in een dag als je niet hoeft te werken! Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik nou zo hard bezig ben geweest, heb zelfs nog even in het zonnetje gezeten en tv gekeken, maar zonder erg heb ik vandaag toch het volgende gedaan:

* Factuur gemaakt en op de bus gedaan
* Een paar lijsten aangevuld n.a.v. mijn laatste opdracht
* Vijftien waxinelichthoudertjes eindelijk eens schoongemaakt
* Twee boeken te koop gezet op bol.com (en er zelfs al eentje van verkocht)
* Twee luisterboeken op Marktplaats gezet
* Prullenbakken geleegd en vuilniszak weggebracht
* Oud papier, batterijen en lege flessen weggebracht
* Boodschappen gedaan, twee keer zelfs, want ik was iets vergeten
* Een routebeschrijving gemaakt voor het familie-etentje voor mijn vaders 90ste verjaardag op 16 juli a.s.
* Het restaurant voor het familie-etentje gereserveerd en daar wat afspraken over gemaakt
* Mijn fiets schoongemaakt en de banden opgepompt
* Een paar planten verpot die uit hun potjes groeiden
* Mijn palmen binnen gefatsoeneerd en water gegeven
* Alle planten op het terras water gegeven
* Mijn zwarte leren stoel in de was gezet
* Mijn gietijzeren kachel opgepoetst met kachelzwart (met een tandenborstel en een doek)
* Meteen maar twee oude flanellen slopen tot poetsdoekjes geknipt
* Kattenbak schoongemaakt en kattenkamer geveegd
* Met een natte doek door de huiskamer gegaan (o.a. gitaar, tv, schoorsteenmantel)
* Lekker gekookt en gegeten

Ik betrapte me er bij het boodschappen doen op dat ik toch nog aan het racen was, tot ik opeens besefte dat ik geen haast meer hoefde te hebben.

Mede door het cadeautje voor mijn nieuwe buren (olijfboompje, pot en flesje knalwijn) en het laten bezorgen van het eten gisteren heb ik mijn budget deze week weer overschreden. De 35 euro die ik (al dan niet) van mijn broer terugkrijg laat ik even buiten beschouwing, maar er zit nu nog maar 58 euro in de pot (was 145 vorige week) voor de rest van de maand. Zonder de cadeautjes en het bezorgde eten zou ik het vast hebben gered met mijn 300 euro, maar die dingen hebben er een aardig gat in geslagen. Gisteren nog een foutje begaan toen ik met mijn vriend een rondje maakte over de braderie/boekenmarkt die hier het hele weekend was. Ik zag een kraam met bara's (soort Surinaamse hartige koeken), en omdat ik die vroeger altijd zo heerlijk vond, heb ik er twee gekocht, voor 1,50 euro per stuk. Mijn vriend had nog nooit een bara gegeten en vond er helemaal niets aan. Ik vond hem zelf trouwens ook tegenvallen, ze waren niet eens helemaal gaar, dus zijn ze voor de helft in een vuilniszak beland. Kijk, en dáár kan ik nou de pest over in hebben, al gaat het maar om drie euro.

Nu kijken hoe lang ik met die resterende 58 euro doe.

Vrij!

2010-06-21T10:15:00.003+02:00

Dat was heerlijk wakker worden vanochtend! Het besef dat ik vandaag helemaal niets hoef drong langzaam tot me door. Vrij! En niet alleen vandaag, maar tot 15 augustus! Wat een ongekende luxe. Ik heb het weekend nog flink doorgestoomd, maar gistermiddag was mijn laatste opdracht dan eindelijk af. Gisteravond natuurlijk een flinke dip met hoofdpijn en algehele malaise, maar ook dat hoort erbij. De laatste tijd sliep ik slecht, mijn hoofd kon door die lange werkdagen blijkbaar niet tot rust komen, en vaak viel ik dan wel vrij snel in slaap, van pure vermoeidheid, maar werd dan rond vijf uur alweer wakker en kon dan niet meer goed in slaap komen. Ik hoop dat ik de komende dagen weer genoeg tot rust kom om wat slaap in te halen.

Voor vandaag heb ik bewust geen enkele afspraak gemaakt, maar daarna volgt er even een inhaalslag om de sociale contacten weer op te pikken, die de laatste weken minimaal waren. Morgen naar mijn ouders en naar een vriendin, woensdag de hele dag naar de sauna met een andere vriendin (van de cadeaubon die ik vorig jaar van haar kreeg voor een luxe arrangement, dus nog voor nop ook), en het weekend komt een andere vriendin op bezoek, die waarschijnlijk ook blijft slapen.

Gisteravond budgetonvriendelijk gegeten, want ik heb eten thuis laten bezorgen voor mij en mijn vriend. Echt zo'n gevalletje van "dat heb ik verdiend". Na dagenlang grote salades te hebben gegeten, wat me overigens erg goed is bevallen, gisteren saté en mixed grill besteld. Ik was 27 euro kwijt en heb voor een hele week genoeg vlees gegeten. Normaal gesproken ga ik lekker uit eten na het halen van een deadline, dus ik troost me er maar mee dat ik dan veel duurder uit zou zijn geweest.

Straks wat boodschappen doen en meteen stapels papier, verzamelde flessen en batterijen weggooien. Na weken alleen het hoognodige in huis te hebben gedaan, jeuken mijn vingers nu om te gaan opruimen. Gisteravond trouwens al begonnen met mijn cd's uitzoeken en een kast reorganiseren, dus het begin is er. Er is alleen zoveel te doen dat ik van hot naar her wil springen en niet weet waar ik moet beginnen. Ik vind het nog moeilijk te beseffen dat het allemaal niet vandaag hoeft. Het mag ook morgen, of volgende week. Ik voel nu al dat ik mijn energie begin terug te krijgen. Dus ga ik nu rustig met een kopje koffie tevreden om me heenkijken en bedenken wat ik eens zal gaan doen. En misschien doe ik vandaag wel helemaal niets!

Ik zie trouwens net op het knmi dat het de komende week prachtig weer wordt. Komt dát even mooi uit!

Het zal geen verrassing zijn...

2010-06-18T10:47:00.002+02:00

... dat ik gisteravond al op de aanbieding van Delicious ben ingegaan en een jaarabonnement heb genomen. Ik las namelijk in de voorwaarden dat de aanbieding van de raspen gold "zolang de voorraad strekt". Om niet het risico van een vreselijke desillusie te lopen, heb ik de knoop dus maar meteen doorgehakt. Ik denk niet dat ik er een seconde spijt van zal krijgen. Heerlijk ook om weer eens een tijdschrift in de brievenbus te krijgen, kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst een abonnement ergens op had. Ben er helemaal happy mee.

Vanmorgen was ik al om half acht aan het werk. Hoewel ik vannacht pas om 1 uur naar bed ging, werd ik al om half zes al wakker, het lijkt wel alsof ik steeds minder slaap nodig heb, maar dat vond ik toch een beetje te gortig, dus mezelf gedwongen om nog wat te blijven doezelen. Als ik me er vandaag nog even flink in vastbijt, is mijn opdracht vanavond al af. Dan heb ik morgen en zondag nog tijd voor een laatste snelle controle, wat ik wel een fijn idee vind, en daarna.... vrij tot 15 augustus! En voor het eerst sinds jaren ligt er niet al een nieuwe opdracht naar me te lonken. Die zit er wel aan te komen, maar na de vakantie pas, ik kan dus niet in de verleiding komen om alvast ergens een beginnetje mee te maken. Eindelijk weer eens echt de tijd voor mezelf dus, wat een luxe. Rond 20 juli ga ik pas echt op vakantie. Van de week heb ik trouwens een heel leuke opdracht moeten afslaan, daar baal ik wel een beetje van, maar ik ben ook trots op mezelf dat ik een keer nee heb gezegd, want daar heb ik nog wel eens moeite mee. Het zou enorme stress hebben gegeven als ik die opdracht erbij had aangenomen. Vanaf overmorgen heeft deze dame dus een hele maand de tijd aan zichzelf. Joepie!

Verleiding

2010-06-17T21:11:00.003+02:00

Ik kreeg net een mailtje van Delicious, een heerlijk en inspirerend kooktijdschrift dat ik altijd erg verleidelijk, maar veel te duur vind. Ik koop eigenlijk nooit tijdschriften. Nu dus een aanbieding: Bij dertien nummers (70 euro maar liefst) krijg je twee Microplane raspen t.w.v. 60 euro cadeau. En laten die raspen nu al een tijd op mijn verlanglijstje staan! Het zijn geweldige, superscherpe raspen, die ik had heb ik in mijn vorige leven achtergelaten. Nu moet ik er van mezelf minstens een nacht over slapen, maar het is wel heel aanlokkelijk. Zondag D-day (deadlinedag), en ik trakteer mezelf bij het halen van een deadline altijd ergens op, soms iets heel kleins, soms iets groters, hangt van mijn bui en mijn financiën af. Zal ik het doen?

Bespiegelingen

2010-06-15T19:16:00.005+02:00

Petra vroeg zich naar aanleiding van mijn vorige blogje af waarom ik me eigenlijk per se aan dat budget van 300 euro wil houden. En dat is weer aanleiding tot een paar bespiegelingen van mijn kant.

Ik dacht dat ik nog meer zou gaan bezuinigen als ik een vast budget zou aanhouden. Ik dacht dat ik meer zou kunnen sparen als ik de hand nog steviger op de knip zou houden. En ik was ook wel benieuwd hoe het zou uitpakken, en of ik dat zou kunnen volhouden. Omdat medebloggers met meer personen in het gezin een bedrag van 450 euro aanhielden, dacht ik dat 300 euro in mijn situatie genoeg moest zijn.

Maar wat ik me niet had gerealiseerd, en wat ik nu tot mijn verrassing ontdek, gewoon omdat ik me daar nooit eerder mee heb beziggehouden, is dat veel uitgaven helemaal niets te maken hebben met het aantal personen waar je mee moet rondkomen. Voor mij is een verjaardagscadeautje van 30 euro net zo duur als voor een gezin met twee kinderen. En wat ik minder aan verjaardagen heb binnen mijn eigen huis, wordt ruimschoots gecompenseerd door verjaardagen van andere familie en vrienden/vriendinnen. Benzine (alle autokosten trouwens) is ook niet duurder als je een groter gezin hebt (al zul je dan misschien wat meer kilometers maken om kinderen hier en daar naartoe te brengen). Een rondje in de kroeg kost mij ook niet minder, misschien komen ouders met kinderen trouwens wel zelden of nooit meer in de kroeg. De keerzijde van de medaille is dat ik alles in mijn eentje moet ophoesten, terwijl er in gezinnen met kinderen vaak (natuurlijk niet altijd) door beide ouders geld wordt binnengebracht. Dan is er nog kinderbijslag, toeslagen voor kinderopvang, ik noem maar wat.

En zo zie ik precies waar het misgaat met mijn budget van 300 euro. Natuurlijk geef ik minder geld uit aan eten, drinken en persoonlijke verzorging dan een gezin met kinderen. Maar als ik kook, gebruik ik net zo goed twee of drie gaspitten, of daar nu drie of zes aardappelen in liggen, of 1 of 2 slavinken. En het kost me in de winter net zoveel om mijn huis te verwarmen als een gezin met meer mensen. En ik vind het opeens zo suf dat ik dat nu pas bedenk. Komt natuurlijk omdat ik er nu voor het eerst met mijn neus op gedrukt word. Een eenpersoonshuishouden (ok, anderhalf, maar die 1/2 komt ook voor mijn rekening) is eigenlijk hartstikke onvoordelig! Verder denkend gebruik ik natuurlijk minder vaak de vaatwasser en de wasmachine, en gebruik ik als het goed is minder water - want minder douchers - en elektriciteit - want niet in meerdere kamers tegelijk licht/muziek/tv's/computers e.d. aan. Als ik weer wat meer tijd heb, lijkt het me toch geinig om eens te proberen daar een overzichtje van te maken.

Vandaag dus een klein olijfboompje gekocht voor mijn nieuwe buren, met een mooie neutrale pot erbij. Kosten bij elkaar 20,30 euro, de pot was maar 5,50 euro. Daarna boodschappen gedaan voor 11,50 euro en de eerste ruim 30 euro van de week zijn alweer uitgegeven. Morgen haal ik een flesje bubbelwijn, want de nieuwe buren komen hier even wat drinken om te vieren dat ze de sleutel hebben, en ik vind bubbels altijd vreselijk feestelijk. Hoeft voor mij trouwens geen dure fles te zijn, als de kurk maar knalt!

Weten jullie wat ík doe? Ik ga gewoon kijken hoeveel maand ik straks over heb aan het eind van mijn 300 euro!

En vanaf morgen ben ik weer een gewone consuminderaar, en vrek-af!

Week 2

2010-06-14T22:13:00.003+02:00

Hield ik in week 1 nog 5 euro over van het budget van 70 euro per week, deze week vloog het geld mijn zak uit. Het begon al met het verjaardagscadeautje van 30 euro voor mijn vader, daarna het wat luxere boodschappen doen voor het etentje afgelopen vrijdag en een rondje dezelfde avond in het café. Gisteren was er de jaarlijkse haringparty bij datzelfde café, wat altijd hartstikke gezellig is en bovendien zo'n beetje de enige keer per jaar dat ik haring eet. Ik heb er twee gegeten, en aangezien haring moet zwemmen, kwamen daar nog wat biertjes bij. Het smartlappenkoor dat erbij was, was niet echt aan mij besteed, maar het gaf wel een jolige sfeer aan het geheel, en ik betrapte mezelf in een onbewaakt ogenblik zelfs op meezingen.

Tel hierbij op de dagelijkse boodschappen, en de kaasbroodjes en de pakken liga die ik standaard elke week voor mijn ouders meeneem, en ik ben dik over mijn budget van deze week heen. In totaal bijna 90 euro uitgegeven, zodat er nu nog iets meer dan 145 euro in mijn potje zit voor de rest van deze maand. Hopelijk blijven de extra uitgaven volgende week binnen de perken, anders ga ik het deze maand niet redden met 300 euro.

Dat brengt me trouwens op de volgende eye-opener: Ik word geen aardiger mens door dit maandbudget. Mijn vriend haalde van de week boodschappen voor me en had voor zichzelf ook wat dingen meegenomen. Het ging maar om een bedragje van zo'n vier euro, en normaal gesproken zou ik daar niet eens naar kijken, maar nu heb ik dat geld aan hem teruggevraagd, puur met het oog op mijn budget van deze maand. En dat vond ik helemaal niet aardig van mezelf, want ik weet hoe krap hij zelf zit. En mijn broer vroeg me of ik zijn verjaardagscadeautje voor mijn vader even wilde kopen, omdat ik toch een Blokker vlak naast me heb, en nu zit ik me al af te vragen hoe ik dat aan hem terug moet vragen omdat het zo'n hap uit mijn maandbudget heeft genomen (er zit dus in feite nog maar 110 euro in mijn potje omdat ik dat cadeau voor hem heb voorgeschoten, maar dat heb ik dus even niet meegerekend, omdat ik dat in principe terugkrijg). Geen haar op mijn hoofd die eraan zou denken om dat bedrag aan hem terug te vragen, ware het niet dat dat zelf opgelegde budget er is. Mijn broer heeft zowel mij als mijn vriend (in afzonderlijke gevallen) enorm uit de brand geholpen toen dat nodig was, dus zonder dat verdraaide budget zou ik waarschijnlijk alweer half zijn vergeten dat ik dat geld heb voorgeschoten en er zeker niet naar gaan vragen. En in het café betrapte ik mezelf erop dat ik ging opletten wie ik een drankje aanbood, en of ik dat ook weer terugkreeg... jakkes, nu ik het zo opschrijf vind ik mezelf eigenlijk een enorme trut. Ik ga het deze maand dus wel volhouden om te proberen met die 300 euro uit te komen, gewoon om te kijken of het kan, maar ik denk toch dat ik volgende maand weer gewoon mijn eigen scenario ga volgen. Wel zuinig doen en op aanbiedingen letten, zuinig met energie, en geen onnodige dingen (kleren, huisraad, hebbedingetjes) kopen, maar ik ga niet meer "diehard" vrekken! Want zo voelt het nu een beetje, en dat is eigenlijk nergens voor nodig.

Morgen trouwens al een extra uitgave, bedacht ik net opeens. Ik krijg nieuwe buren, en dat zijn mensen die ik goed ken en waar ik het erg goed mee kan vinden. Ze gaan na een lange lat-relatie eindelijk samenwonen en zijn dolblij met hun mooie nieuwe woning. Woensdag krijgen ze de sleutel, en ik wil, volgens de traditie waar ik het in een eerder blogje over had, als verrassing een (bescheiden) olijfboompje bij hun voordeur zetten met een welkom-kaartje eraan.

Missie volbracht

2010-06-12T12:39:00.007+02:00

Gisteren was het 11 juni, de dag waarop ik mijn vriend vier jaar geleden voor het eerst tegenkwam (trouwens de allereerste keer dat ik in mijn huidige woonplaats kwam, ook tijdens het WK). We besloten niet uit eten te gaan, maar zelf te koken (nou ja, ik dan). Om zes uur was hij hier, en je had zijn reactie moeten zien toen hij zag dat ik... jawel... hetzelfde oranje jurkje aanhad dat hem vier jaar geleden als een blok voor me deed vallen. Haren mooi gestyled, perfecte make-up, ik had mijn best gedaan. Nou, hij viel bijna weer om. Ik moet eerlijk toegeven dat de jurk eigenlijk nog net iets te strak zat, maar de bijna tweeënhalve kilo die ik de afgelopen maand ben afgevallen was voldoende om na een zeer kritische blik in de spiegel te constateren dat het kon. De blik in zijn ogen was echt onvergetelijk! Koken valt nog niet mee als er voortdurend een verliefde kerel aan je hangt, haha.

Ik had een feestmaaltijd bereid (slecht voor het budget, maar dat horen jullie nog).

Vooraf: Thaise kokos-gember-kippensoep
Hoofdgerecht: In rauwe ham gewikkeld varkenshaasje gevuld met brie en cranberrycompote, gebakken aardappeltjes met rozemarijn en een salade van twee soorten sla, geitenkaas, mango, tomaat, gedroogde tomaatjes, olijven en walnoten.
Nagerecht: Aardbeien met slagroom
Bij de koffie: Zo'n goddelijke muffin van de warme bakker (nou ja, ieder een halve, want die dingen zijn gigantisch)

Dat was wel weer goed voor een halve kilo erbij, en het jurkje zat opeens ook niet zo lekker meer...

's Avonds zijn we een uurtje naar de kroeg gegaan waar we elkaar vier jaar geleden tegen het lijf liepen. Niet in de oranje jurk, dat ging me nog net even te ver, maar in een mooie, veel comfortabel zittende zwarte. Daar werd tot onze verbazing opeens een emmer met ijs en een fles champagne neergezet, met de complimenten van de eigenaars van de bar. Wat een feestelijk gevoel! Natuurlijk gedeeld met wat vrienden, en daarna nog een klein rondje gegeven. Kosten: tien euro, wat weer meeviel.

Vanmorgen nog wat broodnodige boodschappen gedaan en toen zat ik natuurlijk dik boven mijn weekbudget. Morgen de precieze schade maar eens opnemen en dan proberen het tot en met maandag uit te zingen met wat ik nog in huis heb. Morgen naar mijn ouders, want mijn vader is jarig en wordt 90 (!), het cadeau ligt al in de auto. Als ik de auto van de week niet meer nodig heb, hoef ik ook deze week nog niet te tanken, maar volgende week zal ik er toch weer eens aan moeten geloven.

Men neme...

2010-06-11T11:24:00.004+02:00

... strijkband, een spijkerbroek met een winkelhaak (zie mijn blogje van afgelopen dinsdag), een lapje stof en een strijkbout.

Dit strijkband vond ik nog in mijn naaidoos, al is het eigenlijk bedoeld om zomen mee in te strijken. Dus moest er een lapje achter, wat me trouwens wel zo goed voor de stevigheid leek. Lapje erachter, zoomband ertussen, de winkelhaak zo netjes mogelijk tegen elkaar aan leggen en strijken maar. Daarna een paar steekjes om het geheel wat te verstevigen. Iemand die beter is met naald, draad en stof zal het ongetwijfeld netter doen, maar ik ben niet ontevreden. Zo kan mijn favoriete spijkerbroek hopelijk nog even mee.

Week 1

2010-06-08T11:48:00.003+02:00

Ik heb de eerste week van juni 65 euro van mijn maandbudget van 300 euro uitgegeven. Toch meer dan ik had verwacht. Extra uitgaven waren deze week een wenkbrauwpotlood van 5 euro en twee leesbrillen bij Blokker á 4 euro per stuk. Ik heb vrij veel uitgegeven aan groente en fruit, onder andere aan aardbeien, en die zijn nu niet echt goedkoop. Nou ja, toch 5 euro minder uitgegeven dan de begroting. Deze week begon niet hoopgevend, want zondag is mijn vader jarig en mijn moeder belde van de week dat hij een nieuwe tuinstoel wil hebben die in het Blokker-blaadje stond. Ik was allang blij, want meestal weten ze niets voor verjaardagen. De eerste dertig euro van deze week is dus al uitgegeven, nog veertig euro over tot en met volgende week maandag. Als het goed is hoef ik deze week nog niet te tanken, dus het zou moeten lukken.

Verder baal ik even, want vanmorgen stak ik over terwijl er een auto aankwam die zijn richtingaanwijzer aan had en dus vóór mij zou moeten afslaan. Hij reed echter rechtdoor, zodat hij vlak achter me langs ging voordat ik op de stoep stond. Ik maakte nog even snel een gebaar dat zijn knippertje nog aanstond en lette daardoor niet op de stoep, waar ik scheef met mijn voet op stapte (rotgympen) en op mijn plaat ging. Ik kwam op mijn hand en knie terecht, die allebei flink ontveld zijn. Geen ramp, hoewel pijnlijk, maar later zag ik dat er nu een winkelhaak in de knie van mijn lievelingsspijkerbroek zit! Zal nog wel te maken zijn, maar echt stevig zal het niet meer worden. Balen dus. Vrijdag op de markt even kijken voor strijkband om het te repareren, want dat heb ik niet in huis. Toch weer een onvoorziene uitgave dus deze week.

De zon komt hier net door, dus ik ga de olijfjes even bemoedigend toespreken. Ik zag vanmorgen ook dat de peultjes bloeien en er verschijnen zelfs al piepkleine peultjes. Ook de aardbeien doen het geweldig, al zal het nog even duren voordat ik kan plukken.